All Chapters of สัมพันธ์ลับ(รัก)ประธานพันล้าน: Chapter 141 - Chapter 150

ยังไม่ทันพูดอะไร มือข้างหนึ่งก็ยื่นมือประคองไหล่เธอไว้ก่อน ท่าทีปกป้องหวงแหนทำให้หนุ่มผมยาวเลิกคิ้วเล็กน้อยจ้องมองไม่รักษามารยา “ยืนไหวไหม” “ค่ะ พี่ดิน” แพรดาวส่งยิ้มให้หัสดิน ค่อยโล่งใจที่ได้เจอคนรู้จัก เธอแค่อยากปลีกตัวออกมาให้พี่ชายได้มีเวลารำลึกความหลังกับเพื่อนผู้หญิงบ้าง แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอเขื่อนที่นี่และแบบเซอร์ไพร์สขนาดนี้ หัสดินมาในฐานะของตัวแทนตระกูลศาตนันท์ ชุดสูทหรูสีดำขับเน้นโครงร่างสูงให้ดูสง่างามน่าเกรงขาม และเขารู้อยู่แล้วว่างานนี้แพรดาวมาด้วย ปกติเขาไม่ค่อยออกงานสังคม ฐานะของเขาเป็นลูกเมียเก็บจึงมักอยู่อย่างเจียมตัว หัสวีร์-พี่ชายต่างมารดาที่ผลักดันให้เขามีที่ยืนและถูกยอมรับในฐานะลูกชายของคุณอัศวิน ศาตนันท์ ณ เวลานี้ไม่มีกล้านินทาหรือเรียกเขาว่าลูกเมียเก็บอีกแล้ว “สวัสดีครับ คุณสุดเขต” เขื่อนกระตุกยิ้มมุมปากแล้วมองมือที่ว่างเปล่าเพราะหัสดินคว้าเอาแพรดาวไปยืนอยู่ด้านข้างแล้ว นานแล้วที่ไม่ได้ยินคนเรียกชื่อจริงของเขานั้น ดวงตาคมหรี่ตามองอีกฝ่ายก่อนยิ้มมุมปาก “สวัสดีครับคุณหัสดิน หรือ

เขาก็กุมมือเธอไว้ตั้งแต่ลงจากรถแล้ว ไม่รู้ว่าแพรดาวคุ้นชินกับการถูกมือใหญ่ประสานมือจับไว้มั่น หญิงสาวชำเลืองมองเขาเป็นระยะๆ เห็นเขาไม่พูดอะไร เธอก็ไม่กล้าชวนคุยเพราะเกรงจะรบกวนความคิดของเขา จนกระทั่งประตูลิฟต์เปิดออกชั้นที่เธออยู่ ร่างเล็กกำลังจะก้าวออกไปแต่มือใหญ่รั้งเธอโดยวงแขนแข็งแกร่ง และเอื้อมมือไปกดประตูลิฟต์ให้ปิด แพรดาวเอี้ยวใบหน้าหันมองเขาแต่กลับถูกริมฝีปากหยักสวยกดจูบรวดเร็ว “อื้อ!” หญิงสาวได้แต่ครางเสียงอู้อี้ในลำคอ ลมหายใจของเขาร้อนระอุและวงแขนก็รัดแน่น เธอดิ้นร้นเพราะแรงกอดรัดที่แน่นขึ้น เขาผละจูบเมื่อประตูลิฟต์เปิดออกแล้วโอบเอวบังคับให้เธอมาที่ห้องของเขา ไม่ใช่ครั้งแรกที่เข้ามาในห้องนี้ แต่ครั้งนี้ต่างไป ทันทีที่เปิดประตูเปิดออก เขาก็ดันเธอเข้าไปด้านในและรีบปิดประตูราวกับกลัวว่าเธอจะหลบหนี แผ่นหลังของเธอแนบชิดบานประตู หัสดินย่อตัวเล็กน้อยเพื่อจูบริมฝีปากหวาน ฝ่ามือร้อนลูบไล้เรือนร่างที่แสนเย้ายวน“พี่...พี่ดิน..” แพรดาวร้องเรียกเสียงสั่นเมื่อเขายอมผละริมฝีปากสวย ดวงตาดำลึกล้ำคู่นั้นจ้องมองจนเธอต้องหลุบตา ริมฝีปากร้อนขบเม้มลำคอขาว

“รูมเซอร์วิชค่ะ” แพรดาวโผล่หน้าเข้าไปห้องของพี่ชายพร้อมคลับแซนด์วิชน่ากิน คทาภัทรเห็นสายตาวิบวับของน้องสาวแล้วก็ยกมือขึ้นเขกหัวน้องเบาๆ ก่อนยื่นมือไปรับจานแซนด์วิชแล้วเบี่ยงตัวให้เข้ามาในห้องคนบ้างานอย่างคทาภัทร จู่ๆ ส่งข้อความมาบอกน้องสาวว่าวันนี้เขาไปทำงานสายให้เธอออกไปก่อน แค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าต้องมีอะไรแน่ๆ หลังจากโดนแพรดาวตะล่อมถามก็สารภาพว่าเมื่อคืนพาสาวสวยมาค้างที่ห้อง ในฐานะน้องสาวที่แสนดีเธอจึงเตรียมมื้อเช้าเบาๆ มาบริการ และอยากเห็นว่าที่พี่สะใภ้ด้วย “น่ากินจัง” เมย์ทักด้วยรอยยิ้ม เธอสวมชุดนอนของคทาภัทรทำให้ยิ่งดูร่างเล็กลงไปถนัดตา ท่าทางสบายๆ ไม่เก้อเขินทำให้แพรดาหันไปขยิบตาให้พี่ชาย “ที่ห้องพี่ภัทรไม่มีของกิน น้องแพรเลยทำมาให้กินรองท้องค่ะ เอากาแฟร้อนไหมคะ เดี๋ยวน้องแพรทำให้” “ไม่ต้องหรอกค่ะ เกรงใจ” “สองแก้วไม่ใส่น้ำตาล” พี่ชายสั่งเพราะรู้นิสัยแพรดาวดีว่า ถ้าเขาไม่เอาก็ยังจะตื้อทำให้อยู่ดี “รอเดี๋ยวนะคะ คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงเชิญนั่งรอสักครู่ค่ะ” แพรดาวยิ้มทะเล้นแล้วเดินไปที่ครัวเล็กเพ

“คุณทำอะไรพี่ดิน!” “จะทำอะไรได้ ก็แค่ทำให้สบายตัว” ชายหนุ่มพูดหน้านิ่งแต่น้ำเสียงหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย “ลืมไปหรือเปล่าว่า...” “ก็เพราะรู้ไงคะ มิสเตอร์ดาร์กใช้ร่างพี่ดินไปทำมิดีมิร้ายหรือเปล่า” “เรื่องแบบผู้ชายเขาทำกันจะเป็นไป ยังไม่ได้แต่งงานนี่ แล้วอีกอย่าง ผมก็ไม่ใช่พระไม่ได้ถือศีล ทำไมจะไปมีเซ็กส์กับคนอื่นไม่ได้” “คุณ!” แพรดาวทั้งโกรธทั้งโมโห เธอตกลงกับ ‘พี่ดิน’ กันไว้ แต่เขากลับ....ทำแบบนี้ได้ยังไง! ขับรถอยู่ดีๆ ก็ถูกมือเล็กๆ ตีแขน แรงของเธอไม่เยอะนัก แต่รบกวนการขับรถของเขา “ทำอะไร!” “น้องแพรจะปกป้องพี่ดิน” จะบ้า! ผู้หญิงคนนี้! เขาเลี้ยวรถเข้าไปจอดในซีเคร็ท คลับ ทันทีที่จอดรถเขาก็รวบมือเล็กด้วยมือแข็งแกร่งแล้วจกจูบริมฝีปากสวยอย่างรวดเร็ว จูบรุนแรงดุดันไร้ความอ่อนโยนแตกต่างจาก ‘พี่ดิน’ อย่างสิ้นเชิง แววตาวาวโรจน์ทำให้เธอรู้สึกกลัวทำให้ยิ่งพยายามต่อต้านแต่นั้นยิ่งทำให้เขาจูบเธอรุนแรงกว่าเดิม แพรดาวเจ็บจนน้ำตาคลอเบ้า แล้วตัดสินใจกัดริมฝีปากของเขาแรงๆ ทำให้อีกฝ่ายตกใ

รอยแดงบนข้อมือสองข้างของแพรดาวทำให้คทาภัทรแทบสติหลุด ทั้งที่หญิงสาวพยายามซ่อนรอยแดงช้ำด้วยการใส่เสื้อแขนยาว และยังใช้ผ้าพันคออีก แต่เธอลืมไปว่ามันยิ่งสะดุดตาจนคทาภัทรยื่นมือมาคว้าแขนเธอไปดูจึงได้เห็นรอยช้ำ “ไม่ใช่อย่างที่พี่ภัทรคิดนะคะ” แพรดาวส่ายหน้ารัวๆ เมื่อวานกลับมาจากซีเคร็ท คลับ เธอก็เพลียมากหลับสนิทจนตื่นสาย เลยขอลางานหนึ่งวันแล้วก็หลับยาว จนกระทั่งพี่ชายเป็นห่วงที่น้องสาวลาหยุดงาน จึงย้อนกลับมาดู แพรดาวงัวเงียตื่นจึงได้เห็นว่าบนร่างมีรอยช้ำเป็นจ้ำเลือด จึงหาเสื้อแขนยาวมาใส่ นั้นแหละ ยิ่งซ่อนยิ่งชัด สุดท้ายคทาภัทรก็เห็นจนได้ “รู้เหรอว่าพี่คิดอะไร” คทาภัทรจ้องเขม็งจนน้องสาวต้องหลุบตาลง “ไม่ใช่ความผิดของพี่ดินนะคะ” หญิงสาวพูดเสียงเบา เธอโกหกไม่เก่ง แต่เรื่องนี้พี่ดินไม่รู้จริงๆนี่น่า “ยังไม่ทันไรก็แก้ตัวแทนกัน” คทาภัทรขยับแว่นตาพลางสูดลมหายใจลึก “พี่รู้ว่าพี่ดินของน้องแพรเคยช่วยน้องสาวพี่มามาก และพี่ก็ซาบซึ้งใจแต่ไม่ว่าเขาจะย่ำยีน้องแพรยังไงก็ได้” “เปล่านะคะ พี่ดินไม่ได้ทำแบบนั้น นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดจร