Tous les chapitres de : Chapitre 241 - Chapitre 250

"S-sino ang babaeng iyon, Troy?" tanong ni Sarah, tinitingnan ang babae na may nakakalitong anyo. Gayunpaman, sa isang dahilan, biglang pumasok ang lungkot sa kanyang puso nang makita ang kanyang mga anak na napakalapit sa magandang, mahinahon, at banayad na babae."Erica... kailan ka dumating?" mahinang bulong ni Troy.Ang tanawin ng kanyang mga anak na napakalapit kay Erica ay nag-iwan kay Troy na walang masabi nang sandali."S-sino ang babaeng iyon, Troy?" muling tanong ni Sarah. Lalo pang umigting ang sakit sa kanyang puso nang makita ang napakalapit ng kanyang mga anak sa magandang babae. Hindi nila man lang napansin ang presensya ni Sarah at Troy."S-siya... siya ay kaibigan ko... I mean, kaibigan natin. Kilala mo siya noon pa. Ang pangalan niya ay Erica," tahimik na sagot ni Troy, yumuyuko nang mas malapit sa tainga ni Sarah."Oh..." mahinang bulong ni Sarah.Ilang segundo ang lumipas, humarap si Erica at tumingin kay Sarah at Troy na nakatayo sa pintuan."Sarah... Troy!"

"Bakit ka babalik sa Jaketon nang maaga?" Patuloy na nagrereklamo si Drew mula umaga. Sa almusal, sinabi lamang nina Arnold at Irene sa kanya na babalik sila sa Jaketon sa hapon ding iyon."Sinabi ko na sa iyo na marami akong trabaho, Mom," sagot ni Arnold na para bang ito na ang ika-sandaan niyang pagkakataon."Mom, babalik kami rito kapag may oras kami. May mga responsibilidad si Arnold sa kanyang trabaho," sinubukan ni Irene na mahinahong ipaliwanag sa kanyang biyenan.Nang marinig ang mahinahon at mapag-unawa na paliwanag ni Irene, sa wakas ay tumango si Drew."Okay. Pero ipangako mo sa akin ito! Huwag nang ipagpaliban ang pagbubuntis. Kapag bumalik kayo, dapat ay buntis na si Irene!" sabi ni Drew, nakatingin ng masama kay Arnold. Ngunit hindi siya pinansin ng kanyang anak, nagkunwaring hindi narinig. Nang makita ito, umiling si Drew sa inis."Dalawang araw pa lang silang kasal, at pinag-uusapan mo na ang mga apo!" sa wakas ay nakialam si Freddy, sinusubukang kalmahin ang kan

"Sarah!" Banayad na pinat ang pisngi ni Troy si Sarah. Sinubukan niyang manatiling kalmado, kahit na ang pag-aalala ay unti-unting bumabalot sa kanya.Kinuha niya ang ilang tissue mula sa nightstand at sinimulang linisin ang dugo sa mukha ni Sarah. Bumuntong-hininga si Troy ng ginhawa nang tumigil ang pagdaloy ng dugo at unti-unting nagising si Sarah.Dahan-dahan, binaligtad ni Troy si Sarah upang nakadapa siya, tinakpan ang kanyang katawan na naka-towel lamang ng isang kumot."Ugh..." mahinang umungol si Sarah, kahit na ang kanyang mga mata ay nanatiling nakapikit."Sarah... Darling. Gising ka na ba?""Troy... parang nahihilo ako. Malamig... yakapin mo ako!"Nagulat si Troy. "Nakiusap si Sarah na yakapin siya?" naisip niya. Mula nang mawala ang alaala ng kanyang asawa, bihira silang maghawak, lalo na't magyakap.“O-oo. Halika dito, darling, halika dito, yakapin kita!" Hinila ni Troy ang kanyang asawa at niyakap siya ng mahigpit, puno ng pananabik. Hindi na niya matandaan kung k

Kakarating lang ni Arnold sa harap ng bahay nang makita niyang lumabas si Irene upang batiin siya tulad ng dati. Matagal na bago siya naging asawa, palagi nang ganoon si Irene. Ang babae na may magandang mukha ay maingat na nag-aalaga kay Arnold."Umuwi ka na, mahal? Maaga pa. Hindi ka ba nagtatrabaho ngayon?"Nagtaka si Arnold nang biglang humawak si Irene sa kanyang mga kamay habang siya ay bumababa sa sasakyan."Oh, O-oo, hindi ako pumunta sa opisina ngayon. Nasa leave pa rin ako.""Pero sinabi mo kahapon na marami kang trabaho sa opisina?" tanong ni Irene, nakakunot ang noo."Oo, hindi ako pinayagan ni Erica na magtrabaho. Hiningi niyang palawigin ko ang aking leave ng tatlong araw pa," sabi ni Arnold habang pumapasok sa bahay."Erica..." bumulong si Irene, nakakaramdam ng pagkasenti. Akala niya ay magagalit si Erica sa kanya, na hindi siya tatanggapin bilang pangalawang asawa ni Arnold.Agad na sinundan ni Irene si Arnold papasok sa bahay."Gusto mo bang kumain ng kahit a

"Bakit ka nagmamadali, mahal? Dapat tatlong araw ka sanang nandito?" Nakatutok si Irene kay Arnold habang mabilis itong kumakain mula nang umalis siya sa silid. Hindi masyadong nagsalita ang kanyang asawa mula noon. Ang mga matatamis na salita o mapagmahal na kilos na dapat sana'y naroon sa pagitan ng mga bagong kasal ay ganap na wala para kay Irene. Para bang nakalimutan na ni Arnold ang nangyari kagabi.Hindi sumagot si Arnold. Isang sulyap lang ang ibinigay niya kay Irene, na nakaupo sa tapat niya. Ilang minuto ang lumipas, tumayo siya, kinuha ang susi ng kanyang sasakyan mula sa mesa, at sinabi,"Umalis na ako. Huwag ka nang maghintay sa akin!" Nang hindi naghihintay sa sagot ni Irene, nagmadali si Arnold palabas sa kanyang sasakyan. Isang mabilis na sulyap lang ang ibinigay niya kay Irene, na nakatingin sa kanya na may hindi mabasang ekspresyon. Pero wala siyang pakialam. Ang isip niya ay ganap na nakatuon kay Erica. Naramdaman niyang nagkasala siya sa kanyang unang asawa.'Eri