บททั้งหมดของ BROKEN HEARTS AND PROMISES: บทที่ 41 - บทที่ 50

[Gail] “Mukhang puyat ka yata, Gail. Magkausap ba kayo ng boyfriend mo kagabi?” Namutla siya sa tanong ng ate niya. Kasalukuyan silang nag-almusal ngayon kasama ang mabuti nalang at tumayo saglit ang daddy nila dahil may kausap ito sa cellphone. “A-ano bang sinasabi mo di’yan, ate. M-maaga ako natulog kagabi saka wala naman akong nobyo.” Tumawa ito, tawang masakit sa tenga. “Relax, Gail, binibiro lang naman kita. Parang hindi ka naman sa akin noon pa.” Bumaling ito sa ama ng makabalik. “Dad, may lakad ako mamaya, baka pwede naman na hindi mo na ako pabuntutan sa bodyguard. Sige na, dad, please. Promise magbi-behave na ako.” ‘Pagkakataon ko na ‘to!’ “Dad, ako rin. Hindi niyo naman kami kailangan pabantayan. Malaki na kami, dad. Saka nakakailang ang may nakabuntot na bantay, nakakailang po. Napagkakamalan pa tuloy akong anak ng politicians sa unibersidad.” Kailangan niyang makumbinse ang daddy niya. Para naman magkaro’n na sila ng maraming oras ni Miguel na magkita. Napa

[Gail] 'Hindi kayo nababagay na dalawa dahil magkaiba kayo ng mundong ginagalawan." Hindi niya alam kung ilang beses siyang bumuga ng hangin habang nakaupo sa swing kung saan sila madalas magkita ni Nerissa kapag may problema silang dalawa. Hanggang ngayon paulit-ulit niyang naririnig ang sinasabi ng manager ni Miguel sa utak niya. Habang nakahawak sa cellphone niya ay hindi niya namalayan na nanginginig pala ang kamay niya. Nananakit ang lalamunan niya, parang anumang sandali ay maiiyak siya. Alam naman niya na magkaiba talaga sila ng mundo ni Miguel. Pero dahilan ba 'yon para bumitiw siya? Hindi ba pwede na magmahalan ang dalawang tao na mayro'ng magkaibang passion sa buhay? Inabot siya ng hapon kakahintay sa reply at tawag ni Miguel pero walang dumating. Hindi ba nabanggit ng manager at assistants nito na nanggaling siya do'n kaya wala pa rin itong tawag sa kanya ngayon? Malungkot na tumayo siya. Oo, inaamin niya na dismayado siya pero kasama ito sa pagkakaro'n ng sikat

[Gail] Pulang-pula ang mukha niya ngayon. Sino ang hindi mahihiya, gayong katabi siya ni Miguel dito sa hospital bed ngayon. Daig rin niya ang pasyente. Nang magtangka siyang alisin ang bisig nito sa bewang niya ay umungot ito at mas lalong isiniksik ang mukha sa leeg niya. "Miguel, ano kasi..." gusto niyang sabihin sa binata na kailangan niyang umuwi ngunit hindi niya magawa. Gusto niyang hayaan na yakapin siya nito, hindi lang dahil gusto ng binata kundi dahil gusto niya rin. Ang makulong sa bising ni Miguel ang isa sa hinahanap-hanap niya sa tuwing wala ito sa tabi niya. Hinaplos niya ang buhok ng nobyo. Hindi niya maiwasan na isipin ang sinabi ng manager nito. 'Magkaiba daw ang mundo nila.' Pero hindi gano'n ang pinaparamdam ni Miguel sa kanya—ang pinaparamdam sa kanya ng binata ay 'Siya ang mundo' nito. Kinagat niya ang labi upang supilin ang ngiti. Baka mamaya ay hindi niya mapigilan ang mapatili sa sobrang kilig. Kaya hinding-hindi siya susuko gaano man kahirap. Ang swe

[Gail] "Paano mo nagawa sa akin 'to, Gail? Bakit, Gail? B-bakit?" Hinahabol niya ang hininga ng magising siya. Sa panaginip niya ay duguan si Nerissa at galit na galit sa kanya. "Gail, ayos ka lang?" "Ahhh!!!" Malakas siyang napatili sa sobrang gulat ng pagpihit niya ay nakita niya si Nerissa, nakatabi ito sa kanya. "Nerissa?!" Niyakap niya ito ng mahigpit. "O-ouch! B-bitiwan mo na ako, Gail." Umirap ito sa kanya pagkatapos niyang bitiwan. "Kung makayakap ka naman parang hindi tayo nagkita kahapon, ah." "I'm sorry... natakot lang ako. Sa panaginip ko kasi ay... may nangyari na naman sayong hindi maganda." "Gail, okay na tayo, di'ba? Hindi kita sinisisi sa nangyari kaya wag mong sisihin ang sarili mo." Bumuntong-hininga ito. Lumapit ito sa kanya at hinawakan siya sa kamay. "Oo, inaamin ko na nagtatampo ako noong una, pero hindi na ngayon." Dinukot nito ang bulsa sa cellphone ng tumunog. "Oh my god!" Kulang nalang ay mangisay ito habang binabasa ang text na dumating. P

[Gail] "Marami kang iku-kwento sa amin, Gail." Ito ang mensahe nina Sandy at Nerissa kanya. Iniwan na muna niya ang dalawa sa Coffee Shop. Si Miguel kasi bigla nalang siyang binuhat paalis. Talagang gusto siyang masolo ng nobyo niya. "M-Miguel, baka may makakita sa atin dito." Aniya ng makitang papasok sila sa isang mamahaling restaurant. "Don't worry, this restaurant is exclusively for us for today. Walang makaka-istorbo at makakakita sa atin kung 'yan ang kinakatakot mo." Nakahinga siya ng maluwag. She gasped when they finally entered the resto. Maganda ang ambiance ng lugar. Every design was made with high-class materials. Ang lahat ng kagamitan sa lugar ay may estilo, disenyo, at napakalinis at mahal ang dating. Ang unang nakaaakit sa kanyang mata ay ang magagandang wood crafts na naroon. 'Quinn Restaurant .' Ito ang pangalan ng restaurant. Kung hindi siya nagkakamali ay sikat at kilalang restaurant ito. Madalas itong mabalita sa telebisyon bilang nangungunang restaura