Ang umaga ay namulaklak na parang pangako.Ang Villagracia Estate ay naging parang mula sa alamat—mga arko ng garing na binalot ng sariwang sampaguita at rosas, kristal na chandelier na nakabitin sa ilalim ng bukas na langit, ang aisle na may linya ng mga petal na parang natapon na bituin. Puno ang bawat upuan: mga dignitaryo, mga malikhaing tao, mga lider ng negosyo, matatandang kaibigan, bagong kaalyado. Pero sa kabila ng kadakilaan, may katahimikan sa hangin na nagsasalita ng isang bagay na intimo, isang bagay na pinaghirapan.Hindi ito basta kasal.Ito ay tagumpay.Nakatayo si Cairo sa altar, magkahawak ang mga kamay sa harap, nakakagat ang panga na parang pinipigilan ang damdamin para mapabilis ang oras. Si Zapherous ay nakatayo sa tabi niya bilang best man, bumubulong ng pang-aasar sa ilalim ng hininga.“Mukhang matutumba ka na,” sabi ni Zapherous.Humugot nang nanginginig si Cairo. “Kung matumba man ako, itayo mo ako. Matagal ko nang hinihintay ‘to.”Nagbago ang musika—malambot
Last Updated : 2026-09-04 Read more