บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา: บทที่ 361 - บทที่ 370

ดวงตาของซูหรงเบิกกว้าง และสีหน้าของนางก็รุนแรงยิ่งขึ้น ท่านแม่ของนางรู้เพียงวิธีที่จะช่วยซูฝู และไม่เคยจะเชื่อความคิดสกปรกของซูฝูเลยแม้แต่น้อย ตลอดทาง นางพูดไม่หยุดหย่อน แต่นางจางไม่ได้พูดอะไรสักคำเพื่อเอาใจนาง และยังดุนางว่าอย่าพูดเรื่องไร้สาระ ซูหรงรู้สึกว่าตัวเองถูกปรักปรำและสิ่งที่นางพูด

"อยากออกมา น้าก็รับผิดที่ตัวเองได้ก่อเอาไว้สิ" ซูหวั่นกินข้าวต่อหน้า นางหวาง และพูดอย่างเปิดเผย "ถ้าน้าไม่ดื่มน้ำเจ็ดวันน้าจะกระหายน้ำตาย น้าสาม น้าอยากตายหรืออยากมีชีวิตอยู่ก็ตัดสินใจเอาเองก็แล้วกัน" "อาสามของเจ้าอยู่ที่ไหน ทำไมเขาไม่มาหาข้า!" ดวงตาของนางหวางเปล่งประกายความปรารถนาออกมา และมันก็

พ่อเฒ่าซูตัดสินใจแล้วและจะไม่เปลี่ยนแปลง แม้ว่าแม่เฒ่าเซี่ยงจะพูดคำเหล่านี้ก็ตาม นอกจากนี้ นางหวางก็มีความผิดอยู่แล้ว ตระกูลซูไม่สามารถทนต่อภรรยาที่ดุร้ายเช่นนี้ที่กล้าวางยาพิษหญิงตั้งครรภ์ ไม่ว่าแม่เฒ่าเซี่ยงจะลำเอียงแค่ไหน นางก็จะไม่มีวันทำเช่นนี้! เขานั่งบนตัวเตียงอิฐไฟ และพูดอย่างเฉียบขา

ซูหวั่นไม่ทราบขั้นตอนการหย่าร้างของนางหวาง เพราะนางไม่ได้ไปดู นางได้ยินเพียงเสียงฆ้องและกลองดังก้องอยู่ในหมู่บ้านได้ชั่วขณะหนึ่ง และครึ่งชั่วโมงต่อมา นางก็ได้ยินเสียงร้องดังของซานหลาง ซื่อหลาง และอู่หลาง นางเดินออกไปและมองไปรอบๆ และพบว่านางหวางถูกปิดปากและมัดไว้กับรถเทียมวัว ในขณะที่พ่อเฒ่าซ

"ข้าจะนำมันมาทำยารักษาโรคน่ะ" ซูหวั่นหัวเราะ ฉ่ายอวิ๋นพูดขึ้นมาว่า "ถ้าอย่างนั้นเราจะให้เจ้าฟรี เจ้าต้องการอะไรอีก เจ้าเป็นคนค้นพบแตงแตกนี้เป็นคนแรกนะ" เด็กหลายคนจ้องมองมาที่ซูหวั่นอย่างกระตือรือร้น ในเวลาเดียวกัน ดวงตาของพวกเขาชัดเจน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉ่ายอวิ๋นหมายถึงนั่นเอง "ข้าจะให้พวกเจ