Tous les chapitres de : Chapitre 611 - Chapitre 620

“อืม” ฉินเหยี่ยนเย่ว์จับมือตงฟางหลีนางไม่เกรงกลัวคำสาปแช่งใดทั้งสิ้น สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงคนนางเพียงแค่กลัวเลือดที่นองเต็มพื้นนี้เท่านั้นเอง“ตงฟางหลี หม่อมฉันคิดว่าหมิ่นอวี้ผิดปกติ” นางพูดอย่างกังวล “หม่อมฉันมักจะรู้สึกถึงลางไม่ดีเอาเสียเลย”“ไม่เป็นไร อีกประเดี๋ยวก็จบแล้ว” ตงฟางหลีปล

ทั้งฉินเหยี่ยนเย่ว์และเฟ่ยชุ่ยต่างก็ไม่มีวรยุทธ์เลย ครั้นต้องหลบการโจมตีของอีกฝ่ายจึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบากมากก่อนหน้านี้ ที่นางจัดการด้วยคือคนที่มีวรยุทธ์ย่ำแย่มากอย่างไป๋โค้วและซูเตี่ยนฉิงเท่านั้น พวกนางจะมีอาการพะว้าพะวังต่าง ๆ นางจึงสามารถใช้คำพูดเพื่อทำให้พวกนางผ่อนคลายความระมัดระวังได้ทว

“ใต้เท้าฉิน...” ฉินเหยี่ยนเย่ว์คิดไม่ถึงว่าฉินอี้จะรับดาบแทนนาง สีหน้าของนางซับซ้อนมาก “ไยต้องทำเช่นนี้ด้วย?”ยาพิษบนดาบแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว และใบหน้าของฉินอี้ก็ซีดลงทว่าบนใบหน้าของเขาแฝงไปด้วยรอยยิ้ม “เพราะว่า เจ้าเป็นลูกสาวของข้า”บาดแผลของเขาลึกมากจนทะลุแผ่นหลัง ค่อนข้างใกล้กับอวัยวะภายใน ยาพิ

อุณหภูมิร่างกายของฉินอี้ต่ำมาก ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบสัมผัสไม่ได้ หากบรรยายว่าเขากำลังจะตายก็ไม่เกินจริงเลย“นี่ ข้าไม่อยากติดหนี้ท่านนะ ท่านห้ามตายเด็ดขาดเลย” สองมือของฉินเหยี่ยนเย่ว์สั่นเทานางเลิกเสื้อด้านหลังของฉินอี้ ผิวหนังด้านหลังทั้งหมดกลายเป็นสีช้ำดำเขียวทั้งหมด และบาดแผลที่ปริออกเปื้อนเลือดเต

ตู้เหิงตรวจดูบาดแผลของตน จริง ๆ แล้วในคราแรกพิษแพร่กระจายเร็วมาก ต่อมาไม่รู้เพราะเหตุใดก็หยุดแพร่กระจายไปแม้ว่าจะไม่แพร่กระจายแล้ว แต่ก็เจ็บมาก“พระชายาลําเอียง” เขาพึมพำฉินเหยี่ยนเย่ว์ขี้เกียจจะสนใจเขานางเฝ้าดูบาดแผลของพวกเขาที่ค่อย ๆ คงที่ จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกนางเปิดประตูและหน้าต่างทั้งหม