Lahat ng Kabanata ng Fate's Cruel Dance: Kabanata 71 - Kabanata 80

Chapter 70Agad kong tinawagan ang mga tauhan ko para sa paglusod. "Ito na ang oras, upang wakasan ang mga taong malaking kasalanan sa akin," bulong ko sa aking sarili. Ang oras ay tila gumagalaw nang mabilis habang binabaybay namin ang madilim na kalsada patungo sa susunod na bahagi ng operasyon. Ang hangin ay malamig, at sa bawat patak ng ulan na bumagsak sa aming mga sasakyan, ramdam ko ang bigat ng paghahanda. Ito na ang pagkakataon—ang huling pagkakataon na maghahatid ng katarungan para kay Mikaela. Kung may isang bagay na hindi ko kayang tanggapin, ito ang mawalan ng hustisya. Ang bawat hakbang ko patungo sa misyon na ito ay para sa kanya, at hindi ko titigilan hanggang hindi ko nakikita ang mga nagdulot ng kanyang pagkamatay na nagbabayad sa kanilang mga kasalanan. "Maghanda kayo," utos ko sa mga tauhan ko. "Wala nang atrasan. Nasa atin ang pagkakataong tapusin ang lahat ng ito," seryoso kong sabi. Kasama ko ang ilan sa mga pinaka-tiwala kong alagad sa batas—mga kasamaha

Chapter 72 Hindi ko na pinansin ang mga huling salitang lumabas mula sa bibig ni Javier. Ang mga ito ay parang hangin na wala nang halaga sa mga sandaling iyon. Isa lang ang tumatakbo sa aking isipan—ang pagkawala ni Mikaela, ang sakit na dinulot sa buhay ko at sa aking anak, at ang katotohanang hindi na magbabalik sa amin ng buhay ang aking asawa. Wala nang ibang importante kundi ang paghihiganti, at ang mga ginawa ni Javier sa aking asawa ay hindi ko hahayaang hindi ito managot sa kanyang ginawa. Ang mga mata ko ay naglalabas ng apoy—ang galit at sakit ay tumagos sa bawat hibla ng aking katawan. Sa mga sandaling iyon, wala nang atrasan pa. Kung may kalaban man na nagbigay ng sakit sa aking buhay, siya na iyon. Si Javier at ang mga kasapi nito. Ibinaba ko ang aking mga kamay, at mula sa aking gilid, ang mga tauhan ko ay mabilis na sumunod. Isang mabilis na galaw. Hindi ko siya binigyan ng pagkakataon na makapagsalita pa. Agad kong binaril ang kanyang puso habang sumisigaw sa so

Chapter 74 Tumayo ako at nagtungo sa kabaong upang masilayan ang aking asawa nasa loob ng kabaong, biglang humawak ang aking anak sa kamay ko kaya sabay kaming nagtungo. Habang nakatayo kami sa harap ng kabaong ni Mikaela, ang kalungkutan sa aking dibdib ay parang isang mabigat na bigat na hindi ko kayang itanggi. Si Aerol, na nakatayo sa tabi ko, ay patuloy na nakatingin sa kanyang ina, hindi na makapagsalita. Ang tanging naririnig ko lamang ay ang malalim na hininga niya at ang tahimik na mga patak ng luha na bumagsak mula sa kanyang mga mata. Hindi ko kayang ipaliwanag ang nararamdaman ko. Ang sakit ng pagkawala ay hindi madaling tanggapin. Wala akong ma-isip kung bakit pati ang asawa ko ay kabilangan pa nila idamay sa kanilang galit sa akin. Si Mikaela, ang aking tanging kabiyak, ay hindi na muling magbabalik. Isang bahagi ng aking kaluluwa ay umalis kasama siya. Ang bawat sandali ay puno ng panghihinayang, ng mga hindi nasabi at hindi nagawang mga bagay na sana’y nagawa

Chapter 76 Isang linggo pa ang lumipas, ngunit ang mga alalahanin at galit na aking nararamdaman ay hindi nawawala. Sa halip, patuloy itong lumalaki, tulad ng isang apoy na hindi kayang patayin ng hangin. Hindi ko kayang magpatawad sa mga taong nagdulot ng lahat ng ito kay Mikaela. Ang kanilang mga pangalan ay parang mga sugat na patuloy na dumudugo sa aking isipan. Hindi ko na kayang maghintay pa ng isa pang araw. Kailangan ko nang kumilos. Nagpunta ako sa isang dating kasamahan sa trabaho, si Ricardo, isang investigator na matagal ko nang kaibigan. Alam niyang may mga nangyaring hindi maganda sa likod ng mga pangyayari, at may mga tao na hindi basta-basta tinatamaan ng batas. Hindi ko kailangan ng mga ebidensya na mahirap kunin. Kailangan ko ng aksyon. "Ricardo, may kailangan akong malaman," sabi ko nang binanggit ko ang pangalan ni Javier at ang mga koneksyon niya. "Ang mga tao sa likod ng lahat ng ito, gusto ko silang makita. Gusto kong makuha ang lahat ng impormasyon tungkol s

Chapter 78 Agad kong tiniklop ang sulat na aking binasa. Isinilid ko ito sa aking drawer saka ko nag-isip ng isang plano para sa aking anak, kailangan kong makasiguro ang kanyang kinabukasan. Bago kami maglunsad ng anumang operasyon, kailangan kong tiyakin na si Aerol ay may matibay na kinabukasan, kahit na ako ay magtuloy-tuloy na sa isang madilim na landas. Alam ko na ang plano ko ay magdadala ng panganib, at hindi ko kayang iwan si Aerol sa kawalan. Bago ang lahat, nais kong matiyak na ang lahat ng aking ari-arian ay mapupunta sa kanya, at kung sakali man ay mawala ako sa laban na ito, hindi siya mawalan ng kabuhayan o proteksyon. Agad kong tinawagan si Mark. “Mark, kailangan ko ng tulong. Gusto ko sanang ayusin ang lahat ng mga legal na usapin ukol sa mga ari-arian ko, pati na ang mga business shares ko. Nais kong ilipat ang lahat kay Aerol—gusto kong siguruhing magiging maayos ang kanyang kinabukasan, kahit anong mangyari sa akin," seryoso kong sabi. "Sige, aayusin ko