บททั้งหมดของ Beyond the Bargain: บทที่ 61 - บทที่ 70

Makalipas ang isang linggo ay naging maayos na ang pakiramdam ko. Maayos na rin ang mga sugat ko sa aking paa kaya nakakalakad na ako. Inabala ko ang aking sarili sa pagbabasa ng mga dokumento tungkol sa aming kompanya. Pinuntahan ko rin ang mga pamilya ng mga empleyadong namatay at binigyan sila ng cash assistance. Naging mainit ang aking pangalan sa media mula nang nagpakita ako sa publiko. Palaging ako ang laman sa mga balita araw-araw. May nababasa akong positive at negative feedbacks sa ibang tao. Ginawa kong motivation ang mga sinasabi ng mga tao sa akin para magpatuloy. Sa susunod na linggo ay opisyal na akong magiging CEO sa kompanya. Gusto ni Daddy na maging pormal ang pagpapakilala niya sa bagong CEO pero mas pinili ko ang hindi dahil natatakot ako na baka maulit ang nangyari sa resort namin. Maraming nadamay at nasawi. Kinuha ko sa loob ng drawer ang sticky notes. Isinulat ko ang mga taong may kinalaman sa pagka-aksidente namin noon at sa nangyari ngayon. I printed their

Scoth Liam's POV"Ako na ang maghahatid nito kay Daddy." Sabi ko kay Anton pagkatapos niyang ibigay sa akin ang mga dokumentong kailangan ko."Sure ka bang ayos lang sayo? Pwede naman nating ipahatid na lang." Sabi ni Anton habang inaayos niya ang mga dokumento. "May meeting ka rin mamaya. Baka matagalan ka roon.""Kakausapin ko rin si Daddy. Babalik ako agad pagkatapos namin mag-usap." "Magaling na ba ang sugat mo sa hita?" Nag-aalalang tanong ni Anton sa akin.Ngumiti ako at tumango. "Malayo naman sa bituka ang sugat ko."Natutuwa ako sa aking sekretarya dahil parang nakakatandang kapatid ko na siya. Palagi ko siyang sinasabihan na bawasan niya ang pagiging pormal sa akin kapag kaming dalawa lang. Mas matanda siya sa akin ng sampung taon. "Mag-ingat ka sa biyahe. Tawagan mo ako kapag matatagalan ka sa pagbalik dito." Sabi ni Anton bago ako tuloyang sumakay ng elevator.Mabilis akong nakarating sa kompanya ng aking mga magulang. Hindi naman kalayoan ang biyahe at hindi rin traffic

Pagdating ko sa bahay ay agad kong nakita sina Grandma at Mommy na nag-uusap sa sala. Seryoso ang mga mukha nila. "Anong pinag-uusapan ninyo?" tanong ko nang nakalapit na ako sa kanila. "Ang gwapo kong apo," sabi ni Grandma pagkatapos kong halikan ang pisngi niya. "Mabuti naman at ginupitan mo na 'yang buhok mo." Ngumiti ako sa sinabi ni Grandma. Bago ako umuwi ay dumaan muna ako sa barber shop. Medyo may kahabaan na rin kasi ang buhok ko. Lumapit ako kay Mommy at hinalikan din ang kaniyang pisngi. Bakas sa mukha ng aking ina ang gulat sa aking ginawa. I'm not mad at her. Medyo awkward pa rin para sa akin na kausapin siya. Hindi ako naging mabuting anak sa kaniya. Marami siyang pagkukulang sa akin dati at napapansin ko naman na bumabawi siya sa akin ngayon. "Nakauwi na pala ang mabait kong kapatid." Nawala ang aking ngiti nang narinig ko ang boses ng nag-iisa kong kapatid. Naglalakad pababa ng hagdan si Clint. Nilingon ko sina Grandma at Mommy. Naghahanap ako ng sagot kung bakit

"Liam, we need to go..." Nagmulat ako ng mata. Hindi ko man lang namalayan na nakatulog pala ako. Bumangon ako sa pagkakahiga. Nakita ko si Grandma na nakaupo sa gilid ng kama. "What are you doing here? It's been years mula nang iniwan ka ni Francine, hijo." "Hindi niya ako iniwan, Grandma. Ako ang nang-iwan sa kaniya para sa pamilya natin." "Huwag mong sabihin 'yan, Liam. Nag-propose ka sa kaniya 'di ba? Pero anong ginawa niya? Hindi niya tinanggap! Pareho lang silang dalawa ni Vanessa!" "Huwag mong itulad si Francine kay Vanessa, Grandma. Magkaiba silang dalawa. Alam kong nahihirapan sa sitwasyon si Francine kaya niya ni-reject ang proposal ko." "Still, she rejected you! Tinulongan ko na kayong dalawa para matigil na ang kahibangan nina Angeline at Celso sa pagpapakasal sa inyong dalawa ni Celine. Bumili ako ng singsing para makapag-propose ka sa kaniya at maasikaso natin ang kasal ninyo. Pero umuwi ka ng hindi siya kasama, Liam!" Bumuntong hininga ako bago bumaba sa kama. "S

Napapikit ako nang nakita ko sina Mommy, Clint at Grandma sa iisang table, nagtatawanan. "Saan ka galing, Liam? Kanina ka pa namin hinahanap." Sabi ni Grandma bago uminom ng tubig. "Kasama mo ba ang Daddy mo?" Napalunok ako at muling tiningnan ang oras sa aking relo. Hinigpitan ko ang paghawak ng aking phone. "Mommy..." Tawag ko sa kaniya. "Are you alright?" Mommy asked me pagkaupo ko sa kaniyang tabi. "Nakita mo ba ang Daddy mo?" Tanong niya at luminga-linga sa paligid. "Mommy, si Daddy po ay -" Hindi ko natapos ang aking sasabihin dahil naagaw ni Clint ang atensiyon ng lahat. Muntik na siyang mahulog sa kaniyang inupuan. "Nandiyan na ang kaibigan ko. Susundoin ko lang sa entrance." Sabi ni Clint bago tumayo at tinalikuran kami. "A friend? Allow ba ang magdala ng ibang kaibigan sa birthday ni Celso?" Tanong ni Grandma kay Mommy. "Yes, Mom. Hindi naman siguro magagalit si Celso kapag alam niyang isa ito sa kaibigan ng pamilya natin." Sagot ni Mommy. "Naiihi ako. Saan ba ang