บททั้งหมดของ Contract and Marriage: บทที่ 521 - บทที่ 530

Arnie“I guess it’s better that way.” Siguro nga ay maigi na ang ganon. Baka kung ano pa ang mangyari kung sakaling mabuntis ako. Kaya lang, ang akala ko ay gusto niya talaga na mangyari ‘yon.“Argh!” sigaw ko. “Bakit ba kasi kailangan may kundisyon pa para lang makasal kami? Hindi ba pwedeng magpak

ChanningAng bilis ng mga pangyayari, bigla na lang ay nakita namin na salo salo ni Lander si Ate Cha. Nataranta kaming lahat at syempre, natakot.Ilang buwan na ang lumipas pero nanatili pa rin si Ate Cha sa hospital. Nagising na siya mula sa ilang buwan ding pagkaka-coma pero sa ngayon ay nag-a-un

ChanningNang matapos ang lahat lahat at masiguro namin na wala ng panganib na nakaamba ay tsaka ko kinausap si Lander. Gabi at tulog na si Ate Cha ng pinuntahan ko siya.“First thing first,” sabi ni Lander. Tulog ang ate ko at nasa labas kami ng hospital room niya. “How did you find Patrick?”“Siya

Arnie“Why are you zoning out?” tanong ni Christian. Nasa may park by the lake na kami at promise ang ganda rito. Yun nga lang, hindi ko ma-appreciate ng husto dahil nga sa narinig ko.Nang kumatok ako ay naputol ang pag-uusap ng mag-asawa at gustuhin ko mang magtanong ay hindi ko na nagawa dahil ba

Channing“Arnie?” sabi ko sabay lakad at sinundan ang babaeng nakita ko.“Uy, Channing saan ka pupunta?” narinig ko pang sigaw ni Patrick ngunit hindi ko na siya pinansin at nagdire-diretso lang ng lakad hanggang sa maabutan ko ang babae.“Arnie!” sabi ko sabay pigil sa kanyang braso at hila paharap