Kumunot ang noo ni Douglas. “Riri, anak, alam kong laging pakiramdam mo ay napakahigpit ko sa iyo, ngunit anak kita. Kahit gaano ka pa kasuwail o kakaiba, anak pa rin kita. Kahit noong napabalitang gumaya ka ng gawa ng iba, hindi ko kailanman inakalang talikuran ka. Ginawa ko ang lahat ng iyon para sa ikabubuti mo. Dugo at laman kita, at dapat ay kakampi mo ako. Bakit ka kasama nila sa pagsisinungaling laban sa akin? May sakit ang nanay mo, kaya nauunawaan kung bakit siya nagsasalita ng walang katotohanan. Ikaw naman ay matino at malinaw ang isipan, anak. Kailan ka ba tatanda at magkakaroon ng tamang pag-iisip?” Pagkasabi nito, kumuha siya ng isang medikal na ulat mula sa kanyang bulsa, binuksan ito, at ipinakita sa lahat. “Ito ang record ng karamdaman ng aking asawa. Nasa aming tahanan din ang mga gamot na iniinom niya nang mahabang panahon. Umaasa akong mapagpatawad niyo siya sa ginawa niyang eksena ngayong araw, dahil sa kanyang kalagayan. At pati ang aking anak, bata pa siya at k
Baca selengkapnya