บททั้งหมดของ My Mysterious Wife: บทที่ 181 - บทที่ 190

1813RD POV “Anong nangyari?” Tanong ni Anna, sa kakambal niyang si Aira, dahil marami itong dalang gamit. “Nakakainis! Alam mo bang pinagtutulungan nila ako! Pakiramdam ko, wala akong kakampi kahit isa sa kanila! Ang unfair Ate!” Inis na wika ni Aira, habang umupo. Napangiti naman sa kanya si Anna, habang tumabi ito sa kanya. “Mahal ka lang nila.” Ngiting wika nito. “Mahal? Mas mahal pa nga nila ang kanilang ama, kaysa sa akin! Isa pa, ano bang meron sa babaeng ‘yon? Bakit ba sinu-suway na ako ng anak ko, dahil sa kanya?” “Baka mahal niya.” Wika ni Anna, kaya agad na napatayo si Aira. “Anong mahal? Ate hindi niya pwedeng mahalin ang babaeng ‘yon. Isa pa kampante naman ako na hindi niya mamahalin ang babaeng 'yon!” “Aira, pwede bang hayaan mo nalang ang mga anak mo, kung sino ang mamahalin nila.” “Wala namang problema sa akin ‘yon, Ate. Pero kung sa batang ‘yon mapunta si Aaron, talagang tutol ako! Alam ko kung ano ang ugali ng kanyang ina, kaya alam ko na ganun din si Hanma.

183 3RD POV “Kumain kana.” Wika ni Aaron, matapos nitong ilapag ang tray sa kanyang kama. “Ayaw mo ba sa pagkain?” Muling tanong niya, habang hindi pa rin nag-angat ng mukha si Hanma.“Galit kaba sa akin?” Umiling si Hanma sa kanya habang nag-angat ito ng kanyang mukha. “A-ako ang dapat magtanong sa 'yo niyan Sir Aaron.” Utal na wika ni Hanma sa kanya. “Bakit naman ako magagalit sa 'yo?” “D-dahil sa maling akala ko…” “Ayos lang ‘yon. Hindi mo naman ‘yon kasalanan.” Ngiting wika ni Aaron, habang umupo ito sa kama. “Buong buhay ko ang akala ko kapatid kita… Alam mo bang lihim akong naiinggit kay Ma'am Dell, sa tuwing nakikita ko kayo, kasi mabuti pa siya. Itinuturing niyo na parang prinsesa. Samantalang ako…” Pinunasan ni Hanma ang mga luha niya sa kanyang mga mata, habang muli itong yumuko. “Patawad sa ginawa ko sa 'yo noon Hanma. K-kung alam ko lang.” Napatingin si Aaron sa kamay niya ng hawakan ito ni Hanma. “Naintindihan naman kita noon Sir Aaron, at ayos lang ‘yon sa akin

1853RD POV “Asar naman! Bakit mo ba ako pinipigilan na gupitin ‘tong buhok ko?” Inis na tanong ni Harold, ang isa sa mga identity ni Hanma. “Hindi mo pag-aari ang katawan na ‘yan, kaya ‘wag mo ‘yang pakialaman.” Galit na wika ni Aaron sa kanya. Inis na napatingin sa kanya si Harold, dahil hindi niya rin maintindihan ang sarili niya. Hindi niya alam kung bakit, kusa nalang na tumigil ang katawan niya. Nang marinig niya ang malakas na sigaw ni Aaron kanina. “B-Bro, sigurado kabang ayos lang talaga siya?” Tanong ni Evo, habang hindi ito makatingin kay Hanma. “Ayos lang siya, ‘wag kang mag-alala.” Sagot ni Aaron sa kanya. “Ayusin mo ‘yang pagka-upo mo.” Muling wika ni Aaron, dahil nakabukaka ito at nakikita ang kanyang singit. Kung umupo rin ito ay para itong lalaki. “Hanma..” Sambit ng psychologist, kaya sabay na napatingin si Aaron at Evo sa kanya. “Tulog siya, kaya pwede ba, ‘wag mo nga siyang guluhin, kung ayaw mong baliin ko ‘yang leeg mo.” Kunot-noo na wika nito sa psycholog

My Mysterious Wife Book IV187 ‘Kainis! Bakit ngayon pa sila susulpot?’ Inis na napatingin si Rey, sa mga lalaki na nasa harapan niya. Nasa parking lot na siya, at kukunin na sana nito ang kanyang motor ng bigla nalang sumulpot ang mga tauhan ng nakalaban niyang gang. “Mukhang ang swerte natin ngayon!” Sigaw ng isa, habang nasa may hawak itong tubo. “Siguro naman, matutuwa na si Boss sa atin, dahil nahuli na natin siya!” Wika pa ng isa. “Ang lakas din naman ng loob niyo, na sugurin ako. Sa tingin niyo ba natatakot ako sa inyo?!” Sigaw ni Rey, sa kanila at agad naman siyang sinugod ng kanyang mga kalaban. Kahit nahihirapan siya, dahil sa Dami nila ay pilit niya pa rin silang nilalabanan. “Bakit ba ayaw mo nalang sumuko?!” Wika ng isa, habang sinugod siya. “Wala sa lahi namin ang sumusuko!” Sigaw ni Rey, habang umilag dito. Agad din niya itong sinuntok, kaya natamaan ito sa mukha.Napasigaw si Rey, nang may bigla nalang pumalo nang malakas sa likuran niya, at kahit nanghihina na s

1893RD POV“Ahh! Lola!” Napahawak si Rey, sa tainga niya nang hilahin ito ni Helen. “Manang-mana ka talaga sa kuya mong si Evo!” Wika ni Helen, nang bitawan niya ang tainga ni Rey. “Kanino pa ba ako nagmana?” Natatawang wika ni Rey, kaya masama siyang tiningnan ng kanyang lola. “Sige na turuan niyo na ‘yan.” Utos nito, kaya hinawakan ng dalawang bodyguard ang magkabila niyang braso. “Teka lang Lola! Bakit ang bilis niyang dumating?” “Manahimik ka at sumunod nalang!” Sigaw ni Helen, habang sumisigaw si Rey. Sa lahat ng apo niyang lalaki, ay si Rey ang naiiba. Mahilig kasi itong pumasok sa gulo, at noon paman ay walang araw na walang pasa ang kanyang mukha. “Mommy,” “Hayaan mo muna ang anak mo.” Wika ni Helen, habang umupo ito sa sofa. “Alam mo Anak, ayaw ko nang makita pa na may pasa ang apo ko, kaya kailangan niyang matutunan ang lahat.” Napatango si Anna, habang tumabi ito sa kanyang ina. Napatingin si Anna sa kanyang bag, nang marinig niya ang tunog ng kanyang phone. “Bak