บททั้งหมดของ The Billionaire's Hidden Heirs : บทที่ 21 - บทที่ 30

Eumerriah's Point of View Bukod sa bahay na cottage may mga cottage din tinatawag malapit mismo sa dagat dito sa resort na pinatayo ni Gabrielle. Minsan bago matulog nagkukwentuhan kami tungkol sa mga bagay-bagay, buhay kabataan at buhay namin kasama ang mga taong mahal namin. Nalaman ko din na isa ito sa pinatayo niya gamit ang sariling pera, hindi kasi siya binibigyan ng daddy niya ng pera simula grumaduate sila hindi katulad ni Jerome, unlike kay Jerome walang stable job si Gabrielle. Madalas lang siyang pumapasok sa mga investment company at mga paluging kompanya para maging investor. Isa sa rason bakit madalas silang nagaaway mag-ama. Lagi nitong sinasabi na walang passive income sa mga malilit na company at palubog na pero si Gabrielle naniniwala siya na lahat ng tao kapag bumagsak mas pag bubutihan nila kung may isang tutulong sa kanila para umangat hindi katulad ng mga taong nasa taas na, mamaliit lang nila ang mayroon ka at magmamakaawa ka na lang natanggapin nila. Mapride

Eumerriah's Point of View "Anong nangyari kay Yumi?" Rinig kong tanong kay Gabrielle, siya kasi ang nasa labas ng kwarto. Boses iyon ni Jayson. Isa sa mga kaibigan niyang seryoso. Ito lang ang hindi natatawa sa kabaduyan ni Paul. Hindi rin siya masyadong nagsasalita. "Inantok lang, iidlip lang siya sandali. Bakit ka pala sumunod dito?""Ah, eh si Kristine nagtatantrums na naman na parang bata. Tinapon ba naman ang mga hotdog dahil kinainan daw ni Yumi hindi na daw nila makakain pa. Inaway din si Hanz, kawawa ang batang iyon palagi na lang pinagbubuntunan ng ate niya. Pinagalitan naman na siya ni Lola ayown para siyang bata sa gilid na umiiyak. Hindi ko naman maawat si Lola dahil mali naman talaga si Kristine." Dire-diretsong kwento ni Jayson. First time ko siyang marinig na magsalita ng ganoon kahaba. Nakakatuwa pero hindi ako natuwa sa inasal ni Kristine. Hindi ko naman kinainan, doon lang ako kumuha ng pagkain ko. Naiinis ako dahil sa pagiging isip niya. Bwisit." Yumi!" Gulat nil

R|18 (Eumerriah's Point of View Dahan-dahan niya akong ipinababa sa kama na parang bagong kasal. Nakatingin lang siya ss mukha ko na para bang kinakabisado ito. Medyo naiilang pa ako sa mga tingin niya. "Sobrang ganda mo talaga." Papuri niya sa akin. Medyo nahiya ako ng bumaba ang tingin niya sa dibdib ko. Huli na para kabigin ko pababa ang t-shirt ko dahil agad niya itong sinunggaban. Para siyang uhaw na batang dumedede sa ina. " aaaaaaaaahhhh. Aaah." Ungol ko ng kagatin niya ang nipple ko. "Ang sarap mo." Sabi niya saka ako hinalikan. Wala na akong magawa kundi ang gantihan siya sa lahat ng tensyong ibinibigay niya sa katawan ko. Masyado niyang binuhay ang katawang lupa ko na kailanman hindi ko naramdaman kay Jerome. Hindi man lang ako nakaramdam ng ganitong kagustuhan sa ibang lalaki kundi sa kaniya lang. Hinubad niya ang damit niyang suot sa harapan ko at tinapon kung saan. Dahan-dahan niyang inalis ang sinturon niya habang titig na titig sa akin. Hindi ko magawang iiwas ang

Eumerriah's Point of View Natapos na kaming lahat kumain. Nag-aasikaso na silang lahat para bumalik ng manila. Kanina habang nagkakatuwaan kami, kinakantyawan kami ng kaibigan ni Gabrielle, tahimik lang si Kristine at hindi kumikibo. Abala lang ito sa ginagawa niya sa cellphonr niya. Hindi ko na lang siya pinansin dahil ayoko masira ang mood ko. Sobrang saya ng puso ko dahil nararanasan ko ang mga bagay na ito sa maliit na pamilya ni Gabrielle. Having a family like this is a precious thing. Hinding hindi ko makakalimutan sa buong buhay ko ang mga ala-alang nabuo dito kasama sila. "Magiingat sa pagda-drive Jayson ah. Ingat kayo Paul, Kristine, Hanz magiingat ka ah, aral mabuti. See you soon."Nakangiti kong paalam sa kanila pero itong si Gabrielle masamang nakatingin sa akin. Nakikita ko sa gilid ng mata ko ang nanlilisik niyang mata. Natatawa na lang si Paul at Jayson sa inasta ni Gabrielle. Agad din pinatakbo nila ang sasakyang gamit nila. Kumaway na lang ako kahit di ko alam kung

Gabrielle's Point of View "Wala na tayong pakialam kung anong mangyari sa kaniya sa kamay ng kuya mo. Ang gusto ng Daddy niyo maikasal si Jerome sa kaniya sa lalong madaling panahon." Nalaglag ang balabal ni Mommy habang pinapaliwanag niya sa akin ang bagay na iyon. Nakita ko ang pasa sa braso niya. Sinubukan pa niya itong takpan para hindi ko mapansin. "Saan galing yan?""Ang aling ba? Sundin mo ang sinabi ko. Humarap ka sa magulang niya at humingi ng paumanhin. Pag nakita na si Yumi, ipapakasa-" Hindi na natapos ni Mom ang sasabihin niya ng hinatak ko ang kamay niya palapit sa akin. Sinubukan na niyang lumabas ng kwarto habang nagsasalita. "Sinasaktan ka pa din ni Dad? Akala ko ba tumigil na siya? Akala ko ba nagbago na siya?!" Nanggigil na ako sa galit pero tanging pag-iwas lang ng mata ang ginawa ni Mommy. "Hindi mo sasabihin? Kailangan ko bang sugurin doon si Dad para lang sabihin mo sa akin ang totoo? Akala ko ba maayos kayo dito?!" Isang sampal ang bumagsak sa mukha ko. Nang