บททั้งหมดของ Falling For The CEO: บทที่ 21 - บทที่ 30

AMOY mabangong pagkain ang buong bahay nang magising ako mula sa afternoon nap. Nag-iinat pa ako nang bumukas ang pinto."Handa na po ang pananghalian, Mahal na Prinsesa.""Magaling, magaling!" I giggled. Nakasuot pa ng apron si Jascha at may hawak na sandok. Itinulog ko ang aking gutom kanina. Wala akong kakayanan na magluto ng masarap na pagkain, or worse, isang masarap na pagkain na papasa sa panlasa ni Jascha Alcantara."Hindi ka ba marunong mag-luto?" Tanong sa akin ni Jascha nang umupo kami sa harapan ng lamesa. In fairness, maganda ang pag-ka-kaayos niya. Restaurantish ito at merong pang vase na may fresh flowers."Ikaw naman, isang beses ka pa lang nag-luluto, nagrereklamo ka na. Kumakain ka ba kasi ngDinengdeng? O di kaya yung Ginisang Ampalaya?Misua con Patola?" Tanong ko habang humihiwa ng manok sa aking harapan. Mas mabango nga iyon sa malapitan."If that is food from the stars then I rather have my processed foods daily.""Hmm, ang sarap." Wika ko nang tikman ang manok.

HINDI ko na namalayan kung paano at kung kailan, basta nagising ako sa loob ng tub. Nagmamadali akong tumayo para mag-handa sa pagpasok. I took a quick shower and prepared for work. Amoy pangalmusal na pagkain nang bumaba ako mula sa silid. Nakaupo si Jascha sa upuan habang nakaharap kay Gwen na abala doon sa kusina. She's wearing his polosleeves like it is her own. Bagay na bagay sa kanyaKung ako ang mag-susuot non ay tiyak na magmumukha akong trying hard na multo. He's too big for me. Too tall, too strong and too honest enough to hurt me.Lumingon si Gwen para isalin ang pancakes sa plato ni Jascha. Nag-angat ito ng tingin nang makita ako."Cass!" Ngumiti si Gwen sa akin. "l hope you don't mind. Naparami ang inom namin ni Jascha kagabi. I prepared the both of you breakfast to pay you for crashing at your place. Pagkatapos nito ay aalis na din ako."Nag-paste din ako ng ngiti, "Walang anuman. Siguro ay hindi na ako makakasabay." Tumingin ako sa wristwatch ko, "Merong breakfast huddl

"SO WHAT do we plan to do on our first day as boyfriend and girlfriend?" Tanong sa akin ni Jasscha.Awtomatikong namula ang pisngi ko. Hindi ako sanay sa label na iyon.I am somebody else's girlfriend. Astig!"Ano ba ang ginagawa ng magboyfriend at girlfriend? Tell me." Sumiksik ako sa kanyang dibdib habang nakatulala kami sa two-seater couch sa sitting room."Nasty things. They talk dirty. Kiss like there's no tomorrow. Sexy time."Hinampas ko siya sa balikat. "Hindi muna dapat maulit ang nangyari kagabi. Baka mag-bago ang isip natin tapos nakuha mo na ang lahat sa akin. Pero sabi mo nga, hindi naman ako hot, so palagay ko naman ay safe ako."Ngumisi siya at nawala ang mata. "You know, when the first scientists thought that the world is flat? I was like them, I first thought yours is flat but it isn't so----"Napabangon ako at hinampas siya sa balikat. "Sinilip mo?"His crisp laughter echoed to the whole house. "No. I really passed out. Sayang nga eh."Sumimangot ako. Hinuli niya ang

NAGTAGO ako sa likod ng puno. Dinig ko ang malakas na pagtangis ni Jascha doon sa casita at ang kalmadong pang-aalo sa kanya ni Gwen. Hindi ko maintindihan pero alam kong nasasaktan siya.Pinalis ko ang luha ko dahil alam kong hindi ako ang makakapagpagaan non at naging doble ang sakit non. Nakita kong sinarhan ni Gwen ang pinto ng casita, ilang sandali pa ay namatay na din ang ilaw.Tumigil ang pag-iyak ni Jascha o hindi ko na lang iyon narinig. Napalitan iyon ng pagbagsak ng malalaking patak ng malungkot na ulan. Hindi ko ininda iyon. Baka sakaling kailanganin niya ako, hindi na niya kakailanganing maglakad, sasalubungin ko siya. Niyakap ko ang sarili ko sa pag-ihip ng malamig na hangin at ang pag-tulak ng alon sa may dalampasigan. Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang pagpatak ng luha ko.I stayed there until I don't remember anymore. May payong na tumakip sa akin at sa aking pagtingala, nakita ko doon si Ashton, umiling siya at hinaplos ang balikat ko para patigilin din ako sa pag-iya

"SINO ang kamaganak ng pasyente?" Lumabas ang doktor mula sa treatment room at sabay kaming naglakad ni Jascha papalapit doon. Tiningnan niya ako ng masama pero hindi ko iyon inalintana."The patient is in a stable condition right now. Tumaas ng husto ang blood pressure niya and she has to stay here for a couple of days hanggang sa bumaba iyon. At her age, hindi na dapat tumataas ng ganon but you may see her now." Tumango ang doktor at iniwan kami. Naging malalaki ang hakbang ko pero bago ko pa man mabuksan ang pinto ay hinawakan na ni Jascha ang kamay ko."Wait." Pigil niya sa akin. Tumiim bagang siya nang magkatinginan kami."We have to convince Abuela that we are okay now. We cannot risk her health."Kumunot ang noo ko."l know I said things. Let's delay our plan of separating. Although Abuela is really at fault, I don't want her to feel guilty. She's old, I should understand her." "Naiintindihan mo si Granny, pero ako, hindi?""You are at the right state of mind." Umiwas siya ng t