บททั้งหมดของ THE ATTORNEY's WIFE: บทที่ 41 - บทที่ 50

[JOANA's POV]Halos makalimang basong tubig ako. Sobrang nalulunog ako sa hotness overload ni Gino habang pinapanood ko siyang mag basketball kanina."Tinatakasan mo 'ba ako?"-GinoHalos mapatalon ako sa gulat sobrang gulat sa pagsulpot niya dito sa kusina. Napahawak ako sa gilid ng mesa para pang-alalay sa mga tuhod kong nanlalambot."N-No"nauutal kong sabi.Umatras ako ng lumapit siya sa'kin. Tiningala ko naman siya dahil mas matangkad siya kaysa sa'kin.Napatingin ako sa kamay niya ng hawakan niya ang beywang ko. Kakainom ko lang pero parang natutuyuan na naman ang lalamunan ko.Nag-angat ako ng mukha para makita a ko ang mukha ng lalaking nasa harapan ko."What are you doing?"salubong ang dalawang kilay kong tanong.Seryuso naman siyang nakatitig sa'kin."Hulaan mo kong ano ang naisip ko?"aniya.Mas lalong nagsalubong ang dalawang kilay ko habang nakatitig sa mga mata niya. I really don't know what he is thinking right now.Umiling ako."I don't know"Umawang ang bibig ko ng yuk

[ELYSIA's POV]Kagaya ng lumipas na araw, halos hindi kami nagpapang-abot ni XaviNakakatulog na ako sa paghihintay sa kanya sa gabi. Sa umaga naman, paalis na siya kapag gumigising ako. Kapag pinupuntahan ko naman siya sa office para hatidan ng pagkain, hindi ko siya masyadong nakakausap dahil abalang-abala siya sa trabaho.Nangako siyang pagkatapos ng mga kasong hinahawakan niya, babawi siya sa'kin. Napatingin ako sa kahon na nakapatong sa bed side table, bracelet ang laman 'non.Today is my birthday. Hinaplos ko ang umbok ko sa tiyan. Hindi pa 'yun masyadong halata. Pero ang sabi ng Ob-Gyne ko, kasing laki na ng avocado ang baby ko.Tatlong buwan na akong buntis. Sabi ng doctor kailangan kung mag-ingat dahil sa buwan na 'to ay magde-develop ang mga body part ng baby ko. Sinusunod ko lahat ng pinapayo niya sa'king gawin ko at hindi ko pwedeng gawin.Pilit akong ngumiti. Pupunta ako sa Mall ngayon. I need to shop, lalo na iyong mga dress na pangbuntis talaga. Ilang buwan pa baka lu

Maagang pumunta dito sa bahay si Joana kaya nagtimpla ako ng kape. Mahilig kasi talaga akong magkape, nasanay na siguro ako dahil sa magdamagan kong photoshoot 'nong nagta-trabaho pa ako sa New York.Hindi naman mahilig sa kape si Joana kaya hindi kuna siya tinimplahan kaya ipinagluto kuna lang s'ya ng omellete. Naghila ako ng upuan at umupo doon nang matapos akong magluto. Sa harapan ko naman umupo si Joana saka nilantakan ang omellete."Mukhang masaya ka ata, ah?"sabi ko sa kaharap kong tahimik na kumakain habang pasulyap-sulyap sa phone niyang nasa ibabaw ng mesa."Yeah. I think, I'm inlove with him"nakangiting tugon niya. Napabuga ako hangin. Hindi ko siya masisi, mabait naman talaga si Gino, pero ang bilis niya naman atang mainlove?Tapos na si Joana kumain ng dumating ako."Elysia.Magluto kaya tayo para sa mga lalaki natin?"suhestiyon niya."Madami pa naman ang adobong natira kagabi kaya 'yun na lang ang kakainin ko mamaya"tugon ko sa kanya."Ayaw mo bang ipagluto ang asawa m

It's already 11pm. Pero kahit text or tawag mula kay Xavi wala akong natatanggap kung uuwi pa'ba siya or hindi na?Ipinikit ko ang mga mata ko, sabi ng doctor na huwag akong magpa-stress. Kailangan kong alagaan si Baby. Unti-unting bumigat ang paghinga ko hanggang sa nawala ako sa sariling kamalayan.Naramdaman kong may tumabi sa'kin pero hindi kuna kayang imulat ang mga mata ko kaya tuloy-tuloy ang pagtulog ko. Mataas na ang sikat ng araw ng magising ako. Pero wala na ang taong katabi ko, bumangon ako at hinahanap siya sa banyo pero wala. Dali-dali akong bumaba ng marinig ang pag-ugong ng sasakyan niya.Napabuga ako ng hangin ng hindi siya maabutan dahil mabilis niyang pinasibad ang sasakyan.Dismayado akong bumalik sa loob ng bahay. Nagtungo ako sa kusina para magluto ng makakain. Kahit wala akong ganang kumain, para na lang kay baby.Sinangag ko ang lamig na kanin. Nag-prito ako ng itlog at ham. Magtitimpla sana ako ng kape pero pinigilan ko ang sarili ko. Subo at nguya ang ginaw

Sa paglipas ng mga araw, akala ko magiging okay na kami ni Xavi pero mas lalo pang lumala. Halos hindi na siya umuuwi, hindi ko naman siya tinatawagan kasi ang nasa isip ko baka sobrang busy niya at maisturbo ko ang trabaho niya.Hindi ko siya mapuntahan sa office niya kasi ipinagbawal sa'kin ng doctor ang mag drive o magbiyahe kasi maselan ang pagbubuntis ko.Baka maisipan niyang umuwi ngayong gabi kaya kailangan ko siyang hintayin. "Oh, anong iniisip mo?"untag sa'kin ni Joana ng lumabas siya mula sa loob ng guest room. Nagtungo siya sa kusina, binuksan ang fridge at kumuha ng tubig.Umiling ako."Wala naman""Pansin ko, hindi umuuwi si Xavi?Dahil ba nandito ako?"tanong niya."Huwag mong isipin 'yan. Busy siya sa trabaho, komportable nga akong nandito ka para may kasama ako"tugon ko sa'kanya."Pansin kung tumataba kana, nagkakaroon kana 'din ng baby fats kaya kailangan munang mag exercise"pahayag niya pagkuwa'y uminom ng tubig.Niyuko ko naman ang tiyan ko. Lumalaki na kasi ang umbo