Semua Bab One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Bab 521 - Bab 530

Hindi nakuha ni Sierra na tinutukso lang siya nito. “Dahil po ba hindi pa ako nagkakaroon ng oras para ayusin ang mga ganoong bagay?”“Paano ba naman kasi napakaperpekto at kumpleto ng mga inihanda nila?”Sumimangot si Sierra. “Master naman eh…”Sa sandaling iyon, pumasok si Marco mula sa pinto, nakasuot ng kulay abong damit pang-ehersisyo. Sigurado siyang galing ito sa pagtakbo sa umaga. Basang-basa ng pawis ang noo nito, at dahil galing sa pagkilos, kitang-kita ang lakas at pagkalalaki ng katawan nito.Nakatayo lang si Sierra at nakatulalang nakatingin dito. Hindi siya nangahas na lumapit o bumati, lalo pa’t napakalamig at napakamasakit ng pagtrato nito sa kanya kagabi.“Ano pang tinitingin-tingin mo riyan? Bigyan mo ng tuwalya si Marco.” Utos ni Bongolio habang nakatingin sa kanyang estudyante na parang mawawalan pa yata ng malay.“Ah, sige po.” Kumuha ng tuwalya si Sierra mula sa sofa, lumapit kay Marco, at inabot ito nang may kaba at kaba.Tinitigan lang siya nito, ngunit hindi n

Habang nasa daan, mula sa kanilang pag-uusap, nalaman ni Sierra na taga-Hiraya si Froilan at siya ang namahala sa pagkalap ng lahat ng impormasyon tungkol kay Julian.Naipaghanda na rin sila nito ng matutulugang hotel—iyon ding hotel na madalas tinutuluyan ni Julian.Ayon sa nakasanayan ng huli, darating ito sa Hiraya sa hapon, at ang kanyang pagpapagamot ay nakatakda sa gabi. Ang doktor na lihim na nag-aalaga sa kanya ay si Kenly Salvador ang pangalawang pinuno ng Unang Kaakibat na Ospital ng Pamantasang Medikal ng Hiraya.Alas-una na ng madaling araw nang makarating sila. Dinala sila agad ni Froilan sa isang kainan at sinabing igagalang sila rito bilang pagtanggap.Pagdating nila sa tinutuluyang silid, nalaman ni Sierra na hindi lang pala si Froilan ang dating kasama ni Marco sa serbisyo; may dalawa pa silang kasamang naghihintay sa kanila roon.Habang nasa hapag-kainan, kitang-kita ni Sierra na nasa mabuting kalagayan at masayang-masaya si Marco kapag kasama ang mga kaibigan nito.

Kinamumuhian niya ang ganitong paraan ni Marco, ngunit palagi pa rin siyang nauuwi sa pagkatalo sa kamay nito.Gayunpaman, ayaw niyang sumuko nang ganun lang. “Hindi ko inaakalang magkakilala kayo ni Dr. Salvador. Nandito po ba kayo, Kuya, upang magpagamot? Mayroon po ba kayong karamdaman na hindi ko alam, pati na rin si Ate?”Parang may naalala siya at biglang nagsalita, “Naku, tama nga pala. Mahigit kalahating taon na kayong kasal, pero hanggang ngayon ay wala pang bunga ang inyong pagsasama. Kung ganoon, tama ang napuntahan ninyo. Si Dr. Salvador ay dalubhasa sa larangang ito, at matalik kaming magkaibigan. Kung nais ninyong magpakonsulta, maaari ko kayong ipakilala sa kanya.”Nagulat si Sierra. Kahit nahuli na sila sa akto, puro pa rin kasinungalingan ang lumalabas sa bibig ni Julian. Itinuro niya ang kulay pilak na kahon na nakapatong sa sofa at nagtanong, “Kailangan ba talagang dalhin ang mga gamit at kagamitang pansuri kapag magkukuwentuhan lang naman?”Kumunot ang noo ni Julia

Lumapit si Marco at niyakap ang baywang ni Sierra. “Nag-aalala ka ba para sa akin?”Kumunot ang noo ni Sierra. Hindi pa ba halata ang pag-aalala niya rito? “Of course I’m worried about you. Hindi mabuting tao si Julian. Hindi siya dapat na pinagkakatiwalaan.”Itinaas ni Marco ang kanyang kamay at dahan-dahang inayos ang ilang hibla ng buhok ni Sierra na tumatakip sa kanyang pisngi at tainga. Don’t worry. He is no match for me.”“But still…”“Sinabi mo noon na baka ang pagkamatay ni Audrey ay hindi aksidente lamang. Nagpadala na ako ng mga tao para siyasatin at alamin ang katotohanan. Kung mapatunayang si Julian nga ang may kagagawan noon, kahit pa ialay niya ang pangalan ng taong nasa likod ng aksidente bilang kapalit, hinding-hindi ko siya patatawarin at pakakawalan.”Natigilan sandali si Sierra. Akala niya ay nakalimutan na niyang lubusan ang tungkol sa kanyang pagnanais na makamit ang paghihiganti para kay Audrey, ngunit hindi niya inaakalang nasa isip at puso pa rin pala nito ang

Ngunit kung simpleng pag-anyaya lamang naman sa pagkain ang pakay, hindi naman kailangang gumawa ng ganitong kalaking gulo at pati pagtatali pa ay ginawa.Sa sandaling iyon, hindi niya mawari kung ano ba talaga ang tumatakbo sa isipan at plano ng lalaki.Alam niyang hindi pa umaalis ang mga kasama nito at nakabantay lamang sila sa labas. Bilang nag-iisa, alam niyang talagang hindi siya makakatakas.Ang kailangan niyang gawin ay maging mahinahon, maghintay, at obserbahan ang mga susunod na mangyayari.Umupo si Julian sa isang upuan at muling tumingin kay Sierra. “Do you intend to stand there and talk to me all night?”Sandaling tumahimik si Sierra, pagkatapos ay lumapit at umupo sa tapat mismo ni Julian.Tiningnan ni Julian ang babaeng nakaupo sa kabilang dulo ng mesa at umiling habang nakangiti. “Are you really that wary of me?”Nanatiling tahimik si Sierra.Itinuro ni Julian ang mga pagkaing nakahain sa mesa. “They’ve prepared sour soup fish, spicy tofu, and sweet and spicy chicken…