บททั้งหมดของ MY BILLIONAIRE EX-BOYFRIEND WANTS TO WIN ME BACK: บทที่ 51 - บทที่ 60

NANG HAWAKAN SIYA KANINA ni TRistan ay alam na kaagad kung ano ang gusto nito. Nang umalis ito ay nakalaya siya sandali ngunit nanatili pa rin naman siyang nakakulong sa bahay nito. Habang pinipilit niyang matulog ay mas lalo naman siyang hindi makatulog.Dahil dito ay agad siyang nabalisa ng wala sa oras ngunit habang nababalisa siya ay mas bumilis naman ang tibok ng puso niya. Ilang sandali pa ay naramdaman na niya ang pagyakap ng isang tao mula sa likod niya. Walang ingay na maririnig sa loob ng silid ng mga oras na iyon kundi tanging ang kanilang mga paghinga lamang.Mahigpit ang yakap nito na kung saan ay halos wala siyang lusot rito. Ang mabangong amoy ng sabon ay agad niyang naamoy at hindi nagtagal ay narinig niya ang mababa at mahinang tinig nito sa kanyang tenga. “Na-miss kita ng sobra…” bulong niti sa kaniya. “Tatlong araw pa lang, pero halos mabaliw na akong hindi kita nakita…” dagdag pa nito.Samantala, ayaw niya namang marinig ang mga salitang iyon. “Ano ba…” pagtutol n

NANG PAGLABAS NIYA AY MAY puno doon sa tapat mismo ng bintana at may mga damo na hindi pa naman matataas ngunit natatakpan na nito ang lupa kaya masasabi niya na mahirap nga talaga iyong hanapin. Matapos niyang maghanap ng dalawang minuto ay agad siyang bumalik sa loob. Inilbot niya ang kanyang tingin sa mga tauhan ni Tristan na nakatayo malapit sa mesa. “Sumama kayong lahat sa akin para hanapin ang kwintas.” sabi niya.Agad naman na nagtinginan ang mga ito at pagkatapos ay sabay-sabay na nagtinigin ka sa kanilang boss. Hindi naman nagsalita si TRistan at nakatingin lang kay Olivia. Ilang sandali pa ay napatikhim ito na tila ba natauhan. “Hindi niyo ba siya narinig, pumunta na kayo. Tulungan niyo siya.” kaagad na sabi niya at doon pa lamang gumalaw ang mga ito at lumabas ng kusina.Agad naman na naningkit ang mga mata ni Olivia dahil sa sama ng loob. “Anong tinatayo-tayo mo rin diyan? Sumama ka rin na hanapin iyon.” malamig na sabi niya rito at pagkatapos ay tumalikod, sumunod naman i

BIGLANG NAGING TAHIMIK ANG PALIGID. Ang mga staff ng store na iyon ay tahimik lang din sa isang sulok habang nakatingin sa kanila. Sa totoo lang, nag-iisa lang ang damit na iyon at si Missy ay regular customer nila kaya hindi nila alam kung kanino mapupunta ang damit lalo pa at ang dalawang babae ay dinala pareho ni Tristan doon. Pero para hindi na sila mag-isip ng kung ano pa ay binalingan niya na si TRistan para hindi na siya magkaproblema pa at hayaan na lamang itong magdesisyon. “Sir, iisa lang po ang damit na iyon. Kanino niyo po ba ibibigay ang damit?” tanong ng staff kay TRistan.Sa pagkakataong iyon ay hindi naman na hinintay pa ni Olivia na sumagot ito at siya na mismo ang sumagot. Binalingan niya ang staff ng store. “Since, nagustuhan din naman ito ni Miss Missy ay sa kaniya na lang.” sabi niya at pagkatapos ay mabilis na tumalikod at bumalik sa dressing room upang magpalit ng kanyang damit. Mabuti na lang kanina ay nakasuot siya ng facemask kaya kahit papano ay natakpan ang

PAGKATAPOS MALIGO NI OLIVIA AY NAG-aalangan pa rin siya kung lalabas na siya o hindi pa. Ayaw niya kasing makita si TRistan sana, ngunit sa tagal niyang naligo panigurado na wala na ito at lumabas na. Pagkatapos niyang makipagtalo sa kanyang isip ng ilang minuto ay tuluyan na siyang lumabas pagkatapos niyang magbihis. Hindi naman siya ito nakita kaya nakahinga siya ng maluwag at dumiretso sa siya sa switch ng ilaw upang patayin iyon.Ngunit, nagulat siya nang bigla na lamang may humawak sa kanyang kamay pagkatapos niyang patayin ang ilaw at inihiga sa kama. Bumilis ang tibok ng puso niya. “Bakit ang tagal mo huh?” tanong nito sa kaniya.“Ikaw…” sabi niya at hindi maituloy-tuloy. Dahil sa kanyang pag-iisip ay hindi na niya namalayan pa na nasa kama pala ito at nakahiga. Marahil ay nakakumot ito kaya hindi niya napansin kaya agad niyang pinatay ang ilaw para makatulog na sana. Sino ba naman ang mag-aakala na nauna na pala itong nahiga kaysa sa kaniya.“Hindi mo ba alam kung anong oras n

NANG IKASAL SI MARIE, ang panganay na anak na babae ng pamilya Fuentes at si Jordan ay talaga namang napakaraming tao ang nakasaksi dahil ang kanilang kasal ay talagang pinag-usapan. Maayos naman ang pagsasama nilang dalawa ngunit ang naging problema nga lamang ay hindi nagkaroon ng anak ang dalawa.Kalaunan, ay nagloko ang asawa nito. Palaging sinisi ni Jordan si MArie dahil sa hindi nila pagkakaanak at sinarili lahat iyon ni Marie at hindi ipinagsabi kahit kanino. Kahit na palagi silang nag-aaway ay hindi siya nagkwento sa iba. Ni wala man lang nakapansin na mayroon na pala silang malalim na problema hanggang sa tuluyan na itong kinain ng depresyon at tinangkang magpakamatay ngunit kahit na nailigtas ito ay nahulog naman ito sa pagkabaliw. Habang tumatagal ay palala ng palala ang kundisyon nito. Ngunit may araw na matino ito at nakakausap ng maayos at maging ang kilos nito ay normal din. Ngunit kadalasan nga ay may sumpong ito at wala ni isa ang makalapit rito kundi tanging si Trista