(Alaric's Point of View)Hindi ko alam kung paano sasabihin sa kanya ang lahat. Natatakot akong tuluyan na talaga siyang lumayo. I can't act anymore. I wanna hold my daughter. Hanggang ngayon nanginginig ang aking kamay habang iniisip ang mga paghihirap ni Zara habang ipinapanganak ang mga anak namin. She suffered but I almost died that day. Nasa ospital ako nagpapagaling kaya hindi ko siya madalaw. Pakiramdam ko, napakawalang kwenta kong asawa at ama. Kung wala si Zara, maaaring sumuko na ako. Nasasaktan man sa pagkawala ng isa naming anak, patuloy kong kinukumbinsi ang aking sarili na lumaban."Zara, please wake up. I can't bear seeing you like this."Pinahid ko ang takas na luhang lumandas sa aking pisngi. Ayaw kong maging mahina lalo na at nanganganib ang kaligtasan ng asawa ko. Umayos ako ng upo dahil sa kung sinong nagbukas ng p***o."I'm sorry, Mr. Atkinson. Nagpumilit kasi silang pumasok—""Oh shut up. You're her fake husband so stop acting like you care, Atkinson," sabat ni S
Read more
LOGIN
