บททั้งหมดของ Broken Sweetheart(Del Rio Siblings 3): บทที่ 31 - บทที่ 40

WHEN the traffic light turned red, Andrea stopped her car in the middle of the EDSA highway. Humigpit ang hawak niya sa manibela, walang pakialam kahit namuti na ang knuckles ng mga daliri niya sa sobrang higpit."Ahhh!"She shouted her anger and disappointment to herself. Sa matinding galit at pagkabigo na nararamdaman para sa sarili, nahampas niya ng nakakumo niyang mga kamay ang manibela ng sasakayan."Bakit ang tanga ko..." she muttered, as tears rolled down her cheeks. She fucking fell into his trap. Damn it! Muli niyang nahampas ang manibela ng sasakyan at isinubsob ang mukha roon. Namatay ang kuya Luke niya dahil sa katigasan ng ulo niya. Ngayon naman, nilagay niya na naman sa alanganin ang kompanya ni Dhie at ang hospital... But no… she shook her head. Hindi siya makapapayag na tuluyang magtagumpay ang mga ito sa masama nitong balak sa pamilya niya at makuha ang kompanyang pinaghirapang palaguin ng mga ninuno niya. Napa-angat ang tingin niya nang tumunog ang cell phone niy

ANDREA'S anxiously going back and forth in front of the emergency room. Pabalik-balik siya sa pag-upo at tayo. Gano'n din si Mhie. Panay rin ang pagparoo't parito nito habang hinintay nila ang paglabas ng doktor na umasikaso kay Dhie sa loob. Her brother, Lucas, was just standing near the emergency room door with his stoic face, but she knows he is worried too. She never saw this coming. After Andrei's, nakalimutan na niya ang ganitong pakiramdam. Ang kaba na hindi niya mawari, ang takot na baka lumabas na wala ng buhay ang kaniyang ama d'yan sa loob ng emergency room. "God, please... save my father," she murmured. "I know I am not a good daughter to my parents. What happened to my father now was entirely my fault, so, please, save him." Dhie can't do this to them. No, not yet, not tomorrow or the other years. Kung may dapat mang parusahan, siya iyon. Dahil siya naman ang dahilan kung bakit nawala sa kanila ang kompanya. Nahinto siya sa pagparoo't parito at agad na napahawak sa ka

Sierah Montreal...Midical mission in Cebu... two years ago?Who is she? Bakit wala siyang maalala na may kakilala siyang Sierah Montreal? Is she a doctor? Nurse?Wala siyang natatandaan na nagkaroon siya ng medical mission sa Cebu, two years ago. Yes, may branch sila ng DRMC sa Cebu. Pero noong nakaraang taon lang iyon naipatayo at ngayong taon lang din iyon binuksan para sa mga pasyente. Napahawak siya ulit sa kaniyang ulo. Tila sasabog ito sa mga katanungan na nasa utak niya. "B-Bakit hindi ko maalala kung totoo iyang mga pinagsasabi mo, ha?" tanong niya, her voice quivering with a mix of fear and frustration. She desperately searched her memory, trying to piece together any fragment of the events Theon was accusing her of. Ang madilim na mga mata ni Theon ay nang-aakusa pa ring nakatitig sa kaniya. His gaze was unwavering, a dark pool of suspicion that seemed to penetrate her very soul. His hands clenched into fists at his sides. His jaw was set, the muscles in his face twitch

"Go home, brat. I can take care of myself. You don't have to stay and take care of me,"Andrea sighed. Their grandfather, Alexander, wants her to go home and take her residency at Del Rio Medical Center, and she said that to her parents and Andrei in the middle of their dinner.Gusto rin naman niyang sa DRMC magtrabaho kaya lang ang inaalala niya ay si Andrei. Hindi pa tapos ang therapy nito para makapaglakad ulit."Besides, Mhie and Dhie are here too," dugtong pa nito, nang makitang nag-aalangan pa rin siya na umuwi ng Pilipinas."I know, but I want to go home when you fully recover, Kuya."Nag-iwas ito ng tingin sa kaniya. Kapag seryoso siya ay tinatawag talaga niya itong Kuya at mananahimik na ito.Pero wala na siyang nagawa nang sumang-ayon din ang mga magulang nila kaya kinabukasan ay agad na nag-book siya ng ticket pauwi ng Pilipinas."Welcome home, hija. Congratulations on making it to the top two of MLE!" nakangiting sabi ng lolo Alexander niya at niyakap siya.She smiled and t

ANDREA dropped her handbag on the floor. Nanlambot ang mga tuhod niya. Mabilis naman siyang dinaluhan ng lolo Alexander niya at pinaupo sa silyang nasa harap ng desk nito. Mabilis din na nagtawag si lola Annaliese ng kasambahay para magpakuha ng tubig para sa kaniya. Pakiramdam niya ay umikot ang silid at hindi siya makahinga sa halo-halong nararamdaman niya. Buhay si kuya Luke... At si Mr. Sanford... ito ang Kuya Luke niya... pero paano? Hindi ba at kasama itong sumabog noon sa lumang warehouse na pinagdalhan ng mga kidnapper nila noon? May katawan ng kuya niya ang nakuha ng mga otoridad sa pinangyarihan. Pina-DNA at positive iyon, 'di ba? Kaya paanong buhay? "Hija, are you okay?" Lolo Alexander asked, his voice laced with worry. Hindi siya makasagot. Para siyang nalulunod sa maraming katanungang nasa isip niya at sa nararamdaman niya. Lito, gulat at hindi niya alam kung maging masaya ba siya sa nalaman. Lola Annaliese rushed to her side with a glass of water in her ha