ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / After Divorce : Marrying My First Husband Again / บทที่ 31 - บทที่ 40

บททั้งหมดของ After Divorce : Marrying My First Husband Again: บทที่ 31 - บทที่ 40

173

Kabanata 31

Dasha's Point Of View."The Judge accepted the new evidence, you're having a new trial," pagpapatuloy niya habang ako ay nakatanga lang sa kaniya.Paanong nangyari iyon?"Hindi kita maintindihan. . . hindi ba't mababa ang tyansang manalo ako sa kaso?" sambit ko. "Saan mo nakuha ang mga ebidensyang iyan?""A woman talked to me in private, we decided to meet in person, and she gave me this envelope," sagot niya kasabay ng paggalaw ng kaniyang adams apple. "Despirado na ako, Dasha. . . Noong sinabi niya sa akin na may alam siya kung paano ka mapapalaya, agad akong nakipagkita. Kahit wala akong kasiguraduhan kung sino ba talaga siya."Umarko ang ang kilay. "T-Teka. . . Babae? Sino naman? Kilala ko ba?""She didn't give me her name, ayaw niyang madamay sa kasong ito pero isa lang ang iniisip ko, matindi ang galit niya sa pamilya ni Samuel at gusto niyang makatulong sa'yo."Natahimik ako pagkatapos kong marinig iyon. Sino naman kaya siya? Wala akong tao na iniisip ngayon na maaring tumulon
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 32

Dasha's Point Of View.Gusto kong yakapin siya ng mahigpit pagkatapos niyang sabihin iyon, pero pinigilan ko ang aking sarili ng maalalang hindi naman kami ganoon kalapit sa isa't isa."M-Makakalabas na ako?" naiiyak kong tanong at tumango naman siya. "S-Salamat, Elias. Maraming salamat sa'yo!""You're welcome," ang tanging sagot niya.Napalingon naman ako sa aking likuran ng marinig ko ang pagtawag sa akin nila Papa, humahagos sila habang lumalapit sa akin, bakas ang saya sa kanilang mga mukha.Kaagad nila akong niyakap dahilan upang mas lalo akong napaiyak."Thank God! You're finally free!" masayang saad ni Lola Valencia.Ngumiti naman sa akin si Papa. "I know Dawn can't wait to see you."Napangiti ako ng marinig ang pangalan ng aking anak, halos isang buwan na rin pala ang lumipas simula noong huli ko siyang makita. Noong opisyal akong nakulong ay hindi ko na ulit siya pinapunta pa rito, hindi ko talaga kayang magsinungaling sa kaniya."Keep your head down," rinig kong saad ni Elia
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 33

Dasha's Point Of View.Nakatulala lang ako sa TV, ni-hindi ko maramdaman ang sarili kong paghinga. Natapos ang interview at wala na naman iba pang sinabi ni Tita Selena bukod sa panggagalaiti niya sa naging desisyon ng Judge.Narinig kong bumukas ang pintuan ng kwarto ko, hindi na ako nag-abala pang lingunin kung sino iyon."My God, Dasha! That Selene is really trying my patience!" inis na wika ni Lola Valencia, bakas sa mukha niya ang iritasyon ng lumapit sa akin."Napanood mo po iyong interview?" halos pabulong kong tanong, tumango siya."It's all over the internet! Paanong iyon ko makikita iyon?" Napasandal na lamang ako sa aking inuupuan at napahimas sa aking sintido, hindi ko inakalang aabot sa puntong sasabihin niya ang tungkol sa bagay na iyon.Mabuti na lang ay hindi niya kilala kung sino ang tunay na Tatay ni Dawn."Ano pong sinasabi ng mga tao? Sigurado akong may mga nagagalit na sa akin, hindi naman nila alam ang buong kuwento.""Iyon naman ang gustong mangyari ni Selena,
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 34

Victor's Point Of View."Meeting adjourned," saad ko bago mabilis na lumabas ng conference room. Nang makabalik ako sa aking opisina ay mabilis akong napaupo sa swivel chair.Hindi ko pinansin ang mga gawain na nasa ibabaw ng aking lamesa, pinikit ko ang aking mga mata. Kahit napatunayan ng inosente ang aking anak ay hindi pa rin siya nilulubayan ng mga Valdez, naiinis ako dahil doon. Masayang-masaya ako noong araw na nakilala ko si Dasha, kamukhang-kamukha niya ang kaniyang Ina. Noong makita ko siya ay walang dudang siya ang aking anak.Masakit talaga ang Tadhana dahil pinaglayo niya kaming tatlo, pero masaya akong kasama ko na ngayon si Dasha maging ang kaniyang anak. Kaya labis-labis ang inis na nararamdaman ko sa pamilya ng mga Valdez, bakit hindi na lang sila manahimik? Sila nga itong nanakit sa anak ko.Bakit palagi na lang may gumugulo sa mga buhay namin?Sa gitna ng pag-iisip ay natigilan ako ng maramdaman ang pag-vibrate ang aking cellphone. Nakita ko ang mga missed calls ni
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 35

TRIGGER WARNING: MENTIONED OF SELF-HARMING Dasha's Point Of View.Ano ba 'tong nagawa ko? Naiinis ako sa aking sarili, bakit lagi na lang gulo ang naidudulot ko?Tuloy-tuloy ang pag-agos ng aking mga luha habang nakatingin kay Papa na nakaupo sa aking harapan, mahigpit niyang hawak ang aking mga kamay. Ramdam ko ang takot niya na para bang anumang oras ay maari akong mawala. Sa katabing sofa ay nandoon si Lola Valencia, namumula rin ang kaniyang mga mata, alam kong marami siyang gustong sabihin sa akin ngunit nananahimik siya.Tinulungan nila ko. . . Hindi nila iniwan ang tabi ko, bakit ganito ang sinusukli ko sa kanila?"S-Sorry po talaga," naiiyak kong sabi.Sinasabi ko sa sarili kong hindi ko maintindihan kung bakit ko nagawang saktan ang aking sarili. . . pero sa loob-loob ko, alam ko ang dahilan—pagod na ako. Pagod na ang katawan ko sa mga sakit na nararamdaman ko, pagod na ang utak ko sa kakaintindi at kakaisip sa mga nangyayari at pagod na ang puso ko.Pagkatapos noong tawag n
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 36

Dasha's Point Of View.Napatakip ako ng aking bibig, gulat sa narinig. Wala akong pakialam kung nakikita na ng pulis na kasama ko ngayon ang luha sa aking mga mata. Ang tanging nasa isip ko ay ang sinabi ng mga suspect.Totoo ba ang sinasabi nila? . . . Kung totoo nga, niligtas ni Samuel ang buhay ko.Mas lalo akong napaiyak noong maisip iyon, nakita ko ang paglingon ni Elias sa gawi ko na para bang nakikita niya ako at alam niyang umiiyak ako. Hindi niya ako nakikita dahil sa materials ng kwarto kung nasaan ako, pero sila, naririnig at nakikita ko sila.Napakagat ako sa ibabang labi ng lumabas siya ng kwarto, ilang segundo ang lumipas ay narinig ko ang pagbukas ng pintuan. Lumabas ang pulis at pumasok si Elias."T-Totoo ba ang sinasabi nila?" naiiyak kong saad at nang tumango siya ay mas lalong lumakas ang pag-iyak ko.Napayuko na lamang ako, hindi alam ang dapat na gawin. "H-Hindi ko alam ang dapat kong maramdaman," sambit ko.Narinig ko ang paglalakad niya papalapit sa akin, nakita
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 37

Dasha's Point Of View."P-Pwede pa rin akong magalit sa kaniya at magpasalamat sa paglitas niya sa akin?" tanong ko at ngumiti siya sa akin bago tumango."Of course, hindi mo kailangang mabuhay na may guilt at galit sa puso mo. Ngayon, maaring ramdma mo pa rin ang mga sinabi ko pero maniwala ka sa akin. . . Time heals, Dasha."Natapos ang session namin at ramdam ko ang paginhawa ng aking pakiramdam, mukhang tama si Elias na magaling na itong Doctor. Sinabi ko rin kay Dra. Rihana ang tungkol sa ginawa kong pananakit sa aking sarili dahil. . . noong mga panahong iyon, gusto ko na lang sumuko. Binigyan niya ako ng isang daang dahilan upang magpatuloy, noong sinabi niya pa lang ang pangalan ni Dawn napaiyak na kaagad ako.Bakit ba kasi hindi ko iyon naisip? Pero tulad nga ng sabi ni Dra. Rihana, imbes na sisihin ko ang aking sarili. Patawarin ko na lamang ang aking sarili at mangakong hinding-hindi na ulit iyon gagawin.Nang makalabas ako ng kuwartong iyon ay mabilis akong nagulat ng mak
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 38

Dasha's Point Of View.Tahimik lang ang mga sumunod na araw, na nakakapanibago. Siguro dahil hindi ko hinahawakan ang aking cellphone para magbukas ng social media, hindi rin ako nanonood ng TV kaya wala akong balita sa paligid ko.Hindi ko rin alam kung buhay pa rin ba ang issue ko. Ayokong nang malaman, isipin nila ang gusto nilang isipin. Palagi namang manghuhusga ang mga tao, kaya bakit ko pa ipagtatanggol ang sarili ko?Basta, alam ko sa aking sarili na inosente ako at ako ang biktima ng kuwento.Sumilip ako sa crib at nakitang mahimbing pa naman ang tulog ni Dawn kaya nagsuot ako ng jacket at lumabas ng kuwarto."Lola, magjojogging lang po ako, dito lang sa subdivision," paalam ko pagkapasok ng kaniyang kwarto. Wala si Papa dahil maaga siyang pumasok sa kompanya.Lumingon siya sa akin, may binabasa siyang kung ano sa kaniyang laptop. "Jogging? Ayos lang naman sa akin pero nag-alala ako sa kaligtasan mo."Ngumiti naman ako ng marinig iyon. "Hindi ba't sinabi mo po sa aking nagreq
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 39

Dasha's Point Of View.Hindi mawala sa aking isipan ang sandaling pag-uuasap namin ni Bianca, ewan ko ba. Hindi naman big deal, pero malaki pa rin ang impact sa akin. Hindi naman talaga ako naiinis sa kaniya noon, nahihiya pa nga ako dahil ako ang naging dahilan bakit naghiwalay silang dalawa ni Elias noon.Pero noong muli siyang bumalik, kahit hindi ko man malaman ang dahilan, naiinis na ako sa kaniya. Mukha siyang anghel, pero pakiramdam ko, hindi siya kumikilos ng ganoon."Dasha, Atty. Macini inviting us on his birthday this coming monday," wika ni Lola habang kumakain kami ng dinner, napahinto naman ako sa pagkuha ng tubig dahil sa narinig.Birthday ni Elias? Saka ko napagtantong totoo ang kaniyang sinabi ng maalala ko kung anong araw ang monday. Muntikan ko nang makalimutan."Saan daw po gaganapin?""Hotel Grande Aziop."Mabuti naman at hindi sa mansyon niya pero mukhang hindi ako pupunta. "A-Ayoko pong pumunta," sambit ko at nakita ko ang pagtango ni Papa."Ayos lang, naiintindi
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 40

Dasha's Point Of View."Excuse me, what did you say miss?" Napakunot ang aking noo ng magsalita si Elias. . . Teka si Elias ba siya? Magkaiba sila ng boses pero magkamukha sila."What did you call me?" tanong niya pa habang nakatingin sa akin na mukhang hindi niya nga talaga ako kilala.Nilingon ko si Hazel ng marinig ko ang mahina niyang pagtawa."Hindi po si Sir Elias 'yan, Ma'am. Siya po si Sir Jazz Morales. Ang bagong investor ng kompanya."Jazz Morales?"What are you talking about?" nagtatakang tanong noong Jazz kaya naman nilingon siya ni Hazel."Pasensya na, Sir. Napagkamalan po kayo ni Ma'am na Si Sir Elias dahil siguro parehas kayong kulay abo ang mga mata."Napatango ako sa sinabi ni Hazel. "S-Sorry, akala ko kakilala kita," paghingi ko ng paumanhin at bigla naman siyang ngumiti na nagpatunay sa akin na hindi nga siya si Elias dahil hindi naman pala ngiti ang lalaking iyon."It's okay, no problem with that," sagot niya at tumango na lamang ako. Nang mag-umpisa ang meeting a
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
18
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status