บททั้งหมดของ Kabit sa Phone ng Asawa Ko: บทที่ 131 - บทที่ 140

"Ang ganda-ganda niya!" bulong ni Troy sa sarili habang naglalakad si Sarah papalapit sakanya. Parang huminto ang kanyang hininga nang makita niya si Sarah sa unahan, na naglalakad nang maayos kasama si Gillian, mukhang kahanga-hanga at iba. Parang nahipnotismo si Troy sa itsura ni Sarah sa pagkakataong ito. Patuloy na naglakad si Sarah nang dahan-dahan sa malumanay na tugtugin ng musika at sa mga tula ng master of ceremony, na humihikbi sa mga bisita sa kanyang bridal gown. Ang kanyang mataas na pigura, na parang isang top model, ay mukhang elegante sa gown, na may belo na pinalamutian ng mahahabang bumabagsak na palamuti na nagbigay sa kanya ng marangya at classy na anyo. Sa harap niya, ang groom's procession, na si Troy ang nangunguna sa katugmang suit, ay mukhang napaka-gwapo at kaakit-akit. Ang karisma ni Troy Peterson ay matagumpay na nahikbi ang mga bisitang naroon nang hapon na iyon. Nagpalitan sila ng mga sulyap at pagkatapos ay nagkita sa harap ng wedding stage. Inalok

"Sino kaya ang pumunta sa bahay ko? Walang nakakaalam tungkol sa lugar na ito kundi ang pamilya ko," bulong ni Troy. "Troy..." nanginginig ang boses ni Sarah sa kaba. "Kumalma ka, nandito na ako! Tara na." Dahan-dahang bumaba si Troy sa kotse at binuksan ang pinto para kay Sarah. Lumabas mula sa likod ang mga yaya at si Gillian. "Welcome home, Mr at Mrs Peterson!" Mabilis na lumapit sa kanila si Lily at ang dalawang kasambahay. "Lily, sino ang nandiyan?" tanong ni Troy na may pagka-impulsive. "Si Mr Vincent at Mrs Marie Peterson, sir." "Ano? Nandito ang lolo at lola ko? Hindi ba sila nasa States pa?" Muling nagalit ang mukha ni Troy, na nagpalala ng pagkabahala ni Sarah. "Nasaan sila ngayon?" tanong ni Troy muli. "Nasa salas sila, sir." "Okay. Lily, pakidala ang mga anak ko at ang mga yaya sa kanilang mga kwarto." Tumango si Lily at ang dalawang kasambahay, pagkatapos ay tinulungan ang mga yaya na dalhin ang kanilang mga bagay sa mga kwarto nang hindi dumadaan sa

"Babalik sa States? May seryoso bang nangyayari?" Saglit na nabigla si Sarah pero sinubukan niyang manatiling positibo."Sabi ni Grandpa, nasa bingit ng pagkabangkarote ang kumpanya natin doon," unti-unting humina ang boses ni Troy."Ano? Paano nangyari iyon?" Agad na bumangon si Sarah mula sa kama. Nang makita ito, bumangon din si Troy at lumapit sa kanya."Iyon ang kailangan kong imbestigahan," bakas ang alalahanin sa mukha ni Troy."Kaya... kailan ka aalis?" Biglang bumigat din ang mukha ni Sarah. Agad siyang niyakap nang mahigpit ni Troy."Ayoko na mahiwalay sa'yo. Kailangan sumama kayong lahat sa akin!"Saglit silang natahimik, ramdam ang init ng yakap. Pero hindi payapa ang kanilang mga puso.Unti-unting kumawala si Sarah mula sa yakap at bumangon mula sa kama. Ayaw niyang magising si Prince dahil sa kanilang usapan. Sumunod si Troy at naupo sa sofa."Anong problema? Galit ka ba?" tanong ni Troy habang umupo sa tabi ni Sarah, hinila siya palapit at ipinatong ang ulo nito

"Huwag kang mahuhuli! Ayokong ma-miss natin ang flight dahil sa'yo!" Pangalawang beses nang tumawag si Vincent kay Troy. Mukhang nag-aalala siya na baka umatras si Troy sa pagpunta sa Austin, Texas, sa States—ang lungsod na pupuntahan nila.Ibinalik ni Troy ang kanyang telepono at humarap kay Sarah."Sino iyon? Si Grandpa na naman?" tanong ni Sarah habang inaabot kay Troy ang navy blue niyang suit jacket."Mahal..."Nagulat si Sarah nang bigla siyang niyakap ni Troy nang mahigpit. Ramdam niya ang kaba nito.'Ano itong nararamdaman ko? Bakit parang ang hirap siyang pakawalan? Diyos ko, pakiusap, protektahan Mo ang asawa ko,' taimtim na dasal ni Sarah sa kanyang isip, habang bumibigat ang kanyang puso."Hahatid mo pa rin ba ako sa paliparan?" tanong ni Troy matapos siyang halikan nang marahan sa labi.Si Sarah, na nakabihis na nang maayos para sa opisina, ay nakaplano nang pumunta roon matapos ihatid si Troy sa paliparan."Oo, mahal," sagot ni Sarah, nag-ipon ng lakas ng loob upa

"Bakit hindi ko makontak si Troy?" bulong ni Sarah sa inis. Ilang beses na niyang sinubukan tawagan si Troy, pero naka-off pa rin ang telepono nito.Napabuntong-hininga si Sarah at inilagay ang telepono sa tabi ng kama. Napagdesisyunan niyang ipatulog si Prince sa kanyang kwarto. Patuloy pa rin sa pag-aalboroto si Prince, at kahit hatinggabi na, hindi pa rin makatulog si Sarah dahil palagi siyang ginigising ni Prince upang padedein.Habang lumalalim ang gabi, nakaramdam na si Sarah ng gutom at uhaw. Ayaw niyang gisingin ang mga yaya, at hindi niya rin maiwan si Prince na mag-isa sa kwarto. Kaya't napagdesisyunan niyang pumunta sa kusina, buhat si Prince.'Troy, kung nandito ka lang sana, hindi ako mag-iisa. Nandito ka sana sa tabi ko,' naisip ni Sarah nang mabigat ang puso, ramdam ang lungkot na bumabalot sa kanya.Si Troy sana ang gumawa ng gatas para sa kanya. Siya rin sana ang nagpakain sa kanya. Hindi namalayan ni Sarah na tumutulo na pala ang mga luha niya. Simula nang ipangan