Divorce Now, Marry Me Later

May ngiti sa labing nagmulat ng mata si Claire nang maalala ang masarap na pag-iisa ng katawan nila ni Manson kagabi. Hindi lang iisa kundi ilang beses na may nangyari sa kanila. Bukod sa kama ay may nangyari sa kanila ng asawa sa banyo, sa terrace habang nanonood ng kabilugan ng buwan, sa kusina nang bumaba si Claire para uminom ng tubig at sa hagdan habang nakaluhod siya at binabayo ni Manson mula sa likuran.

It was a wild night, but Claire felt all the consequences when she woke up. Nananakit ang buong katawan niya na parang inararo ng sasakyan. Marahan siyang nag-inat ng katawan upang hindi magising ang katabi na mahimbing pa rin ang tulog. Alam niyang tulad niya ay pagod din ito.

Mula nang ikasal sila ni Manson, tatlong taon na ang nakakaraan, ay isang beses lang na may mangyari sa kanila kaya tuwang-tuwa si Claire na kagabi ay muling pinagnasaan ng asawa ang katawan niya. Ang buong akala niya ay hindi siya nito gusto kaya ayaw nitong makipagtalik.

Contract marriage lang ang nangyari sa kanila ni Manson at iilan lang din ang nakakaalam niyon. Si Nana, ang lola ni Manson ang pumili kay Claire na maging asawa nito habang lumpo pa si Manson at nakaupo lang sa wheelchair. He was very hot-headed. Kahit konting pagkakamali ay mabilis na uminit ang ulo at maraming gamit na rin ang binasag nito. Pero kahit ganoon ay naging matiyaga si Claire sa pag-aalaga sa asawa hanggang sa tuluyan itong gumaling at makalipas ang tatlong taon ay nakakalakad na ito nang maayos.

“Baka matunaw na ako niyan kapag matagal mo pa akong tinitigan.”

“Kapag matunaw ka ay momoldehin kita upang maging solid ulit,” nangingiting sagot ni Claire saka itinaas ang kumot hanggang sa dibdib upang itago ang kahubdan sa asawa. May nangyari man sa kanila ay nahihiya pa rin siyang ibalandra rito ang hubad na katawan.

Maya-maya ay biglang sumeryoso ang mukha ni Manson na kaagad napansin ni Claire. “Bakit? May problema ba?” Hinaplos niya ang mukha ng asawa. Lingid sa kaalaman nito ay natutunan na niya itong mahalin. Pero hindi sigurado si Claire kung tulad niya ay nagugustuhan na rin siya ni Manson. Alam niyang hindi magtatagal ang kasal nila ayon sa nakasaad sa kontrata pero umaasa siyang magbago ang damdamin ni Manson at magugustuhan din siya.

“I received news at dawn. Bumalik na ng Pilipinas si Veena, Claire. Napagpasyahan kong ito na ang tamang panahon para mag-file ng divorce.”

Claire’s smile froze and her heart beat erratically. Hindi niya alam kung tama ba ang narinig niya o ilusyon lang.

“D-divorce?” Nauutal na tanong niya. Mahina ang boses niya at hindi siya sigurado kung narinig siya ni Manson. Napahigpit ang paghawak niya sa kumot at pinigilan niya ang sarili na huwag lumuha kahit pa parang gustong sumabog ng dibdib niya sa balita. Hindi siya dapat umiyak sa harapan ni Manson dahil wala siyang karapatan na pigilan ito sa magiging desisyon nito. Nakasaad sa kontrata na anumang oras na nanaisin nitong makipaghiwalay ay papayag si Claire.

At dahil sa ibang bansa sila ikinasal ay kailangan nila ng mahabang proseso upang maasikaso ang dapat na asikasuhin. At gustong sulitin ni Claire ang mga panahong iyon na makasama pa si Manson. Hindi na niya kailangang ipaalam dito ang tunay niyang nararamdaman at baka lalo lang nitong bibilisan ang ang pag-process ng divorce.

“Yes. Let’s get a divorce. Alam kong naghihintay na sa akin si Veena upang magkasama kaming muli.”

“You would get back at her even if she left you? Iniwan ka niya nang mga panahong kailangan mo siya, Manson,” mapait na sambit niya. Nag-init ang sulok ng kanyang mata kaya tinalikuran niya ito.

“Hindi naman niya kasalanan kung bakit siya umalis, Claire. Her mother forced her to leave. Isa pa, nasa panganib ang buhay niya ngayon dahil nagkaroon siya ng depresyon. Ilang beses na siyang nagtangka na kitlin ang sarili at ang lahat ng iyon ang dahilan ay ako.”

Bumaba ng kama si Claire at ginamit ang kumot upang balutin ang kahubdan niya. Naglakad siya sa patungo sa banyo upang magbihis. Ngayong nagdesisyon na si Manson na magdi-divorce sila ay wala nang dahilan upang manatili pa siya rito. Ngunit bago siya makapasok ay mahigpit siyang niyakap ni Manson mula sa likuran.

“Huwag kang mag-alala, Claire. Kahit wala nang bisa ang kasal natin ay susuportahan pa rin kita, okay?” Bulong ni Manson sa kanyang tainga.

Mapait na ngumiti si Claire at sinubukan na sumagot kahit pa may bikig sa lalamunan niya at gustong-gusto na niyang umiyak.

“Sige. If you’ll excuse me, maliligo muna ako bago magsimulang mag-empake.”

Binitawan siya ni Manson matapos siyang halikan sa batok. Nagpaalam din ito na maliligo ito sa banyo sa kabilang kuwarto dahil may pupuntahan din ito. Pagkapasok sa banyo ay walang ibang ginawa si Claire kundi ang umiyak upang ibuhos ang sama ng loob. Hindi kasalanan ni Manson kung bakit nasasaktan siya kundi ang sarili niya mismo dahil inibig niya si Manson kahit alam niyang may limit ang kanilang kasal.

Hindi na naabutan ni Claire si Manson sa apartment kaya hila-hila ang maleta ay bumaba siya at nagtawag ng taxi saka nagpahatid sa bahay ng kanyang ina na hindi naman kalayuan.

“Oh! Ano’ng nangyari sa ‘yo? Bakit ganyan ang ayos mo? Pinalayas ka ng asawa mo?”

Tumango si Claire saka muling bumuhos ang luha. Nang mahimasmasan siya kahit papaano ay saka lang niya sinabi sa ina ang plano ni Manson tungkol sa divorce. Alam ng kanyang ina na nasasaktan siya kaya hinayaan siya nitong magmukmok pero makalipas ang isang linggo ay hinila siya nito palabas ng kuwarto at inayusan. Kapagkuwan ay dinala sa dati niyang pinagtatrabahuan, ang maging isang alahera. Pumayag naman si Claire upang kahit papaano ay may mapaglilibangan. Isa pa, isa ito sa talento na tinatago-tago niya.

Isang linggo matapos siyang magsimula sa pagiging alahera, at dalawang linggo mula nang umalis siya sa apartment nila ni Manson ay muli siyang binisita ng asawa.

“May kailangan ka ba, Manson? Kung wala ay huwag mo muna akong abalahin dahil marami pa akong ginagawa,” pagtataboy niya. Muli na namang bumalik ang sakit nang makita niya ito.

“Pinapatawag ka ni Nana.”