บททั้งหมดของ My Mysterious Wife: บทที่ 71 - บทที่ 80

723RD POV “Love, pwede ba tama na ‘yang pag-iinom mo.” Wika ni Britney habang hinahaplos ang dibdib ni Dylan. “Kalimutan mo nalang kasi ang ginawa ng Anna na ‘yon sa ‘yo.” Masama na tiningnan ni Dylan si Britney dahil sa sinabi nito.“Wala kang alam, kaya manahimik ka.” Madiin na wika niya, kaya natahimik si Britney. KINABUKASAN ay wala na si Dylan sa tabi ni Britney. Mabilis niya itong tiningnan sa buong condo unit niya, pero hindi niya ito makita, kaya tinawagan niya ito, pero naka ilang dial na siya ay hindi pa rin sumasagot si Dylan sa kanya. “Sa’n ka ba nanggaling? Bakit pinabayaan mo ang kompanya?” Galit na tanong ng kanyang ama.“Kahit ilang taon pa akong mawawala rito, hindi pa rin ‘to malulugi lalo na at nand'yan ka Dad.” “Naririnig mo ba ‘yang sarili mo Dylan? Ang akala ko pa naman handa ka na hawakan ang buong kumpanya natin! Pero tingnan mo ‘yang sarili mo!” “Kaya ako nagkakaganito dahil sa kagagawan niyo Dad!” Napakunot ang noo ng kanyang ama, dahil sa sinabi ni Dy

743RD POV“Fvcking damn it!” Hindi maipinta ang mukha ni Dylan habang natatapilok siya. “Kung gusto mo, magpaa ka nalang.” Ngiting wika ni Aira sa kanya. Inis niya itong tiningnan habang naiisip na sakaling ito. “Hmm, ang bango naman.” Wika nito habang tinungo ang isang nagtitinda sa tabi ng kalsada. Inis na sinundan ito ni Dylan habang tinanggal ang sandal sa kanyang paa. Wala rin siyang pakialam kung sino man ang natamaan niya ng ibato niya ito dahil sa inis. Nakatingin lamang siya, habang sarap na sarap si Aira na kumain. Hindi niya rin alam kung anong kalse na pagkain ang kinakain nito. Panay rin ang paglingon siya, para sana makita ang mga tauhan niya. Palagay niya kasi, mahihirapan sila na kilalanin sila, lalo na siya, dahil ginawa siyang bakla ni Aira. Wala rin siyang magawa kun'di sumunod dito, dahil ayaw niya na mapahamak ang mga magulang niya. “Ayaw mo bang kumain?” Tanong nito sa kanya, kaya napatingin siya rito. Napakunot din ang noo niya nang makita ang maraming stic

763RD POV “Bakit?” Tanong ni Aira sa kanya habang may malawak itong ngiti sa labi niya. “A-anong nangyari sa kanila?” Taka na tanong ni Dylan habang hindi makapaniwala na napatingin sa mga tauhan niya na nakabulagta at parang wala ng buhay.“Pagala-gala kasi sila rito sa labas, kaya pinaligpit ko.” Hindi makapaniwala si Dylan sa narinig niya mula kay Aira. “Sinabihan na kita, kaya ‘wag kang magtaka.” Malawak itong ngumiti habang nauna na naglalakad sa kanya. Tulala pa rin si Dylan habang nakatingin sa mga tauhan niya kaya napahinto si Aira at lumingon sa kanya.“Ayaw mo bang sumunod sa akin? Hindi mo ba gustong makita ang suprisa ko sa ‘yo?” Napakunot ang noo ni Dylan habang tumingin ito sa kanya. “Anong ibig mong sabihin?” Ang dami mo naman tanong eh! Sumunod ka nalang kasi!” Asik ni Aira sa kanya. Mabilis na sumunod si Dylan kay Aira, dahil hindi niya maiwasan na makaramdam ng kaba. “Anong klaseng lugar ‘to?” Tanong ni Dylan habang napatingin sa paligid. Nagulat naman si Dyl

783RD POV Sa bawat araw na kasama ni Aira si Dylan ay unti-unti niyang nakalimutan ang galit niya rito. Doon niya rin naipapakita ang tunay na ugali niya. Ang mga bagay na gusto niyang gawin noon, ay nagagawa na niya, kaya unti-unti siyang nakaramdam ng saya, na noon paman ay hindi niya nararamdaman. Sa bawat tuwa na nararamdaman niya dahil kay Dylan, ay nilalabanan niya ito, dahil ayaw niya na makita nila ang kanihaan niya, kahit nahihirapan siya ay hindi niya ito ipinapakita at kahit nasasaktan siya ay tinatago niya ito. Sa tuwing nasa tabi niya si Dylan ay nawawala ang lahat ng alalahanin niya lalo na sa negosyo nila. Pakiramdam niya ay isa lamang siyang ordinaryong tao, at kapag yakap niya si Dylan ay magaan ang pakiramdam niya at ramdam niya na safe siya sa feeling nito. Pero ang lahat ng kanyang nararamdaman ay pilit niyang tinatago at lagi niyang pinaalalahanan ang sarili niya, na hindi pwede. Hindi pwedeng magustuhan niya si Dylan dahil asawa ito ng kakambal niya at isa lan

803RD POVLabis ang tuwa na naramdaman ni Max ng binyagan ang kanyang mga anak. “Pare.” Malawak na napangiti si Maximo habang nilapitan si Sandro. “Pare, mabuti at nakarating kayo.” “Oo Pare, ito na ba ang mga kambal?” Tumango si Max habang lumapit si Kim sa kanila. “Hi!” Ngiting wika ni Kim kay Helen, at agad silang nag-biso. “‘Di ba isang taon lang ang agwat nila?” Tanong ni Kim.“Oo Mare.” Ngiting wika ni Helen. “Mas maganda siguro kung ipapakasal natin sila paglaki.” Wika ni Kim. “Aba! Oo nga Pare.” Sang-ayon ni Sandro.“Sino naman sa kambal?” Tanong ni Max. “Mas maganda kung siya.” Turo ni Kim sa hawak ni Max. Napangiti naman si Max kay Kim. “Ito ba? Ito si Aira.” Sagot ni Max.“Ano Pare? Payag ka ba?” Tanong ni Sandro habang mabilis na tumango si Max. Malawak na napangiti si Kim at Helen habang inilapit nila ang sanggol na si Dylan at Aira. “Paano naman ang anak ko?” Sabay silang napalingon at nakita na papalapit si Felix at Gloria. “Hello Recca.” Bati ni Kim at Hele