บททั้งหมดของ The Girlboss Begs for Remarriage: บทที่ 741 - บทที่ 750

“At sino namang gagawa niyan? Ikaw?”Dahan-dahang naglakad si Frank na hindi natinag kahit na sumugod si Zam sa kanya. “Sumasabog ang vigor mo habang lumalabas ito sa acupoints mo bilang purong vigor, na nagpapatindi sa timbang ng suntok mo… May kakayahan ka, pero masyado kang mahina.”Umiling si Frank sa dismaya nang makita ang buod ng technique ni Zam sa isang iglap. “Mamatay ka na, bata!”Mas lalong nagalit si Zam at kayang gibain ng sigaw niya ang mansyon!Habang lumipad ang golden shockwave niya papunta kay Frank, pumutok ang ere nang may malakas na sonicboom!At mas mataas ka sa pang-apatnapu sa Skyrank… Talagang pinapapasok na nila ang kahit na sino ngayon,” nagpatuloy na nagsalita si Frank sa sarili niya habang minamata si Zam, pagkatapos ay biglang sumigaw, “Ganito ang Bright Sun Fist!”Habang pinanood ang ginintuang kamao na paparating sa kanya, hininto ni Frank ang komento niya at dahan-dahang tinaas ang kamao niya. Sinara niya ang kamao niya at isang gintong lik

Sumigaw si Willy, “Ipaghihihanti kita at pagdurusahin ko si Frank Lawrence!”Nakatitig nang maigi si Zam kay Willy habang bumula ang dugo sa bibig niya. Hindi niya inakalang ang batang pinalaki niya sa layaw buong buhay niya ay handa siyang patayin para sa kalibugan niya!Hindi ito kapanipaniwala!Pero iyon lang ang magagawa niya—mag-isip. Hindi siya makapanlaban!Sa kabilang banda, nakita ni Willy na hindi pa namamatay si Zam kahit na sinaksak niya si Zam sa leeg. Mabangis na kumislap ang mga mata niya. Binunot niya ang patalim at sinaksak si Zam sa dibdib. Shunk! Shunk! Shunk!Dumugo si Zam na parang kinakatay na baboy habang patuloy siyang pinagtataga ni Willy, na para bang binubunton sa kanya ang lahat ng poot niya habang humihiyaw, “Walang kwentang matanda! Sobrang walang kwenta mo hindi mo kayang talunin ang isang bata! Ikaw ang dahilan kung bakit kinailangan kong tumakas nang parang talunan! Mamatay ka na! Mamatay ka na! Mamatay ka na!!!”Sa huli, tinaga ni Willy ang

Sa ibang salita, isang perfectionist si Noel—hindi nakakagulat na nagawa niyang maging isang top star sa Draconia. Pagkatapos tignan ang mga pasa, ngumiti si Frank at tumango. “Wag kang mag-alala—hindi malaking problema to. Kaya ko tong burahin kaagad.”“Magaling!” Sabi ni Noel sa saya at muntik nang yakapin at halikan si Frank. Naiilang na hinimas ni Frank ang ilong niya—nakasuot lang si Noel ng puting shirt at muntik siyang mahubaran sa masiglang pagtalon niya. Pinigilan niyang muli ang sarili niya at napagod siya—kung magpapatuloy sila ni Noel nang ganito, magkakasakit siya sa pagpipigil niya. -Hindi nagtagal, nakahiga si Noel sa sofa ng drawing room habang nagdala si Frank ng isang patak ng longevity essence na gagamitin niya sa hot springs ng farm resort. Hindi na kailangang sabihin kung gaano ito kaepektibo—sobra-sobra nang ganitong ito sa panggagamot ng isang pasa. Gayunpaman, gagamitin naman ito ni Frank kay Noel para maranasan niya mismo ang essence at magpakita

“Ms. Turnbull, nagkakamali ka lang talaga ng akala.” Ipinagtanggol ni Noel si Frank nang makitang nabanggit maging si Don Juan. “Sinusubukan niya lang ang longevity essence na gagamitin niya sa farm resort.”“Oh, masahe ba? Oof, may masakit din sa'kin! Bigyan mo ko ng masahe!” Sigaw ni Vicky habang umupo siya sa sofa sa tabi ni Frank hawak ang mga kamay niya at nilagay ang mga ito sa dibdib niya. Kaagad na binawi ni Frank ang mga kamay niya. “Anong ginagawa mo, Vicky? Tigilan mo yan.”Nanatiling inis na inis si Vicky. “Ano, minamasahe mo ang isang babaeng hindi mo kilala nang walang pakialam sa mundo, pero hindi mo man lang ako hahaplusin?!”“Hindi ka nasaktan—hindi mo to kailangan. At saka ginagamit ko ang essence na ito para sa farm resort at di ko pwedeng sayangin ito.” Pagod na buntong-hininga ni Frank sa heiress na umaastang parang isang nagseselos na pasaway na bata. “Anong ibig mong sabihin hindi ako nasaktan?” Patuloy na tinuro ni Vicky ang dibdib niya sa inis. “Heto. In

Lumipas ang tatlong araw pagkatapos umalis ni Vicky. Kinagabihan, magkakasamang kumain sina Frank, Helen, at ang iba pa sa hapag-kainan nang sinipa pabukas ang front door. “Nasaan ka, Helen Lane?!” Sumugod si Fleur Lang papasok kasama ng dalawang maskuladong bodyguards. Pareho silang higit sa dalawang metro ang taas at may pagkakahawig ang mukha nila, habang mukhang matigas as inukit ang muscles nila. Mukha silang dalawang bundok na nakatayo roon, na nagdala ng takot sa itsura pa lang nila. “Lumabas na rito, Helen!” Sumigaw ulit si Fleur dahil walang sumagot sa kanya. “Madam Lang?” Mukhang nagtaka si Helen nang nakita niya ang mabangis na mukha ni Fleur at nilapag niya ang tinidor at kutsilyo niya. Lumabas si Carol Zims sa sandaling iyon at nabigla siya sa nakakatakot na eksena. “Nasaan si Frank Lawrence?! Dalhin mo siya rito!” Sigaw muli ni Fleur sabay tumingin kay Frank na nanatili sa mesa. Napansin na ni Frank ang pagdating ni Fleur isandaang metro pa lang ang layo