Semua Bab My Secret Lover is a Mafia Boss: Bab 121 - Bab 125

ZANDRO POV"Drop your gun! Or else!" banta niya sa akin."Ok! OK! I'LL DROP MY GUN BUT FUCK! DON'T HURT HER! SHE'S NOTHING TO DO WITH THIS!" I intensively growled at him."Huwag, Zandro! Please huwag mong ibaba ang baril mo. Babarilin ka niya!" umiiyak parin na sigaw ni Eury sa akin."You killed my uncle, Torricelli! Not just my uncle but also my father! You murdered them!""What do you expect me to do, Alcaic? They killed my father! They revolted our laws in the organization!""SHUT UP! TORRICELLI! SHUT UP! YOU ARE NOT IN THE RIGHT PLACE IN THIS MOMENT TO QUESTION MY FAMILIES BELIEFS! I WILL KILL YOU! AND I WILL MAKE SURE YOU WILL SUFFER!" galit na galit niyang sigaw sa akin.Ang baril na nakatutok sa ulo ni Eury ay mabilis niyang itinutok sa akin. Pero naging mabilis ang mga pangyayari. Dahil malakas na kinagat ni Eury ang kamay niyang iyon na ikinahiyaw niya nang husto dahilan para mabitawan niya ang kanyang baril. Nakatakas si Eury sa hawak niya at kaagad na tumakbo papunta sa aki

ZANDRO POV"Congratulations Sire, the operation is successful. The young lady is now in a safe condition, her personal nurses will be monitoring her vital signs every now and then and maybe by tomorrow morning she will be wake up."Nakahinga ako nang maluwag dahil sa aking narinig. Na para bang nawalan ako nang isang napakabigat na bagay na dinadala sa aking kalooban.Thanks god!Thank you so much! I owed everything to you.Pagod akong napahilamos sa aking mukha at nang balingan ko nang tingin ang bukana nang hallway ay natigilan ako sa aking nakita."Zandro, hijo. What happened?" puno nang pag-aalalang tanong niya sa akin.Agad namang yumuko ang family doctor namin sa babaeng kararating lang. Dumako ang mga mata ko sa dalawang taong kasama niya. Tahimik lamang itong nagsiyukuan sa akin."Your graces i should excuse myself now," paalam ng doctor sa amin bago ito tuluyang umalis."Zandro," sabay abot niya sa kamay ko. Pagod ko itong iniwasan."What are you doing here, Mom? Who told you

EURY POVTotoo nga talaga ang kasabihan na hindi sa lahat ng oras o panahon ay magiging masaya ka. Minsan darating din sa buhay nang tao ang isang malaking unos sa buhay.Its been days since nagkamalay at nakarecover ako. Everything that happened for the last weeks its been so hard for me. Dahil sa imbes na ikasal kami ni Zandro at maging masaya sa piling ng isa't isa ay bigla na lamang iba ang nangyari. Lalong lalo na sana sa magiging unang anak naming dalawa.I can't believe we lost her.Pinalis ko ang mga luha na nagsipatakan sa aking mga mata. Habang tinatanaw ko ngayon sa aking harapan ang isang maliit na puntod na sinadyang ipinagawa ni Zandro para sa nawala naming supling.I know sobrang liit pa niya ngunit kahit ganon ay binigyan niya parin ito nang tamang puntod. Nang sa ganoon ay may mapuntahan ako at madalawan sa tuwing naaalala ko ang baby namin.Our baby. Ang baby namin na hindi ko inaasahang darating sa buhay ko ay bigla na lamang nawala nang ganon-ganon na lamang. Na pa