All Chapters of หวานสวาทเจ้าสาวไม่บังเอิญ: Chapter 21 - Chapter 30

47 Chapters

ตอนที่20.

ตอนที่20.  “พี่กำลังหาอยู่ ได้เบาะแสมานิดหน่อยแล้วล่ะ”“ขนาดระดับพี่เจคยังหาเบาะแสมาได้นิดหน่อย นั่นแสดงว่าคนที่ทำเรื่องแบบนี้เก่งมากจนทำให้คลำหาอะไรไม่ได้เลย เทพมาก”“อาจจะไม่ได้เทพมาก เพียงแต่เบี่ยงเบนความสนใจเก่งและ ทุกอย่างที่เขาทำ เขาวางแผนมานาน หยั่งรากไว้มานานแล้ว และรู้ดีว่าจะซ่อนอะไรตรงไหน และจะทำตรงไหนให้สีให้แสง”“เหมือนสับขาหลอกงี้หรือคะ” เจคอปพยักหน้า“เขากำลังทำให้เราสับสน จะได้จับต้นชนปลายไม่ถูก และเบี่ยงเบนความสนใจเก่ง แต่หากเราได้เบาะแสหรือหลักฐานอะไรมากสักอย่าง มันจะง่ายขึ้น แต่นี่ มันไม่มีหลักฐานอะไรให้เราได้สืบเลย เหมือนสายลมพัดมาแล้วพัดไปจับมือใครดมไม่ได้”“ยอดมีนะ..” หญิงสาวยิ้มบางๆ แล้วลุกขึ้นไปหยิบผ้าผืนหนึ่งออกมาจากใต้เตียง ซึ่งมันก็คือผ้าผืนนั้นที่เธอคว้าได้จากบุคคลนิรนามในวันนั้น ที่เธอเกือบถูกผลักตกระเบียงผ้าสีดำ เป็นผ้าลินินเนื้อดีเลยทีเดียว เจคอปรับผ้าจากมือของยอดนรี
Read more

ตอนที่21.

 ตอนที่21.  หญิงสาวทำท่าครุ่นคิดจนหัวคิ้วแทบชนกัน เจคอปจึงเอื้อมมือมานวดเบาๆ ที่หัวคิ้วของเธออย่างหยอกเย้า“หน้าย่นหมดแล้ว”“ว่ายอดหน้าย่นเหมือนหมาหน้าย่นหรือคะ” หญิงสาวทำท่าเง้างอด เจคอปหัวเราะเบาๆ“แล้วรู้สึกดีขึ้นหรือยัง”“ดีขึ้นแล้วค่ะ แล้วก็หิวแล้ว ไม่ได้กินอะไรตั้งหลายชั่วโมง”“มาสิ พี่เตรียมอาหารไว้รอยอดตื่นมากิน”เขาบอกพลางอุ้มเธอไปที่ระเบียง ยอดนรียิ้มหวานซบหน้าลงกับอกกว้างของเขาอย่างออดอ้อน“พี่เจคป้อนยอดด้วยนะคะ ยอดไม่มีแรงเลย”เจคอปยิ้มอย่างรู้ทัน แต่ก็ยอมป้อนแต่โดยดีและเธอก็ต้องจ่ายค่าแรงคนป้อนอาหารด้วยจูบหวานๆ และบทรักอันร้อนแรง...  “พี่เจคพอแล้ว ยอดเพิ่งหายป่วยนะ ร่างกายอ่อนแอ..” ยอดนรีบอกคนที่กำลังจูบแผ่นหลังชื้นเหงื่อของตนเสียงแผ่วพร่าด้วยความซ่านรัญจวน เพราะร่างกายของเธอกับเขายังคงเชื่อมประสานกันอย่างแนบแน่นอยู่ และสะโพกท
Read more

ตอนที่22.

 ตอนที่22.  ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น ยอดนรีพยักหน้ารับและกำลังจะเดินออกไป พอดีกับที่อรชรเดินเข้ามาด้วยท่าทางรีบร้อน และเกือบจะชนกับยอดนรี ทั้งสองสาวต่างตกใจซึ่งกันและกัน แต่อรชรนั้นถึงกับเสียหลักล้มลงกับพื้น เพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตาเดิน และถ้วยชามข้าวของในมือก็หล่อนกระจาย...“ขอ ขอโทษค่ะ อรไม่ได้ตั้งใจ”“ยอดก็ต้องขอโทษอรด้วยเหมือนกัน เป็นไรมากไหมนั่น”ยอดนรีกุลีกุจอไปพยุงร่างที่บอบบางกว่าตนให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลและก็ได้พบว่าอรชรโดนเศษจานกระเบื้องบาดแขนจนเลือดซิบเลยทีเดียว“ตายแล้วอร เลือดออก”“จริงด้วย.. แต่ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวอรไปทำแผลเองได้” อรชรเห็นว่าต้นแขนตัวเองมีรอยบาดก็หน้าซีดลงทันที“ให้ยอดช่วยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ อรทำแผลเองได้”“แต่อรหน้าซีดมากเลยนะ” ยอดนรีมีสีหน้าเป็นกังวล“นั่นสิอรเป็นอะไรมากรึเปล่า”“ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ คุณยอดอย่าลำบากเลย อรขอตัวนะคะ”อ
Read more

ตอนที่23.

ตอนที่23.  “ก็... ผมก็แค่ต้องการให้จิมไปทำงานที่สาขาบนฝั่ง ที่นั่นเหมาะกับเขามากกว่าที่นี่”“แต่ป้าไม่เห็นด้วย ป้าเป็นแม่เขานะ”“เป็นแม่ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเจ้าชีวิตของลูกนี่ครับ กว่าสองปีมานี้ จิมน่าจะชดเชยให้คุณป้าได้หมดแล้ว”“นี่เราจะก้าวก่ายแม้แต่เรื่องในครอบครัวของป้าหรือไง”“ผมไม่ได้ก้าวก่ายครอบครัวของคุณป้าครับ แต่จิมเป็นลูกน้องของผม ผมสั่งให้เขาไปทำงาน เขาก็ต้องไป ถ้าเขาไม่ไปเขาก็ต้องถูกไล่ออก และออกไปจากเกาะอยู่ดี คุณป้าต้องการแบบไหนล่ะครับ..”เจคอปยืนจังก้ากอดอกมองผู้เป็นป้าเขม็งด้วยแววตาจริงจัง นางจารุวรรณเม้มปากแน่นดวงตาขุ่นขวาง ก่อนจะหันไปมองลูกชาย“ถ้าแกไป ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่..”“ขอบคุณครับ.. งั้นผมลาคุณแม่ตรงนี้เลยก็แล้วกัน รักษาตัวนะครับคุณแม่ ผมอาจจะไม่ได้อยู่ดูแลคุณแม่ แต่ขอให้รู้ไว้ว่าผมรักและหวังดี ห่วงใยคุณแม่เสมอ..”จารณเดินมากราบแ
Read more

ตอนที่24.

ตอนที่24.“ถ้าเธอพูดว่าลงโทษ นั่นก็เท่ากับว่ายอดทำผิดน่ะสิถึงโดนท่านเจ้าเกาะลงโทษ แล้วยอดทำอะไรผิดล่ะ..”“ก็นั่นสิคะ..”“อ้าว..” เจคอปขมวดคิ้วยุ่งกว่าเดิม“คือ.. อรได้ยินพวกคนงานคุยกันน่ะค่ะว่า ตั้งแต่คุณยอดมาที่นี่ก็มีแต่เรื่องไม่ดีเกิดขึ้น อีกอย่างบางคนก็ไม่รู้ว่าคุณเจคแต่งงานกับเธอแล้ว หรือแค่อยู่กินกันเฉยๆ ซึ่งมันผิดธรรมเนียมของชาวเกาะเรา.. บางคนก็คิดว่าคุณยอดอาจจะมาหลอกลวงคุณเจค หรือมาแค่หวังเกาะคุณเจคน่ะค่ะ ที่อรพูดนี่อรหวังดีนะคะ”อรชรพูดเสียงอ่อยท่าทางดูเหมือนเด็กน้อยไร้พิษภัย เจคอปจึงยิ้มบางๆ“เธอจะบอกว่าพวกเขาคิดว่าฉันกับยอดผิดผีกันจนท่านเจ้าเกาะพิโรธอย่างนั้นเหรอ”“ก็.. อรไม่รู้ค่ะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง” หญิงสาวส่ายหน้าซื่อๆ เจคอปจึงถอนใจออกมาอย่างหนักหน่วง“บางทีชาวเกาะควรจะได้รับรู้เรื่องราวต่างๆ ให้กระจ่าง ฉันคงต้องจัดงานแต่งงานขึ้นให้เป็นที่รับรู้โดยทั่วกัน ให้เป็นพิธีการไปเลย พวกนั้นจะได้ไม่คิดมากว่ายอดเป็นคนนอก เธอว่าดีไหม” อรชรอ้าปากค้างพูดไม่ออก กับสิ่งที่ได้ยิน เจคอปจึงยิ้มให้เธอ“ขอบใจมากนะอร ถ้าเธอไม่พูดเรื่องนี้ฉันก็ลืมไปเลย ว่าฉันลืมจัดพิธีการแต่งงาน ถึงว่าสิ ถึง
Read more

ตอนที่25.

ตอนที่25.  “เออจริงด้วย.. แล้วตอนนี้คุณริสาจะเป็นยังไงบ้างนะแก” นุ่นพยักหน้าเห็นด้วย“ตอนนี้ฉันห่วงคุณยอดมากกว่า ลองมาทรงนี้ คงรอดยาก”“นี่แกคิดว่าจะมีเรื่องถึงตายเลยเหรอ”นุ่นหน้าตื่น มองไปรอบๆ ตัวอย่างระแวง เธอกับแนนและบรรดาสาวใช้ที่ทำงานในคฤหาสน์เองก็มาร่วมงานและนั่งกินอาหารกันอยู่ที่โต๊ะอีกมุมหนึ่ง ตอนนี้มีเพียงเธอสองคน เพราะคนอื่นๆ ออกไปเต้นรำ ร้องเพลงกันอยู่รอบกองไฟที่ชายหาด บรรยากาศกำลังสนุกสนาน ยอดนรีกับเจคอปก็ร่วมวงกับแขกเหรื่ออย่างมีความสุข“ฉันมีลางสังหรณ์นะนังนุ่น” แนนทำท่าครุ่นคิด“อะไรวะ เอ็งอย่าพูดเป็นเล่นไปนะนังแนน ฉันยิ่งกลัวๆ อยู่ ชาวเกาะเขาลือกันว่าผีท่านเจ้าเกาะออกอาละวาด จับไข้หัวโกร๋นกันหลายรายแล้วเนี่ย” นุ่นทำท่าขลาดกลัวพลางมองรอบกายอย่างหวาดระแวง“โอ้ย.. นังนี่ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น”“อ้าว แล้วแกหมายถึงเรื่องอะไร ตอนนี้ใครๆ ก็พูดถึงเรื่องผีท่านเจ้าเกาะ&
Read more

ตอนที่26.

ตอนที่26.     ทางด้านยอดนรีก็กำลังเผชิญหน้ากับนางจารุวรรณที่วันนี้เดินมาหาเธอถึงห้องพัก หญิงสาวมองผู้เป็นป้าสะใภ้ของสามีที่สีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจ แต่จะไม่พอใจอะไรนั้น เธอเองก็ยังไม่รู้ว่า นางไม่พอใจอะไรกันแน่ระหว่างไม่พอใจที่เธอแต่งเข้าเป็นสะใภ้ของเกาะจำปูน หรือเพราะเธอไม่ได้เป็นคนที่นางเลือกไว้ให้เป็นเมียของเจคอป เพราะเธอแอบได้ยินว่านางจารุวรรณได้แอบหาหญิงสาวไว้ให้กับเจคอปแล้ว และหวังจะใช้หญิงสาวคนนั้นเป็นเครื่องมือในการฉกชิงผลประโยชน์จากเจคอป แต่ผิดที่เธอเข้ามาแทรกกลางเสียก่อน...แต่ยอดนรีก็ฉลาดพอที่จะไม่แสดงว่าเธอรู้แผนการของนางจารุวรรณ...“คุณป้ามีอะไรกับยอดหรือคะ..”“มีน่ะมีแน่” นางบอกด้วยน้ำเสียงที่ถือตัวเย่อหยิ่ง ยอดนรียิ้มๆ แล้วทำหน้าจ๋อยๆ สงบเสงี่ยม เหมือนเกรงกลัวต่อป้าสะใภ้ของสามี“คุณป้าบอกยอดมาได้เลยค่ะ ถ้าช่วยได้ยอดจะช่วย”“แน่ใจหรือ”&ldquo
Read more

ตอนที่27.

 ตอนที่27.  ทั้งบางบ้านก็มีคนร้ายบุกเข้าไปในบ้านสร้างความปั่นป่วนหวาดผวาให้แก่เจ้าของบ้าน หลอกหลอนให้หวาดผวาจนชาวเกาะไม่ได้หลับไม่ได้นอน ต้องอยู่อย่างหวาดผวา จับตัวคนร้ายก็ไม่ได้ ทั้งยังต้องโดนผีหลอกกันมายาวนานหลายเดือนจนชาวบ้านไม่เป็นอันทำอะไร ส่งผลกระทบต่อการทำงานของทุกคนบนเกาะ ทำให้งานล่าช้าไปมากจนทำให้เกิดความเสียหายต่อการส่งสินค้าของบริษัท และนั่นมันทำให้เจคอปไม่อาจจะอยู่นิ่งเฉยได้อีกหรือว่าเขาจะต้องงัดไม้ตายมาใช้ก่อนเวลาที่วางแผนไว้...“เอาล่ะ ผมเข้าใจแล้ว ยังไงก็ขอให้ท่านเจ้าเกาะเมตตาชาวเกาะด้วยก็แล้วกัน”“ข้าเมตตาพวกมันอยู่แล้ว.. ถ้านังนั่นไปจากเกาะเมื่อไหร่ เกาะจะสงบสุขเมื่อนั้น”“ไม่มีทางที่ผมจะปล่อยเมียผมจากเกาะนี้ไปหรอกครับ..”“บังอาจ แกจะลองดีกับข้าใช่มั้ย”“ก็ถ้าคุณเป็นเจ้าเกาะจริงๆ เป็นปู่ทวดย่าทวดของพวกเราจริงๆ คุณจะโกรธผม และคนในครอบครัวจนทำร้ายชาวบ้านทำไมล่ะครับ.. เพราะทุกคนที่นี่ก็เป็นลูกหลานของท่านเจ้าเกาะทั้งนั้น อีกอย
Read more

ตอนที่28.

 ตอนที่28.  เจคอปครางออกมาอย่างพึงพอใจกับบทรักที่เมียสุดที่รักปรนเปรอให้ มือหนาบีบเคล้นสะโพกงามเร่งให้เธอควบขับเร็วขึ้นๆ“พี่เจคขา..” เธอเอ่ยเสียงแผ่วพร่า นัยน์ตากลมโตหวานเยิ้มเต็มไปด้วยเปลวเสน่หาน่าหลงใหล“โอ.. ยอด ยอดรัก เมียจ๋า เก่งสุดๆ”เจคอปเอ่ยชมภรรยาจากใจจริง และสอดเสยกายแกร่งสอดประสานกับจังหวะรักที่ร้อนแรงขึ้นทุกขณะอย่างไม่ยอมแพ้  และเขาก็ไม่ยอมให้เธอได้คุทเกมรักเพียงคนเดียวอีกต่อไป มือหนาพลิกร่างงามให้อยู่ใต้อาณัติของตน ในขณะที่ร่างยังคงสอดประสานกันอย่างแนบแน่น เขายกเรียวขาเสลาพาดบ่าแกร่งก่อนจะโหมแรงเข้าโรมรันอย่างเร่าร้อน ยอดนรีกำผ้าปูที่นอนแน่น ดวงตาหลับพริ้มครวญครางอย่างซ่านเสียวรัญจวน และในที่สุดพวกเขาก็สามารถจับจูงมือกันไปสู่สะพานแห่งดวงดาวที่พร่างพรายด้วยความสุขสม และพากันเที่ยวท่องในดินแดนหฤหรรษ์อย่างไม่มีเบื่อหน่าย...  นางจารุวรรณรู้สึกว่าวันนี้นายจรัญดูแปลกไป นางมองหน้าสามีที่ดูอารมณ์ดีกว่าทุกวันที่ผ่านมาด้วย
Read more

ตอนที่29.

 ตอนที่29.  “ไม่ว่าผลของพินัยกรรมจะออกมายังไง จะเหมือนที่ฉันบังคับให้อีแก่นั่นมันเขียนตามที่ฉันบอกรึเปล่า ฉันก็มีแผนสำรองอยู่ดี ฉันรอเวลานี้มานาน ฉันจะไม่ยอมเสียแรงเปล่าหรอกน่า”“งั้นก็โอเค ถ้าเธอมั่นใจว่าแผนของเราจะสำเร็จฉันก็เบาใจ เอาล่ะ งั้นฉันออกไปก่อนนะ จะต้องไปแสดงบทลูกชายที่ดีเสียหน่อย”นายจรัญบอกพร้อมทั้งปรับสีหน้าให้เป็นเศร้าสร้อย ตาแดงๆ เดินจากไปนางอรุณีมองตามนายจรัญไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า ด้วยความหวังอันเรืองรอง เพราะอีกไม่นาน นางก็จะได้ประกาศให้ทุกคนรู้ว่า นางคือใคร...“หึ ในที่สุดก็มีวันนี้ แม่คะ หนูทำสำเร็จแล้ว หนูได้แก้แค้นให้แม่แล้ว”แม่บ้านผู้แสนดี สงบเสงี่ยมเรียบร้อย มีชีวิตที่น่าสงสารในสายตาของทุกคนบนเกาะ ยิ้มกว้างด้วยความสะใจ...  “พวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ” เจคอปสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาเมื่อลูกน้องคนสนิทรายงาน“ตามน้ำไปก่อน จัดการทุกอย่
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status