MasukZandro's father exiled him to leave their mansion. He was just only 8 then when it's force him to leave in his foreign country. Together with his butler they moved to the philippines and lived a simple life. Not knowing the real situation he begin to feel a deep livid unto his father. He begin to shut off his self to anyone. But only one person can actually change him. A person which he didn't expect with to treasure the most. "ZANDROOO!" matinis na sigaw ng isang babae. Isang ngite ang namutawi sa kanyang mga labi bago ito tuluyang hinarap. "What?" paingos niyang tanong dito. Namumula sa galit ang may kaliitan nitong mukha at halos umusok na ang ilong nito sa galit. Nakakatuwa talaga itong pagmasdan kapag nagagalit. Ngunit isang malakas na batok ang ibinigay nito sa kanya dahilan nang pagkakatayo niya sa kanyang pagkakaupo. Napatingala ito sa kanya nang tuluyan na siyang tumayo. Halos hanggang balikat niya lang ito. "Hindi ka na naman pumasok sa klase natin. Isusumbong na talaga kita kay Uncle," panenermon nito sa kanya. "Tss." 'Bakit naman siya papasok sa loob ng room nila kung wala din naman ito doon.' "Umalis lang ako sandali dahil ipinatawag ako ni Ma'am Jie. Kung saan-saan ka na agad napapadpad gawain ba nang matinong estud-" Naputol ito sa pagsasalita nang hablutin niya ang maliit nitong beywang saka ito siniil ng halik. Halos ramdam niya ang paninigas nito dahil sa ginawa niya. Nang bitawan niya ang mga labi nito ay nakita niya sa mga mukha nito ang pagkagulat. "Your too noisy Eury," he huskily said and intertwined his hands with hers. "Bumalik na tayo sa klase." Hila niya rito. Eurydice Solarte is the Mafia's son obsession.
Lihat lebih banyakDisclaimer:
This is only work of fictions. All characters, locations, names of buildings are all fictitious and imaginary product of the author. If there is any resemblance to any location, person, building etc. It is purely co-incidental and not intentional. ZANDRO POV "Mommy, please tell daddy that I don't really want to leave. That he should just let me stay here at home," I cried while hugging my mother tightly. She was also crying in front of me. She gently wiped my tears away and give me a gentle kiss in my forehead, just like she always does. "Hey! hey...my son. Listen carefully. Don't ever think that we are abandoning you because were not. Your daddy and I loves you very much, but we have to do this for your own safety, son. The situation right now is very critical and we don't want you to get involve with this because you're our one and only child. We can't afford if something might bad happens to you," she cried while saying those words. "God! I hope you can easily understand this, Zandro. We were doing this for your own sake." With my teary eyes, I saw my daddy's men came. They were all wearing black suits just like everytime. They are all finished putting my things inside the car and I also saw our six black cars lined up at the fountain infront of our mansion. As if it is ready to leave. "Mommy, please, I don't want to leave," I cried again and held her legs tightly. Butler Leonard approached us and bowed gently. "Madame, the car is ready for the young Master's departure," he said while still bowing. "No! I'm not leaving Leonard!" I shouted at him while clinging into my mother. "Please, Butler Leonard, take good care of him and don't ever leave him alone. Promise me you'll gonna take good care of him," mommy said to him. "You can count on it, Madame." Butler Leonard bowed down to my mother and after that he pulled me away from my mother. I screamed at the thought of being away from my mother forever. "No! Let go of me! Let go of me, Leonard! I'm ordering you to let go of me right now! I'm not leaving!" I cried off as I struggled with his grip. "ZANDRO!!!!" My father shouted at me like thunder and stared at me intently. He had just come out of the mansion with the rest of his men. Butler Leonard quickly bowed to him and let go of my hands as he turned aside. Like a lion, my father walked towards me. His appearance is elegant and I can see in his eyes his superiority. He clenched his jaw, as if he was trying to suppressed his emotions from coming out. "Daddy, do I really have to leave?" I cried to him. His face hardened of what I've just said and now, I can clearly see the forming of his tears at the corner of his eyes. He held my shoulders tightly. "Leave child, that's my command to you. And don't ever come back here if you're not yet strong enough," he said and turned his back on me. I was surprised by what he said and did nothing but to get into the car that had been waiting for me for just a while now. As I was leaving the mansion, I couldn't help myself but to cry in agony. I was so mad at them. How can they do this to me? I felt so betrayed right now. I'm their only child yet their throwing me out of our own house. Father didn't even make me understand of what was really going on and why do i really have to leave. While crying inside the car, I noticed the rest of his men following my car. And I know what they are doing. They were watching me out for my safety purposes. "Young Master, are you all right?" Butler Leonard asked me while sitting next to me. "Don't you ever call me your young Master, Butler Leonard! I'm no longer a Torricelli now! They've kicked me out!" I yelled at him angrily. "Young Master, you don't understand yet but I know one day at the right time, you will understand why your father did this to you." "Shut up! Shut your fucking mouth up! Your just defending him! Because you are also one of his men. You're all the same! What he said is enough for me to never return to this place anymore and I swear it to myself that I will never ever come back here." I hissed at him. He was stunned of what I have just said. If this is what my father really wants, then I will do it even if it is against my will. EURY POV "Class you have a new classmate," sabi ni Ma'am sa harapan ng classroom saka nilingon ang pintuan. "Come in Zandro." Lahat kami napatingin sa isang batang lalaki na pumasok sa silid ng room. Mapusyaw ang buhok nito kagaya ng sa akin pero may tumitingkad din namang kulay itim mula doon. "Class this is Zandro Vandrick Torricelli, your new classmate," pakilala ni Ma'am sa bago naming kaklase. Tumingin siya sa amin at saka mahigpit na napahawak sa magkabilang strap ng backpack niyang dala. "H-hello?" patanong na bati niya. "Eury magkatulad kayo," nakangusong bulong sa akin ni Chona. "Hindi kaya," angal ko sa kanya. "Eury may problema ba?" tanong ni Ma'am sa akin. Hindi ko napansin na nakatingin na pala sila lahat sa akin. Pati iyong transfer student ay nakatingin na rin. "W-wala po," mahina kong sagot kay Ma'am. "I told you Eury not to get into troubles again diba?" Napayuko ako at napahawak sa pisnge'ng may band aid. "Opo." Nagkasabunutan kasi kami ni Mikaela kanina sa playground dahil inagaw niya ang laruan ko. "Good," anas ni Ma'am at nilingon iyong batang lalaki. "Doon ka maupo sa tabi niya Zandro." Deretso namang naglakad ang totoy na ito papunta sa tabi ko at naupo. Nakapout akong napatitig sa kanya. "Ilang taon ka na?" Hindi siya sumagot. "Aherm.. uyy tinatanong ko kung ilang taon ka na. Mas mataas ako sa iyo nang konti kaya I think your 5. 6 ako kaya matanda ako sa iyo. Tawagin mo na lang akong ate." "8." "Huh?" Nilingon niya ako at nakita ko ang kulay ng mga mata niya. They were light blue. "I'm 2 years older than you." Matapos ang klase namin ay kaagad akong nagtatalon sa pasilyo. Excited na akong umuwi. Ang sabi ni Mommy ay bibilhan niya ako ngayon nang bagong manika kaya excited na akong umuwi. "Kano! Kano! Kanong hilaw! Ahahahaha!" Napahinto ako sa paglalakad at nakita ko iyong bagong transfer student na binubully ng mga grade 3.EURY POV Ilang segundo niya akong tinitigan na para bang sobrang tagal niyang pinoproseso sa utak niya ang mga sinabi ko kanina. "Hindi mo naman siguro pinaplano na iwanan ako sa ire hindi ba, Eury?" seryosong tanong niya sa akin na nagpalaki sa mga mata ko nang sobra. "Ano ba iyang mga sinasabi mong iiwanan kita sa ire Zandro?" medyo natatawa ko nang utal ngayon. Pero nakita kong hindi nagbago ang itsura niya sa tinuran kong iyon. Nanatili siyang seryoso ngunit kita kong may takot na nakapaloob sa kanyang asul na mga mata. Doon ko lang narealize na seryoso talaga siya sa tanong niyang iyon. "Zandro ano ka ba? Of course not! Hinding hindi kita iiwan at talagang papakasal ako sa iyo." Lalo na at may anak na tayong dalawa. Sigaw nang isipan ko. "Are you sure? Please huwag mo akong takutin nang ganito Baby." "Oo nga! Sayong sayo lang ako at talagang magpapakasal at magpapatali ako sa iyo," sabay halik ko sa kanyang labi na siyang ikinagulat niya. Tiningnan niya ako at kita ko a
EURY POV Narinig ko na tumunog ang pintuan nang unit ko. Agad akong napangiti at nagmamadali kong itinago ang tatlong pregnancy test. Matapos kong masigurado na naitago ko ito nang maayos ay agad na akong nagtungo sa may sala. "Your here? Anong kailangan mo?" Iisang tao lang naman kasi ang alam kong nakakaalam ng passcode nitong unit ko at siya lang iyon. Agad na kumunot ang noo niya sa akin at nakita ko pa ang ginawa niyang pagsuyod nang tingin sa buong unit bago ito huminto sa akin. "Why are you asking me that kind of question? Hindi ba kita pwedeng dalawin dito?" tanong niya sa akin habang nakakatitig nang husto sa akin. His wearing a black slacks paired by a black turtle neck long sleeves and a long black coat. His hair is comb perfectly. His physic is huge and strong. His like a fashion model mafia right now in my eyes. Kahit kailan ay hindi talaga siya napapalya sa pagpapahanga sa akin sa kanyang angking kagwapuhan. Napangite ako nang wala sa oras at tsaka naiiling na n
ZANDRO POV "Hows the young lady, Sire?" bungad na tanong sa akin ni Butler Leonard matapos kong maihatid si Eury sa condo unit niya. Gusto ko sanang dito na siya magpalipas nang gabi pero mapilit talaga siyang umuwi. "She'a fine," maikling sagot ko sa kanya habang hinuhubad ang suot kong business coat. "Sobrang tagal na rin nang huli ko po siyang makita sa personal. Pawang maliliit pa lamang kayo non. Sinong mag-aakala na kayo rin po sa huli ang magkakatuluyan," masayang sabi niya habang inaasikaso ako. "Oo nga pala! Muntik ko nang makalimutan Butler Leonard, pakipalitan po ang venue nang kasal namin. Maghanap ka ng isang maganda at isang private na resort. My Eury wants a beach wedding kaya make the changes smooth yet fast." "Po?" nalilito pa niyang utal bago ko siya iniwanan doon sa sala. Pumasok ako sa aking silid at agad na nagpalit nang damit. Nang makapagbihis na ako ay agad na akong pumasok sa secret room at marahang naupo sa aking silya na naroroon. Nakabukas na ang ma
EURY POV "Edi wag!" medyo naiinis ko pang pakli sabay alis nang kamay niya sa akin. Ewan ko ba pero bigla na lamang akong nakaramdam nang pagkainis sa kanya. And at the same time ay medyo nakaramdam din ako nang sakit sa dibdib. Na para bang wala siyang pakialam sa magiging opinyon ko. "Baby, please look at me." Hindi ko siya pinakinggan at nanatili akong nakatalikod sa kanya. Hinawakan niya ako sa aking braso na mabilis ko namang iwinakli. Ewan ko pero naiirita na ako ngayon sa kanya! Kainis! "Eury," tawag niya ulit sa akin at sa pagkakataong ito ay gamit na ang pangalan ko. "Hindi mo kasi ako naiintindihan," naiiyak na baling ko sa kanya. Kita ko ang gulat sa mga mata niya nang makita akong umiiyak. Shit! Bakit ba ako naiiyak sa bagay na ito? "Baby-" "Noon pa man ay dream ko na talaga ang beach wedding. Pangarap ko iyon simula bata pa ako at hanggang ngayon ay ganon pa rin. Bakit ba hindi mo ako maintindihan? Napakaimportante sa akin bilang isang babae ang pagpapakasal k
EURY POVKagaya nga nang sabi niya ay sabay nga kami ngayon na papasok sa trabaho. Hindi niya ako iniwan sa loob nang silid ko hanggang sa natapos ako sa pagligo at pagbibihis ko.Tahimik lang ako ngayong nakaupo dito sa front seat nang kanyang sasakyan habang siya naman ay paminsan minsang akong s
EURY POVNagising ako kinabukasan na sobrang bigat nang aking buong katawan. Masakit rin ang aking ulo na pakiramdam ko ay mabibiyak na yata. Marahan akong bumangon sa kama at ang una kong napansin ay ang isang pulang mantsa na nasa puting bedsheet nitong kama. Dumako ang mga mata ko sa sahig at do
CARL POV"Now you know me already perhaps we can start now our business Mr. Carl dela Fuente," utal niya sa brusko at malamig niyang boses.Nakita kong hinubad niya ang suot niyang coat tsaka niya itinaas hanggang siko ang manggas ng kanyang suot na polo. Ibinigay niya sa lalaking tauhan niya ang h
EURY POV"Anong ginagawa mo dito? At bakit ka ba naririto? Huwag mong sabihin na kanina ka pa dito?" sunod-sunod na tanong ko sa kanya.Hindi niya ako sinagot at sahalip ay may kinuha lamang siyang papel sa attache case niya. Hindi ko tuloy maiwasang magtaka."Kaninang umaga pa ako naririto at nang












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Peringkat