บททั้งหมดของ BROKEN HEARTS AND PROMISES: บทที่ 51 - บทที่ 60

[Gail] Umikot siya sa harapan ng salamin. Isang sky blue dress na lagpas tuhod ang suot niya ngayon, terno ng isang flat sandals. Ito ang laman ng kahon na pinabigay ng daddy nila. Nang makababa ay nakita niya ang ate Zera niya na kapareho niya ng suot. Nang makita siya nito ay agad na rumehistro ang galit sa mukha nito. Halatang hindi nito gustong pareho ang suot nilang dalawa. "Dad, malaki na kami ni Gail. Bakit naman kailangan pareho kaming dalawa ng suot? Arghh! Mukha kaming twinning, eh!" Reklamo nito. "Oh, sorry, darling. Nawala sa isip ko na mga dalaga na nga pala kayong dalawa." Napakamot sa ulo ang daddy nila. "Come on, baka mahuli tayo." Hindi niya mapigilan ang mapaisip. Mukhang sobrang saya ng kanilang ama. Kakaiba ang kislap ng mga mata nito. Habang nagmamaneho ay kumakanta pa ito. Muntik na siyang mapangiwi ng makarating sila ng restaurant. Nagkatinginan pa silang dalawa ni Zera ng makita ang mg

[Gail] Sa sabado na ang birthday niya. Hindi na siya makapaghintay na sumapit ang araw na 'yon. Ang totoo kasi ay may plano na siyang ipakilala si Miguel sa daddy niya. Oo, sasabihin na niya dito ang totoo. Hindi na niya kayang maglihim. Saka na niya iisipin ang galit nito sa oras na masabi na niya ang totoo. Patutunayan din naman niya na hindi hadlang ang pagkakaro'n ng nobyo kung desidido talagang magtapos ang isang tao. Kumunot ang noo niya nang makita na wala na ang cellphone niya sa ibabaw ng kama. Sigurado siya na dito lang niya nilagay 'to kanina bago siya pumasok ng banyo—natampal niya ang noo ng makita ito sa ibabaw ng drawer niya. Bata pa siya pero mukhang nagiging makakalimutin na siya. Humarap siya sa salamin at nakangiting nagpaikot-ikot dito. Pero agad din siyang napasimangot ng makita ang flat niyang dibdib. Nakakainis talaga. Bakit sila Nerissa at Sandy, pati ang ate Zera niya ay biniyayaan ng malaki? Tapos sa kanya ay maliit lang. Ang unfair naman talaga, oh.

Nabigla si Gail ng maabutan ang kaniyang ama sa sala ng kanilang mansion ng makauwi siya. Ang mas ikinagulat niya ay nadatnan niyang hindi nag iisa ang daddy niya. Kasama nito ang lalaking nakita niya na kausap nito sa restaurant kahapon. Hindi kailanman nagdala ng ibang tao ang daddy nila sa bahay, katarabaho man nito o kamag anak. Kaya nagtataka siya na may ibang tao sa bahay nila bukod dito ngayon. “Good evening, dad. Ahm… good morning po.” Bati niya rin sa lalaki at bahagya pang yumuko. “Good evening, baby.” Lumapit ang daddy niya at hinalikan siya sa noo. Nakangiting bumaling ito sa lalaki. “Here she is, my baby. Say hello to him, Gail.” “Hello po—“ napalayo siya sa pagkabigla ng hawakan ng lalaki ang kanyang ulo. “Good evening, Gail. Ikaw pala ang tinutukoy ni Mr. Floresca. Ikinagagalak kitang makilala.” Pormal na pagbati ng lalaki sa kanya. Hindi niya maiwasan na gantihan ito ng ngiti. Something is different about him—hindi niya maipaliwanag. Pero magaan ang dibdib

Pilit na ngumiti si Gail. Hindi masisira ng fake news na ito ang tiwala niya kay Miguel. Kahapon lang ay magkasama silang dalawa at parehong masaya sa piling ng isa’t isa. Humawak siya sa dibdib. Bakit ganito? Kahit fake news lang ay masakit pa rin 'to dibdib? “Siya ba ang lalaking sinasabi mo?” “Daddy, look… sigurado ako na fake news lang ito—“ “I don’t care, Gail! Fake news man ito o hindi. Hindi dapat siya gumagawa ng bagay na ikasasakit ng kalooban mo kung talagang mahal ka niya!” “No, dad. Hindi mo ako naiintindihan. Hindi ganitong klase ng tao si Miguel, dad. He is a good man—“ “Then call him and let him explain himself in front of me! Hindi mo siya kailangan ipagtanggol sa harapan ko. Kung talagang mahal ka niya ay magkukusa siya na pumunta dito upang magpaliwanag tungkol sa nangyari. Sa lahat ng lalaki ay artista pa talaga ang napili mo. Masyado mo akong dinismaya, Gail. Akala ko ay matalino ka. Pero katulad ka rin ng ate Marian mo. Call him now, Gail. Now!” Hindi n

TULALA si Gail habang nakatingin sa abo ng ate Zera niya. Sa buong bahay nila ay walang maririnig kundi ang mahina niyang hagulgol. Why of all people? Why her? Ang dami namang masamang tao sa mundo. Bakit ang ate pa niya? Hindi man lang ito umabot ng hospital—agad itong binawian ng buhay habang nasa bisig niya. “A-ate Zera?” Aniya habang nakaluhod na umiiyak sa altar kung saan nakapatong ang abo nito. “B-bakit mo ako iniwan? B-bakit, ate? Bakit? A-akala ko ba magtatapos tayo ng pag aaral? A-akala ko ba sabay nating tutuparin ang mga pangarap natin? E-eh bakit iniwan mo ako?” Halos mapugto ang hininga niya sa sobrang pag iyak. Sobrang sakit! Hindi niya ito matanggap! Nang dumating ang daddy niya ay agad na yumakap siya rito. “D-daddy, w-wala na si ate Zera. I-iniwan na niya tayo. A-ang sakit, daddy… sobrang sakit!” Parang pinipiga ang puso niya sa sakit. Kung maibabalik lang ang kapatid niya ay ginawa na niya. Kahit araw-araw pa siya nitong awayin ay ayos lang. Kung gusto ni