LOGINUnti-unting bumukas ang pintuan.Napaunat ako ng pagkakaupo sa aking wheelchair nang makita ko kung sino ang pumasok.Si Uncle Melchor.Hindi ko inaasahan ang pagdating niya, lalo na't wala naman siyang appointment sa schedule ko. At base sa ekspresyon ng mukha niya, hindi rin ito simpleng social vi
JaredAraw ng bidding at, kagaya ng gusto kong mangyari, si Sherwin ang nakakuha ng prime lot na matagal ko nang minamarkahan sa Central Luzon.Hindi na ako nag-abala pang pumunta roon mismo kagaya ng aking plano. I trusted Sherwin enough to handle the bidding on my behalf, at sa oras na matanggap k
Napatango ako.Alam ko ’yon.Iyon mismo ang dahilan kung bakit mas lalo akong nag-iingat.Hindi ko alam kung sino ang tunay kong kalaban, at mas nakakatakot iyon kaysa sa pagkakaroon ng isang malinaw na kaaway. At kung parehong may dahilan ang ilang tao mula sa magkabilang panig ng pamilya para paba
Jared“Ang prime lot na ito sa Central Luzon ay dadaan sa bidding process. Do you have plans to attend, Sir?” tanong ni Jacob habang inilalapag niya sa harapan ko ang ilang documents na may kinalaman sa property.Saglit kong pinagmasdan ang mga papeles bago ako napabuntong-hininga at sumandal nang b
Naging kilala lang talaga ang dalawa dahil palagi silang magkasama.As in, kung nasaan si Maximus, naroon din si Sarina.Pero after kong makausap ang mga ito, mukhang kabaligtaran iyon.Ang tama ay kung nasaan si Sarina, naroon din ang asawa nitong si Maximus Lardizabal.Literal na ayaw ng lalaki na
Jared“Sir, your future father-in-law is really good.”Napangisi ako sa sinabi ni Jacob habang nakasandal ako sa wheelchair at nakatingin sa kanya. May kakaibang amusement sa mukha niya, na para bang hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala sa mga impormasyong nakuha niya tungkol sa pamilya
ChantonNext week na ang kasal namin ni Honey, pero out of nowhere, nagyaya siya na kausapin ang Tita Marie niya. Hindi ko in-expect ‘yon. Akala ko tapos na, buried na lahat ng issues na konektado sa babaeng ‘yon.“Are you sure?” tanong ko, hindi ko maitago ang pag-aalinlangan sa boses ko.“Hmm,” sa
ChantonHindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang mga salitang binitawan ni Honey. Parang ilang segundo akong napako sa kinauupuan ko, trying to process everything she just said. Pero alam ko naman—deep inside—na wala siyang ibang intensyon kundi ang i-assure ako. Gusto lang niyang pakalmahin ang isip
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.







