Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

[Nag-aantay na ang kotse at ang driver sa harap ng bahay mo.]Isang text message mula kay Bradley.Mabilis akong lumabas para salubungin si Sofia.“Ms. Johnson?” Isang matandang lalaki ang lumapit sa akin.“Oo, ako nga. Ikaw si Joshua, tama?” tanong ko.Tumango ang lalaki.May Land Rover na naka-park sa harap ng bahay ni Ruth. Bitbit ni Joshua ang aking maleta. Pagkatapos, binuksan ni Joshua ang pinto para sa akin at kay Sofia.Samantala, kaalis lang ng sasakyan ni Derrick. Kitang kita ko kung paano nanlaki ang mga mata nila nang nakita nilang sumakay ako sa marangyang sasakyan. Baka inisip nilang Uber ito, pero sino ba naman ang makakaalam?Pagkatapos, nagmaneho si Joshua papunta sa eskwelahan ni Gillian.-Talagang maaasahan si Bradley. Sa ganitong kapait na panahon, nakakuha siya ng luxury car para sa akin, na may kasama pang driver.Dumating kami sa eskwelahan ni Gillian. Inasikaso ko ang pagpapalit ng address ng pick-up location ni Gillian.Habang naghintay sina Sofia

Pagkarating namin sa isang prestihiyosong five-star hotel sa lungsod, ang Toyota Alphard ni Albert ay dumiretso sa hotel lobby, kung saan isang staff ng hotel ang nagbukas ng pinto para sa amin.Habang kami ay naglalakad papasok sa lobby, sinalubong kami ng ilang event organizers. Naglakad ako sa tabi ni Albert, na tulad ng inaasahan, naagaw nanaman nito ang atensyon ng karamihan. Maraming babae ang tumitili para makuha ang atensyon niya. Samantalang pagdating sa akin, napabuntong hininga nalang ang mga ito. Malang iniisip ng mga ito na girlfriend ako ni Albert dahil magkaparehas kami ng kulay ng damit. Naglakad kami sa red carpet, kasunod ang ilang board members, at pumasok sa grand ballroom ng hotel.Pagkadan namin sa grupo ng mga manager, nakita ko kaagad si Derrick. Kagaya ng inaasahan, kasama nito ang malanding babaeng yun, na nakayakap pa sakanya. Mukhang hindi pa nila ako nakikilala. Kilalang banda ang invited para tumugtog sa party. Sobrang daming mga pagkain at inumin

Ngayon ang aking unang araw sa opisina. Kailangan kong dumating ng maaga dahil may briefing kasama ang lahat ng division heads mula sa iba't ibang branch ngayong umaga.Sa natural na makeup, isang turquoise na berdeng tunic top, at puting palda, mukhang elegante at classy ang outfit ko ngayon. Pinanatili ko ito ng puting headband at crystal na bracelet.Ngumiti ako, nasiyahan sa aking repleksyon sa salamin.“Mommy…”“Oo, sweetheart?”“Bakit hindi nakatira si Daddy kasama natin?”Oof. Paano ko sasagutin ang tanong ni Gillian?“Si Daddy ay kailangang manatili kasama si Grandma, honey.”“Mommy… Miss ko si Daddy at si Grandma.” Mukhang malungkot si Gillian.“Mamasyal tayo kay Grandma kapag may oras ako, okay?” Pinatibay ko siya.“Ngayon, tara na sa school. Allez,” sabi ko.Biglang lumiwanag ang mukha ni Gillian. Pagkatapos ng lahat, malapit na malapit siya sa kanyang lola.“Sofia, sunduin mo si Gillian sa lobby mamaya. Huwag kang mahuli, ha?”“Opo, Ma’am.”“Halika na, Gillian

**P.O.V ni Derrick**"Paano natin mababalik ang titulo ng bahay, Lorraine? Ano na ngayon, Derrick?" Nakaluhod si Mama sa kanyang upuan, mukhang sobrang naguguluhan."Hindi ko kailanman pinagkatiwalaan ang asawa mo mula sa simula, Lorraine. Tingnan mo kung nasaan tayo ngayon. Kailangan mong hanapin siya!" Panicking at galit ako nang sabay."Derrick, maaari mong hingin ang tulong ni Sarah. Narinig ko na sinusubukan mong magbalikan." Sa puntong ito, parang nagsasabi na lang ng kung anu-ano ang kapatid ko."Oo, Derrick, mayaman na si Sarah ngayon. Marami siyang pera," sumang-ayon si Mama.“Mama, bakit ito ang problema ko ngayon? Paanong makakaisip si Lorraine ng solusyon?” sabik kong sinabi.“Pero kung hindi natin mababayaran sa susunod na buwan, mawawala ang bahay,” umiyak si Lorraine.“Ano ang gagawin natin, Derrick?” Nagsimulang manginig ang boses ni Mama. At bigla...Thud!“Mama?! Mama!” Biglang bumagsak sa sahig si Mama. Nagmadali kaming ni Lorraine na iangat siya sa sofa. Bu

**“Sarah, pasensya na. Hindi ko talaga gustong iwan ka. Siguro’y wala ako sa katinuan kahapon,” nagsimula si Derrick sa pag-aamo.**‘Akala mo ba ako ay katulad ng mga murang babae na dinidate mo, Derrick? Na ganoon lang kadali ang maloko ng mga kasinungalingan mo?’“Gusto kong magbalikan tayo,” nagpatuloy siya, na nakatingin sa akin ng matindi.Tahimik akong nanatili, nagkukunwaring iniisip pa ito. Wala akong balak na magbalikan sa taong ito na nagsisinungaling. Matapos ang mga taon ng pagtataksil niya, wala nang pagkakataon.“Pag-iisipan ko, Derrick,” sagot ko ng wala sa tono, habang sumusulyap kay Kendall.Si Kendall ay patuloy na nakatitig sa amin, halatang naiinis. ‘Karapat-dapat sa iyo, ikaw na sumisira ng pamilya.’Dumating si Lorraine na may dalang inumin, na mukhang nakasimangot pa rin. Nagdala siya ng dalawang baso ng lemonade.“Lorraine! Alam mong hindi ko gusto ang lemonade. Bigyan mo ako ng tsaa. Siguraduhing mainit,” utos ko, tumaas ang boses.Nagmumura si Lorraine