บททั้งหมดของ Contract Marriage: Mr. President Chasing His Secretary Wife: บทที่ 111 - บทที่ 120

LIMANG ARAW matapos ang operasyon ay nagkamalay na si Katherine.Matapos masuri ng Doctor ay inilipat na ito sa private room kung saan ay ipagpapatuloy nito ang pagpapagaling.Nasa kompanya si Cain nang mga sandaling iyon nang makatanggap ng tawag mula sa ospital. Agad siyang nagpunta pero nang malapit na sa kwarto ay bigla siyang naduwag.Walang duda na kinamumuhian siya ngayon ng asawa at ayaw niyang mas kaayawan pa nito. Kaya hangga't maaari ay iiwasan niyang magpakita pero nakabantay naman siya sa labas ng kwarto.Umaasang makakalap ng kuwento mula sa caregiver na nagbabantay kay Katherine.Hanggang sa dumating si Levi. "Anong ginagawa mo rito, pumasok ka na ba sa loob?"Nilapat naman ni Cain ang daliri sa bibig, senyales na pinapatahimik ito. "'Wag kang maingay at baka marinig ka sa loob. Ayokong magpakita ngayon kay Katherine. Alam kong galit siya sa'kin."Hindi nagkomento si Levi pero tinapik niya ang balikat ng kaibigan bilang suporta sa kinakaharap nitong problema.Sakto nama

PALABAS na nang opisina si Joey nang tumunog ang kanyang cellphone. Tumatawag ang imbestigador na nakausap kanina."Hello, napatawag ka?""Sir, napag-alaman kong ang dumukot kay Miss Katherine ay buhay pa. Pinamukha lang nilang patay na upang hindi matunton ng mga awtoridad.""Inalam mo ba kung nasa'n na ang mga kidnaper?" Sabay lingon kay Cain."Sa ngayon ay pinaghahanap na ng mga tauhan ko. Babalitaan ko na lang kayo mamaya," anito saka binaba ang tawag.Matapos ay pinaalam naman ni Joey ang napag-usapan sa tawag.Napatiim-bagang si Cain, hindi malaman kung matutuwa ba o hindi? Dahil gusto niya talagang mawala na sa mundo ang mga taong nanakit kay Katherine.Ngunit napagtanto niya na mabuti na rin na buhay pa ang mga ito para siya na lamang ang magpaparusa, mas gusto niya ang ganoon.Makalipas ang halos apat na oras ay nakatanggap muli sila ng magandang balita na natunton na ang dumukot kay Katherine at kasalukuyang nasa kamay na ng mga tauhan ng imbestigador na h-in-ired ni Joey.H

KUMURAP si Margaret nang ilang beses bago magsalita, "Pinagbibintangan niya lang ako dahil sa pagkawala ng anak niya. Matagal na siyang may galit sa'kin kahit wala naman akong ginagawa kaya kung ano-ano na lang ang sinasabi."Naningkit ang mga mata ni Cain, nangingilatis kung nagsasabi ba talaga ito ng totoo o hindi?"Ba't ganyan ka makatingin, hindi ka naniniwala? Sa tingin mo ba ay magagawa ko 'yun sa kanya? Kilala mo 'ko, Cain, ni hindi ko nga kayang manakit ng insekto, tao pa kaya at isang batang hindi pa isinisilang sa mundo."Bumalik ang normal na ekspresyon ni Cain kaya inisip ni Margaret na naniniwala na ito sa kanya at sinamantala ang pagkakataon. "Takot na takot talaga ako kanina. Buong akala ko'y iyon na ang katapusan ko. Sa'ming dalawa, sino sa tingin mo ang higit na may kakayahang manakit?"Napabuntong-hininga na lamang si Cain. "Kung gano'n ay pasensya na. Masiyado lang akong maraming iniisip.""Ayos lang, Cain. Naiintindihan ko." Akmang lalapit siya at yayakapin ito nan

MATAPOS iyong marinig ay bigla na lang kinabahan si Margaret. "P-Para kay Katherine, 'di ba? Kasi kailangan niyang magamot, tama?" aniyang naninigurado.Hindi pwedeng kaya nagpapahanap ito ng mental hospital ay para sa kanya. Hindi nito magagawa ang ganoong bagay.Isang matalim na tingin ang pinukol ni Cain. "Sa tingin ko'y ikaw ang mas higit na nangangailangan ng tulong at hindi ang asawa ko."Nahintakutan si Margaret at umiling-iling. "H-Hindi mo 'to magagawa sa'kin."In-denial ito sa nangyayari pero seryoso si Cain. Pinaghalong init dahil sa kaba at panlalamig ng katawan ang naramdaman ni Margaret ng mga sandaling iyon."Hindi ko alam kung magugustuhan ba ro'n ni Katherine kaya mas mabuting ipadala muna kita para may ideya naman siya kung anong magiging buhay ro'n," ani Cain.Tagaktak na ang pawis ni Margaret ng mga sandaling iyon. Parang gusto niyang maiyak, magmakaawa at kung ano-ano pa huwag lang nito ituloy ang binabalak. Ikababaliw niya talaga sa oras na mapunta sa ganoong kla

HINAWAKAN ni Cain ang kamay ng Ina na nakaturo sa pinto. "Sa tingin ko'y kayo ang dapat na lumabas." Saka ito marahang hinila."Bitawan mo 'ko! At ako pa talaga ang paaalisin mo? Bastos kang bata ka!" hiyaw ni Helen.Tila naman walang narinig si Cain at inakay na ang Ina palabas ng kwarto kung saan ay naghihintay ang dalawa nitong bodyguard. "Pakihatid na pauwi si Mommy at tapos na siyang bumisita.""Anong sinasabi mo? Kadarating ko lang!" sa pagtaas ng boses ay biglang naubo si Helen."Kita niyo na?! Baka atakihin pa kayo ng asthma rito. Kaya ang mas mabuti pa'y umuwi na kayo at magpahinga," ani Cain na nakakita ng pagkakataon upang maitaboy ang Ina."Ayos lang ako, dahil sa'yo kaya ako nasi-stress," saad naman ni Helen pero hindi na rin nagmatigas pa at nag-aalala rin na baka ma-triggered ang sakit.Beso sa pisngi ang itinugon ni Cain bilang pamamaalam. "Ingat kayo sa pag-uwi."Inis pa rin si Helen kaya hinampas niya ito sa braso. "Kung kailan ka tumanda ay saka ka naman naging pasa