Natapos ang araw na ‘yon na tahimik ako at gano’n din siya. Pero ramdam ko ang pananatiya niya lalo na kapag nasa meeting kami o kaya’y nasa elevator.Madalas ang pagsulyap niya sa akin. Minsan ay naaabutan kong kunot-noong nakatulala habang umiigting ang panga.“Hindi ka pa ba uuwi, Kaia?” Napaangat ang tingin ko sa nagtanong sa akin. Si Julius iyon, isa sa empleyadong narito lang din sa floor na ito. Pero nagtaka ako dahil bakit pumunta pa siya rito para lang itanong ‘yan. At… hindi rin naman kami close?“Ah… pauwi na. Hinihintay ko lang lumabas si sir kasi may binibilin siya sa akin… minsan.” Kahit ang totoo’y wala naman talagang gano’ng nagaganap.Napakamot siya sa kaniyang batok at nahihiyang ngumiti sa akin.“May kasabay ka bang umuwi?” tanong pa niya na hindi ko agad nasagot dahil nagtataka na ako kung bakit siya nagtatanong.Alam ko ang ganitong estilo, pero hindi ako nagpahalatang ayaw ko dahil… ayaw kong maging masama a
Magbasa pa
Mag-log in
