บททั้งหมดของ The Billionaire's Hidden Heirs : บทที่ 51 - บทที่ 60

Gabrielle’s Point of View“Paano ‘yan! Mukhang ikaw talaga ang tinuturong ama ng dinadala ni Kristine. Siya mismo ang nagsabi no’n sa harap ng mga magulang niya. Tiyak hinahanap ka na nila ngayon. Baka nga alam na din ng mga magulang mo e. Anong balak mong gawin?” madiin at may pag-aalala sa boses ni Paul.Agad silang pumunta dito ng malaman nilang ako ang tinuturo ni Kristine na ama ng dinadala niya. Alam ko sa sarili ko na hindi ko mahal si Kristine. Hindi ko magagawang galawin siya dahil pawing nakakabatang kapatid ko lang siya tingnan. Alam kong kahit lasing ako hindi ako gagawa ng bagay na iyon. Napatunayan ko na ‘yon, ang nangyari sa amin ni Eumerriah ay dahil lasing kami at nasa ilalim ng drugs.“Alam niyong protective ako kay Kristine. Hindi ko magagawa sa kaniya ang bagay na ‘yon. Kapatid ko na siya, katulad ng tingin ko kay Kate ang pagtingin ko sa kaniya. Napaka-impossible na mangyari ‘yan. Isa pa, alam niyo at nakikita niyo kung gaano ko kamahal si Yumi. Kahit iniwan niya

Gabrielle’s Point of View Matapos kong mag-walkout, hinabol ako ni Mommy. Pinakikiusapan niya akong sundin si Daddy. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit mas mahalaga sa kanila ang negosyo at pride kaysa sa amin, mga anak nila. Bakit kailangan naming mabuhay ayon sa kagustuhan nila? "Anak, 25% ng shares ay pag-aari ng mga Montealto. Kung sakaling mapahiya sila dahil nabuntis ang anak nila nang walang tumatayong ama, sigurado akong malaking gulo. Bukod sa maba-bankrupt tayo, mapapahiya din ang iyong ama sa business world. Kilala mo ang Daddy mo, hindi iyon papayag. Alam kong may gagawin siya para hindi mo matanggihan. Ayoko na ng gulo, gusto ko na ng katahimikan. Pagod na ako, Gabrielle, pagod na akong ipaglaban kayong dalawang magkapatid," naiiyak na hinahaplos ni Mama ang braso ko. Napabuntong-hininga na lang ako. "Fine! Papakasalan ko siya kung mapapatunayang ako ang ama ng batang dinadala niya," pasigaw kong sabi kay Mommy. Puno ng galit ang bawat sipa ko sa buhangin. Mangiy

Gabrielle's Point of View Hindi ako sigurado kung kailan nila ina-nounce ang engagement party namin ni Kristine. Pinapunta na lang ako ni Mommy para ganapin ito sa isang hotel. Pumunta naman ako para wala ng gulong maganap pa. Hindi ako nakinig sa program, hindi rin ako nakikipag-usap sa mga tao. Ni wala akong nginingitian man lang. Nakipag-beso lang ako sa mga magulang ni Kristine. Umakyat sa mini stage na ginawa nila pagkatapos ay umalis din agad ako. Hindi ako nagtagal sa event, hindi ko kayang makipagplastikan sa kanila. Lahat sila ay masayang binabati si Kristine at masaya naman niya itong tinatanggap. Umakyat na ako sa kwarto na binigay ni Mommy. Dito daw tutuloy ang pamilya namin. Hindi pala basta kwarto, isa itong pent house. Naabutan ko si Kuya Jerome na nakaupo na sa kama niya. "Kamusta ang ikakasal?" Pang-aasar niya. Hindi ko siya pinansin. Kinalkal ko ang bag na dinala nila dito pamalit ko daw. "Dapat nag-stay ka pa doon ng matagal. Hanggang mamaya pa ang kas

Gabrielle's Point of View Nandito kami ngayon nila Paul at Jayson sa resort. Ewan ko sabi kung bakit sila sumunod sa akin. "Sinong kasama si Kristine doon?" Tanong ko habang nag-aayos ng mga papels sa ibabaw ng table ko. Mayroon namang opisina dito, may mga empleyado din akong nag-aasikaso ng ilan sa mga office job. "Hindi ba sinabi ko sa inyong bantayan niyo siya habang wala ako." "Bakit? Kami ba ang asawa niya?" Taas kilay ni Jayson. "Palagi nga kaming tinataboy. Sobrang sungit sa amin, walang gustong makasama kundi ikaw. Pinagbabato pa nga kami kanina habang papasok ng bahay. Napaka-dragona ngayon ni Kristine, kung masungit na siya nang hindi pa buntis mas nagtriple pa ngayon. Pambihira, mabuti natitiis mo gano'n ugali. Aray! Ano ba?" Binatukan kasi siya ni Jayson. Sa sobrang kadaldalan niya hindi niya magawang mag-isip muna. "Kaya nga siya nandito kasi hindi niya matiis ugali ni Kristine. Gaano ba kaliit kukute mo para hindi ma-isip ang bagay na iyon. Ay nako! Ewan ko

**Gabrielle’s Point of View** Lumipas ang araw, buwan, at naging taon. Hindi ko alam kung tinanggap ko na ba ang kapalaran ko o sadyang wala na akong ibang choice. Nang makita ng mga magulang ko at mga magulang ni Kristine ang pagiging mabuting padre de pamilya ko, binigyan nila ako ng posisyon sa kompanya. Hindi naging madaling makuha ang tiwala nila. Hindi ko rin naman inaasahan na sa tuwing gagawin ko ang tingin kong makakabuti sa bata, nakikita nilang responsable ako. Mula nang ipinanganak si Kimberly, naging katulong ako ni Kristine sa lahat. Ako ang hands-on sa paglilinis ng dede niya sa gabi. Ako ang naglalaba ng mga tinaihan niyang kumot, lampin, at damit. Pinagawa sa akin ni Lola ang mga bagay na iyon para daw maging close ako sa anak ko. Magandang lumaki ang bata na close sa daddy niya, kaya ginagawa ko ang makakaya ko. Kung tulog si Kristine sa gabi, ako ang bumabangon para patahanin siya kapag nagigising. Ako rin ang nagtitimpla ng gatas at nagpapalit ng diaper para mabi