OFW Wife of a Billionaire의 모든 챕터: 챕터 281 - 챕터 290

AT THE RECEPTION: DANIEL POV Pagkatapos ng seremonya ay nagtipun-tipon ang lahat ng aming mga bisita sa isang magarang reception na itinayo sa gilid ng dalampasigan. May mga ilaw na nakasabit sa mga puno na lumikha ng isang napaka-romantikong tanawin. Ang mga malalaking bilugang lamesa na natakpan ng puting linen at mga sariwang bulaklak ay nagbigay ng buhay sa paligid. Habang ang mga baso ng alak ay kuminang sa liwanag ng mga kandilang nakalagay sa mga garapong may buhangin. Habang nakakapit si Madie sa aking braso ay hindi niya maitago ang sobrang tuwa sa naging resulta ng pinagsama naming imahinasyon para sa aming reception. “WOW napakaganda naman baby" naluluhang sabi niya ng makita na niya ang set-up "baby thank you dito, napakaganda ng set-up, napaka perfect lang ng lahat. Masayang masaya ako baby. I love you “ “I love you too baby, syempre naman lahat ng the best ang ihahanda ko para sayo. Lahat ng gusto mo nandiyan ” malambing kong sabi kay Madie. Makikita ang ganda

1 WEEK AFTER THE WEDDINGMADIE POVMalakas na tili ang palaging umaalingawngaw sa loob ng aming silid. Para kaming mga batang laging nagkikilitian ni Daniel. Masasabi kong ito na ang best time sa buhay ko. Ang matulog katabi ng taong mahal ko. Hindi ko inakalanang matapos ang sobrang dagok na dumating sakin ng lokohin ako ng fiance ko ngayon ay kasama ko naman ang isang taong nagmahal sakin ng wagas at totoo. Si Daniel ang nagbigay ng bagong pag-asa sa akin. ANg sarap lang sa pakiramdam na si Daniel ang huling makikita ng aking mata at sa muling pagmulat nito ay siya din ang una kong nakikita. Halos araw-araw ay honeymoon para samin dalawa ni Daniel. Hindi kami kumuha ng kasambahay sa mansyon para ma enjoy namin ang isa't isa na walang alalahanin na makakarinig sa aming mga kalandian. "aah Daniel , hihihi. nakakainis ka!" hinampas ko ng unan si Daniel ng magising akong nakahubad na naman ito at nakatayo ang kaniyang pagkalalake sa aking harapan. Halos

Bigla akong hinila ni Daniel , hindi ko pa man natatapos ang aking ginagawang pagsasayaw ay pinuwesto na niya akong patuwad. Ang aking mga kamay ay nakakapit sa silya. "gigil na gigil ako baby. grr.... " agad niyang pinasok ang kaniyang pagkalalake sa loob ng aking pagkababae kinapitan niya ang aking balakang at sinimulang pag umpugin ang aming mga katawan, mariin niyang nilalamas ang aking ma umbok at bilugang suso , sa lakas ng kaniyang pag-ulos ay maririnig ang malaks na lagitngit ng aming silya. Sa gigil namin sa isa't isa. Naglikha ng malakas na tunog ang paghahampasan ng aming mga katawan .Muli kong nararamdaman ang pagkibot ng kaniyang sandata , ang sarap ng pagkiskis ng kaniyang mainit na laman sa loob ng aking pagkababae. Naninigas ang daliri sa aking mga paa, ibang iba talaga ang aking pakiramdam ng gawin niya iyon sa aking likuran. Lumipat ang paghimas ng kamay ng aking asawa sa aking sus*, nilapit niya ang kaniyang labi at sinipsip ang aking batok. Nanayo ang balahibo sa ak

Natahimik siya sandali, at sa pagkakatigil na iyon, narinig ko ang munting hikbi niya sa kabilang linya. "Buntis si Madie?" pabulong niyang tanong, tila hindi pa makapaniwala."Opo, Mommy Kate. Pitong linggo na… may anak kaming dinadala si Madie." Hinigpitan ko ang kapit sa telepono, halos humihinga ako sa bawat salitang sinabi ko"Daniel, anak…" Halos hindi ko marinig ang boses niya, pero dama ko ang kanyang pagmamahal at pag-alala. "Kailangan niyang lumaban. Kailangan niyang magising para sa anak niyo. Magiging matatag tayo, Daniel. Gagawin natin ang lahat para sa kanilang dalawa."Nagpaalam na ako kay Mommy dahil nag-usap na silang lilipad papunta dito sa Siargao pero habang hawak ko ulit ang kamay ni Madie, hindi ko mapigilang umiyak. "Madie… baby, maghihintay ako sa’yo… may naghihintay sa ating pamilya. Lumaban ka, ha? Para sa akin… para sa atin."Habang nakaupo ako sa gilid ng kama ni Madie, hawak ko ang malamig niya

AFTER 4 MONTHS Mabilis na nagdaan ang panahon pero ang kondisyon ni Madie ay nananatiling ganuon, dahil sa isang aksidenteng bumago sa aming buhay, magmula nuon ay nangako akong hindi na muling kakapit ng surf board. Lahat ng iyon ay tinapon ko. Ang galit ko sa dagat ay walang paglagyan. Sa tuwing uuwi ako ay palagi kong sinisisi ang dagat kung bakit nagkaganito ang asawa ko. Gayunpaman sa araw-araw na nananatili si Madie sa kanyang mahimbing na pagkakatulog ay maaninag pa rin ang angking kagandahan niya. At sa bawat araw na nagdaan, matiyaga ko siyang inaalagaan, sinusuklian ang kanyang katahimikan ng bawat pag-aalaga na kaya kong ibigay. Nililinis ko ang kanyang katawan, pinapalitan ang kanyang damit, sinisiguradong kahit na hindi siya gising ay nandito lang ako at nagmamahal sa kaniya. Isang umaga, habang abala ako sa pag-aasikaso sa kanya, narinig kong pumasok si Mommy Kate sa kwarto. Hinawakan niya ang balikat ko, isang mahinang tapik na puno ng pagmamahal at pag-aalala. “Dani