บททั้งหมดของ Divorce Now, Marry Me Later: บทที่ 161 - บทที่ 170

Next:Kinabukasan ang huling araw ng taping ni Claire at after lunch nga ay naghanda na siya at si Aurora para bumalik ng Maynila. Naunang bumalik si Lucas kaninang umaga sa Maynila dahil may susunduin itong kaibigan galing America. “Claire, sandali!”Napalingon si Claire nang marinig ang boses ni Manson na tinatawag siya. Kasama nito ang tauhan at assistant na bitbit ang gamit nito. Nasa lobby na sila ng hotel at naghihintay ng taxi patungo sa airport. “May kailangan ka?” walang emosyong tanong niya. Mabilis lang niya itong tinapunan ng tingin bago ibinalik sa pagbabasa ng librong hawak. It is a book about self reflection and healing, and she puts her focus on it, totally ignoring her annoying ex-husband. “Claire, narinig ko sa direktor na tapos na ang eksena mo at pabalik ka na ng Manila. Kung hindi mo mamasamain ay puwede kang sumabay sa akin dahil dala ko ang chopper. Isama mo na rin ang assistant mo dahil may space pa naman sa loob.”Nang marinig ang paanyaya ni Manson ay naw

“Ihinto mo ang sasakyan!” matalim na utos ni Manson sa driver. “Pasensya na, boss! Biglang huminto ang sasakyan sa unahan kaya—” “Stop explaining! You are so noisy!” Habang pinapagalitan ang driver ay kumilos naman ang kamay niya at mabilis na kumuha ng wet tissue na nasa gilid ng pintuan saka pinunasan ang damit niya na nasukahan ni Claire. Hindi niya kayang tiisin ang amoy at dumi na ginawa ni Claire kaya’t hinubad niya ang mamahaling jacket na suot saka iyon ang ipinunas. Pagkatapos ay pinunasan niya ang bibig ni Claire dahil sa naiwang laway. Mabuti na lang at hindi ganoon karami ang naisuka nito.Nang sa tingin niya ay ayos na ang lahat ay bumaba siya ng sasakyan at binuhat si Claire saka lumipat sa kotse na sinasakyan ng tauhan. Hindi iyon magara tulad ng sasakyan niya pero pwede na para makauwi sila. Nang makapasok sa kotse ay pinaupo niya ito sa kabilang side ng upuan pero kahit nakasuot ng seatbelt ay nagpupumilit pa rin si Claire na lumapit sa kanya para halikan siya. “

Hinaplos ni Manson ang buhok ni Claire saka masuyo iyong hinalikan. “Masiyado akong marahas at pabigla-bigla sa mga kilos ko nitong nakaraan, Claire. I’m sorry.”Tumingala si Claire at tiningnan ito nang malamlam saka umiling. “No. Ako ang masiyadong padalos-dalos sa kilos ko at hindi ko kinonsidera ang nararamdaman mo.”Hindi agad makasagot si Manson. Patuloy siya sa marahang paghaplos ng buhok nito. “Let’s continue being calm down for a while. Kapag hindi ko pa rin matanggap si Lucas ay hindi kita pipilitin. Siguro ay tama si mama. Kayo siguro talaga ang nakatakda.”Nakagat ni Claire ang labi at hindi makasagot. Ibinaba niya ang tingin sa kanyang kamay na nakapatong sa kanyang hita. Siguro nga kung hindi nangyari ang sunog ay sila ni Lucas ang magkasama ngayon at hindi sana niya nakilala si Manson. Pero kahit ganoon ay hindi niya pinagsisihan na pinakasalan niya ito. Naging magulo man ang pagsasama nila, sa loob ng tatlong taon na iyon ay naging masaya siya. Tunay na masaya. Dahil

Ang halik na nasimulan sa salas ay dumiretso hanggang sa kuwarto. At kahit hindi pa lumulubog ang araw ay gumagawa na ang dalawa ng gawain na kadalasan ay sa gabi lamang ginagawa. Ramdam na ni Claire ang pagod dahil ilang oras na silang nag-e-ehersisyo sa kama ni Manson pero wala pa ring balak tumigil ang lalaki. Naiintindihan niya ito. Matagal na simula nang huling may mangyari sa kanila ni Manson at inaamin ni Claire na kahit siya ay sabik na sabik sa katawan ng asawa. Kung hindi lamang siya nakaramdam ng gutom ay hindi pa tumigil si Manson. Alas-diyes na ng gabi at halos hindi na niya kayang igalaw ang katawan kaya hinayaan niya si Manson na asikasuhin siya. Mula sa pagpapaligo sa kanya at pagpalit ng damit ay inasikaso siya nito. Sa sobrang pagod at antok ay halos ipikit na niya ang mga mata kaya naman sinubuan na lang siya ni Manson para lang magkalaman ang sikmura niya. Nagpautos ito sa tauhan na bumili ng pagkain sa pinakamalapit na restaurant at agad ring pinauwi ang mga

Nagpatuloy si Marriotte sa mahigpit na paghawak sa kuwelyo ni Manson. Habang si Claire na nakikinig at nakatingin sa tabi nito ay hindi halos makakilos dahil sa nangyayari. Magkakilala ba sina Marriotte at Manson? Bakit galit na galit ito sa dati niyang asawa niya?“Dalawa kayo ng ina mo ang may dugong demonyo. Mga masasama ang loob! Hindi na kayo nakuntento noon na ipapatay si Lucas, at ngayong nalaman niyong buhay pa rin siya ay gusto niyo siyang patayin ulit? Kapag may nangyari masama sa anak ko ay siguraduhin kong lalabas ang baho ng pamilya ninyo!”Hinawakan ni Manson si Marriotte sa braso nito at pilit na tinanggal ang kamay nito sa pagkakahawak sa braso niya. “Huwag kang basta-basta mambintang at baka makasuhan kita,” malamig na banta ni Manson. “Wala akong ginawang masama sa anak mo.”Hinawakan ni Claire sa braso si Manson at pinisil iyon upang pakalmahin ito. Bagama’t sumunod ay nagpatuloy pa rin ito sa pagsasalita. “Pardon me for being blunt, but I have nothing to do with yo