Addicted to the Imperfect Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

NANG MAGSIMULA ANG lecture, lalong nanlumo ang pakiramdam ni Daviana. Ang nilalaman ng discussion kasi ay nauugnay sa artificial intelligence. Wala siyang knowledge doon at hindi rin naman siya dito interesado. Para siyang nanonood ng pelikulang hindi niya gusto ang genre, o napilitang basahin ang isang libro kahit hindi pumapasok ang laman noon sa loob ng utak niya. Nagsimulang bumalik sa isipan niya sina Warren at Melissa. Ibang beses siyang tahimik na napatanong kung nasa Thailand na ba ang dalawa at kung ano ang ginagawa nila sa mga oras na iyon. Sumama na naman ang hilatsa ng mukha niya. Umasim na parang gusto na mang magwala. Aminin niya man o hindi ay inis na inis pa rin siya. Nagngingitngit sa pagiging panira ng moment nila ni Warren ni Melissa. Alam niyang sinadya niyang gawin iyon. Bigla siyang nilingon ni Anelie na nag-e-enjoy na sa panonood kay Darrell nang marinig ang malalim na hinga. “Huwag mo ng isipin si Warren,” lapag ni Anelie sa isang kamay ni Daviana ng tablet ni

MAYA-MAYA, kinuha ulit ni Daviana ang cellphone niya at muling pinanood ang video. Para bang nais niyang ilang beses ulitin iyon upang siguraduhin kung tama ba ang kanyang napanood. Wala naman siyang kasama sa loob ng silid kung kaya naman nilakasan na niya ang volume at sinubukang pakinggan ang mga pinagsasabi nilang dalawa ni Rohi. Gayunpaman, maaaring dahil sa distansya ng kumuha noon kung kaya naman hindi pa rin niya marinig nang malinaw ang pag-uusap. Idagdag pa ang malakas na sounds ng tugtog mula sa loob ng bar. Hanggang dulo niyang pinanood iyon kung kaya naman nakita niyang mas malala pa pala ang nagawa niya dahil malinaw na nakita niyang sumuka siya sa katawan nito. As in parang nag-slow motion ang part na iyon ng video.“Ano pang mukhang ihaharap ko nito sa kanya?!”Umayos na ng higa sa kama si Daviana, nakataob ang cellphone niya matapos iyon mapanood nang buo. Nakatakip ng unan ang mukha niya hanggang sa hindi na siya makahinga nang maayos. Itinaas niya ang unan sa mukha

HANGGANG SA MARATING nila ang destinasyong restaurant ay hindi pa rin binigyan ng pansin ni Rohi ang dalaga kahit nakikinita niya ang bulto nito sa side mirror ng sasakyan. Lalong nanlumo doon si Daviana na halatang guilty pa rin sa pagiging pasaway niya noong lasing siya. Marahil ay nainis sa kanya ang binata. Iyon ang patuloy na umiikot sa isipan ni Daviana habang lulan ng sasakyan. Ilang beses na rin niyang hindi napapansin na napakagat na pala siya sa kanyang hinliliit na kuko. Iyon ang madalas niyang gawin kapag sobrang tensyonado siya. Pumarada ang kanilang sasakyan malapit sa restaurant. Sa kabilang street iyon at kailangan pa nilang maglakad ng ilang metro at tumawid. Wala na kasing space ang harapang bahagi ng kainan kung kaya walang choice si Keefer. Jam packed kasi doon ng ganung oras. Pagkapatay ng makina ay umibis na sila doon. Magkasabay na naglakad sina Rohi at Darrell na halatang hindi pa rin tapos sa topic nila sa magiging trabaho nito, agad naman silang sinundan ni A

NAGKIBIT-BALIKAT NA LANG si Daviana. Piniling manahimik. Hindi niya binigyan ng sagot ang tanong ni Keefer na sa mga sandaling iyon ay nakahabol ng tingin sa kanya. Ipinapakita nito sa kanyang mga tingin na hinihintay niya ang sagot, at binigo siya doon ng dalaga. “Bakit ayaw mong sagutin ang tanong ko?” pasimpleng sunod ni Keefer sa kanya, hindi pa rin siya pinansin ni Daviana. “Hey—”Naputol iyon nang malalaki ang mga hakbang ng dalaga na pumasok na sa loob ng restaurant. Pasunod sa tatlong kasama na nasa loob na. Nakalingon sa may pintuan at hinihintay silang dalawa ni Keefer. Walang nagawa si Keefer kundi ang sumunod na rin sa kanya kahit mababakas sa mukha nito na medyo frustrated sa kawalan ng sagot ni Daviana sa bagay na itinatanong niya. Panandalian na itong iwinaglit. Nang tuluyang makapasok ang lahat sa loob ay sinalubong na sila ng dalawang waiter upang e-assist ang mga bagong dating na customers.“Nagpa-reserve ako dito kanina sa pangalan ni Rohi Gonzales.” walang gatol n

PAGLABAS NG BANYO, sa halip na bumalik ng table sa loob ng restaurant si Daviana ay nagtungo siya sa dulo ng corridor kung saan may daan patungo ng veranda sa itaas. Umakyat siya sa ikalawang palapag ng resto at inihawak sa railings ang dalawa niyang kamay sa walang katau-taong veranda ng resto. Tumingala na siya sa madilim na langit. Huminga siya nang malalim habang pinipigilan na maiyak pa dahil sa sobrang lungkot na bumabalot sa katawan. Naagaw ang atensyon niya nang mag-vibrate ang cellphone sa bulsa niya. Inilabas niya ito.“Tsk, talagang tumatawag ka pa. Hindi ka pa ba tapos sa pananakit na ginagawa mo sa akin ha?” kausap niya sa screen nang makita niya itong si Warren. Umismid pa siya na animo ay makikita siya ng kaibigan.Pinindot niya ang mute button at tinitigan ang screen ng kanyang telepono, pinapanood niyang muling dumilim iyon. Ilang sandali pa ay muli itong umilaw sa bagong tawag. Sa bandang huli ay hindi niya pa rin natiis iyon.“Hello?”“Busy ka ba? Kanina pa ako tuma