บททั้งหมดของ The Other Woman of the CEO: บทที่ 11 - บทที่ 20

Ang gabi ay tahimik, tanging ang mahinang paghuni ng hangin mula sa labas ang nagbibigay ng buhay sa kwartong kanilang kinalalagyan. Matapos ang kanilang huling pagniniig, si Neil ay payapang natutulog sa tabi ni Alona, walang kamalay-malay sa bigat ng damdaming pinipilit itago ng babae. Nakayakap si Alona sa hubad na katawan ni Neil, pinipilit niyang itanim sa kanyang alaala ang bawat sandaling ito. Pakiramdam niya'y ito na ang huling pagkakataon na mararamdaman niya ang init ng kanyang minamahal, kaya't mahigpit ang kanyang pagkakayakap, parang ayaw na niyang pakawalan."Mahal na mahal kita, Neil," bulong niya, pilit pinipigil ang mga luha na nais bumalong mula sa kanyang mga mata.Napapikit si Alona, pinipilit itago ang sakit. Alam niyang ito na ang huling gabi na magiging sila. Wala nang kasunod, wala nang pag-asa. Alam niyang dapat na niyang itigil ito, pero paano mo pipigilan ang isang bagay na matagal mo nang pinaglalaban? Mahigpit niyang niyakap si Neil sa huling pagkakataon, i

Hindi makapaniwala si Alona. Nakapagtatakang kahit papaano, sa kabila ng lahat ng sakit, sa kabila ng lahat ng pinagdaanan, naroon ang isang kakaibang saya. Ang mga luhang umaagos sa kanyang pisngi ay hindi lamang dala ng kalungkutan—naroon din ang pag-asa, isang bagong simula."Kaya ko ito," bulong niya sa sarili. "Kakayanin ko ito para sa kanila."Bagaman nawalan siya ng pag-ibig mula kay Neil, binigyan naman siya ng kapalit na higit pa sa inaasahan—ang pagkakataong magdala ng dalawang buhay. Pinilit niyang ngumiti, hinaplos ang kanyang tiyan, at naramdaman niya ang isang munting tibok ng pag-asa sa kanyang puso."Hindi ako nag-iisa," sabi niya. "May kasama ako."Pagkauwi ni Alona sa bahay, umupo siya sa sofa at tinitigan ang mga papeles sa kanyang kamay. May kopya siya ng ultrasound—ang dalawang maliit na tuldok na nasa monitor kanina, iyon na ang magiging mga anak niya. Ipinatong niya ang kamay sa kanyang tiyan, at isang munting ngiti ang sumilay sa kanyang labi.“Magiging mommy n

Sa araw ng kasal nina Neil at Wilma, puno ng mga bisita ang simbahan. Magarbo ang dekorasyon, mula sa mga bulaklak hanggang sa ilaw, tila isa itong wedding of the year. Naroon ang mga pamilya at kaibigan, lahat ay nagbubunyi sa pag-iisang dibdib ng dalawang matagumpay na tao. Ngunit sa kabila ng kasiyahan ng paligid, tila wala si Neil sa kanyang sarili.Habang naglalakad si Wilma sa aisle, ang bawat hakbang nito ay mabagal, parang sa pelikula. Nakangiti si Neil, ngunit may kakaibang damdamin siyang nararamdaman. Nang lumingon siya sa mga bisita, natigilan siya nang makita si Alona—nakatayo sa likod, tahimik na nakatingin sa kanya.Nanlamig ang buong katawan ni Neil. Bakit narito si Alona? Hindi niya inaasahan ang presensya nito. Lalong hindi niya inaasahan na may mararamdaman siyang kakaiba. Para bang may kirot sa kanyang puso na hindi niya maipaliwanag. Mabilis niyang iniwas ang tingin, ngunit naroon ang kabang hindi niya maintindihan.Habang lumalapit si Wilma sa altar, parang lumul

Sa reception ng kasal nina Neil at Wilma, na ngayon ay si Mrs. Custodio, masaya at puno ng saya ang paligid. Makikita ang mga bisitang nakangiti at nagtatawanan, habang ang bagong kasal ay abalang-abala sa pakikipag-usap sa mga dumalo. Lahat ay nagdiriwang sa okasyon—ang unyon ng dalawang pamilyang mayayaman at matagumpay.Pero sa kabila ng lahat ng kasiyahan at saya, si Neil ay tila lumilipad ang isip. Habang nakaupo sa mesa ng mga principal sponsors, nakatingin siya sa kanyang bagong asawa na abala sa pakikipag-usap sa mga bisita. Ngunit sa bawat ngiti at tawa ni Wilma, hindi maalis sa isipan ni Neil ang imahe ni Alona."Neil, okay ka lang ba?" tanong ni Wilma, pansamantalang binitawan ang atensyon sa mga bisita at tumingin sa asawa.Napatingin si Neil kay Wilma at pilit ngumiti. "Oo, okay lang ako," sagot niya, ngunit halata ang lungkot sa kanyang mga mata. "Medyo pagod lang siguro."Ngumiti si Wilma, tila walang napapansin sa pagbabagong nadarama ni Neil. "Well, pagkatapos ng laha

Pagkatapos ng kanilang matinding pagniniig, magkasabay na nakatulog nang mahimbing sina Neil at Wilma. Ang bagong kasal, bagamat pagod, ay parehong puno ng kasiyahan at kaginhawahan sa kanilang unang gabi bilang mag-asawa. Nang sumapit ang umaga, nagising si Wilma sa mga banayad na halik ni Neil sa kanyang noo. Napangiti siya, at ramdam niya ang kilig at pagmamahal ng kanyang asawa."Good morning, Mrs. Custodio," bulong ni Neil, malambing habang hinahaplos ang mukha ni Wilma."Good morning, Mr. Custodio," tugon ni Wilma, may halong kilig at tamis sa kanyang boses. "Napakagandang umaga, lalo na’t kasama kita.""Sana palaging ganito," sabi ni Neil, habang kinukuha ang kamay ni Wilma at hinahalikan ito. "Ngayong mag-asawa na tayo, ang bawat araw ay magiging mas maganda."Matapos mag-almusal, nagpasya silang mag-hire ng tour guide upang ipasyal sila sa mga magagandang tanawin ng Maldives. Excited si Wilma, hindi lamang dahil sa ganda ng lugar kundi dahil sa pagkakataong makasama si Neil sa