Lahat ng Kabanata ng Billionare's Unextpected Bride: Kabanata 21 - Kabanata 30

Nasa tapat na kami ng gate ng bigla kong narinig ang pangalan kong sinigaw sa loob. Napahinto ako, pumikit ako ng mariin bago ako humarap kay Kev. Dahan dahan itong lumapit sa akin habang mababasa ko sa mata nito ang PAGSISISI.Pagsisisi huh?Tumaas ang kilay ko. Mukha talagang guilty. Ngaun pa? E nasaktan na ako. Huli na ang lahat para mag sisi. Huling huli na."I'm Sorry."I smirk."Keep it." malamig kong sabe bago ako tumalikod. Hindi ko alam kong anong mararamdaman ko basta ang alam ko lang naalala ko na naman ulit. Ang hirap hirap makalimut lalo nat kapag naalala mo kong makikita mo ang taong un."S-selena? I said I'm sorry." Ani ni Kev.Napahinto ako. Hindi pa ako nakakadalawang hakbang ng marinig ko ulit ang nag susumamo nitong boses. Nanatili akong nakatalikod, hindi ako humarap.dito. hindi ko gustong makita ang mukha nito.Aalis na ako.Naglakad ulit ako. Palapit na ako sa gate habang dahan dahan itong binuksan ng katulong. Ayokong marinig ang boses. Ayokong humarap dito. Nag

Nanigas ako sa kinatayuan ko. Hindi ako makagalaw sa higpit na yakap sa akin ni Lucas. Nakaluhod ito sa akin habang ang ulo nito at nasa tiyan ko at mahigpit niyakap ang bewang ko. Mas lalong nadurog ang puso ko dahil sa ginawa nito."P-please I can't do that S-selena. Hindi ko magagawa yan." mas lalong humigpit ang akap sa akin ni Lucas. Ramdam na ramdam ko ang hinanakit sa boses nito dahilan para mas lalong ikadurog ng puso ko. Sinubukan kong tanggalin ang yakap ni Lucas sa bewang ko pero masyado itong mahigpit na para bang natatakot ito makawala ako. Na para bang natatakot siyang bitawan ako."Nagmamakaawa din ako sau Lucas. Gawin mo. Magkalimutan na tau. Kong meron kapang kunting awa parin sa akin Lucas gawin mo ang favor ko. Kahit awa lang lucas. Kahit kunting awa lang para sa akin kase.." pumikit ako ng sunod sunod umagos ang luha ko at nahulog na lamang ito sa buhok ni Lucas. Mas lalo kong naramdaman ang mahigpit nitong yakap sa akin."K-kase ang sakit na sakit na Lucas. Tuwing

Ang sakit sakit sa dibdib. Nag pumiglas ako kasabay non ang pag dating ambulansiya. Mas lalo akong nanghina. Para akong binagsakan ng langit at lupa. Hindi ako makahinga kakaiyak. Kaagad tumabi ang mga tao ng lumapit doon ang dalawang nurse na lalaki at isa pang tao.Nag pumiglas ako sa hawak ni Adam. Gusto kong lumapit. Gusto kong lapitan si Lucas. Kasalanan ko. Mas lalo akong humagulgul. Halos hindi ko maramdaman ang mga katawan ko dahil sa panghihina."S-sasama ako."nanghihinang sabe ko.Kaagad kong tinanggal ang kamay ni Adam na nakahawak sa bewang ko. Hindi ko na sila hinintay na sumagot. Kaagad akong pumasok sa ambulansya pero bago un narinig ko muna ang malutong na mura ni Adam."Si A-abbie Adam. Ang anak ko, sumunod kau sa akin.." pahabul ko bago sumara ang ambulansiya.Para akong sinaksak ng paulit ulit habang nakatingin dito na punong puno ng dugo. Mas lalo akong nanghina. Sunod sunod umagos ang luha. Dahan dahan kong hinawakan ang mainit nitong mga kamay. Napapikit ako ng m

Ok lang!Masakit pero kailangan tanggapin. Masakit pero ok lang. Hindi namin ipililit ang sarili namin ng anak ko sa mga taong ayaw namn sa amin. Hindi ko ipipilit ang sarili namin ng anak ko sa mga taong hindi kami tanggap. Masakit kase wala kang magagawa kundi ang tanggapin nalang..Ngunit.Nagulat ako ng nasa harapan na namin si Mrs. Revamonte habang nakatingin sa anak ko. Lumuhod ito para mag lebel sila ng anak ko. Nagulat talaga ako at hindi makagalaw. Seryoso ang mata ni Mrs. Revamonte habang pinagmasdan ang anak ko.Kumirot agad ang puso ko ng dahan dahan inangat ni Mrs Revamonte ang kamay nito at hinaplos ang pisngi ng anak ko. Umusog ang anak ko palapit sa akin na parang natatakot."She look like Lucas." wala sa sarili nitong sabe. Mas lalo akong nanigas. Ramdam ko kaagad ang higpit ng yakap sa akin ng anak ko. Naninikip ang dibdib ko kase akala ko makakatanggap kami ng insulto mula dito."mama.!" sabe ng anak ko at mas lalong umusog palapit sa akin na parang takot. Tiningnan

EPILOGUELUCAS POV.Today is our future starts. Ngaun ang simula namin para sa kinabukasan namin. Ngaun ang araw namin na mag kasama habang buhay namin. I will protect her and our future children, I will lover her more and more each passing day."Relax darating un." nag aasar na sabe sa akin ni patrick, ang best man ko. Kinakabahan ako. Ang bilis bilis ng tibok ng puso ko. Kailangan ko pang lumanghap ng hangin upang pakalmahin ang sarili ko. Hindi ako mapakali dito kanina pa."he's nervous I can't believe it. D*mn isang lucas kinakabahan, bago un ah." pang aasar na sabe ni patrick habang nakikipag usap sa kaibigan ko. Sinamaan ko ito ng tingin nong narinig ko ang tawanan nila."wait ti'll you get married patrick, pag tatawanan talaga kita big time." Inis na sabe ko. This is not funny. This is serious. Tagal naman ng bride ko. Hindi talaga ako mapakali. Kanina ko pa ako patingin tingin sa relo ko. Napatingin ako sa taong tumapik sa balikat ko at tumambad sa akin si Kev na nakangiti hab