All Chapters of พี่เขยคลั่งรัก: Chapter 191 - Chapter 200

“เฮียมีความสุขที่สุด...ขวัญจ๋า”พยัคฆ์ไม่อยากกลับฮ่องกงเสียแล้วสิ เขาคลายริมฝีปากที่ดูดลิ้นกันดื่มด่ำเพื่อมากระซิบบอกข้างหูของคนใต้ร่าง จากนั้นก็ประกบริมฝีปากจูบกันดูดดื่ม ใช้สัมผัสของร่างกายถ่ายทอดความรู้สึกรักใคร่ที่กำลังท้นท่วมอยู่ในใจของหล่อนกับเขา “เฮียเก่งจัง...เฮียทำขวัญวูบวาบไปหมด”พยัคฆ์ยังกระเด้าเบาๆ แม้ความดิบเถื่อนจะลดลงเหลือเพียงแค่แรงเสียดสีอ้อยอิ่งเพราะน้ำรักหลั่งออกมาแล้ว หากพยัคฆ์ก็ยังร้ายกาจนัก เขาจูบปากดูดลิ้นหล่อนไม่หยุด ขณะสะโพกยังขยับยึกยักเป็นจังหวะ“ขวัญเสียว”พลอยขวัญเสียวซ่านขึ้นมาอีกแล้ว ก็เพราะว่าที่ลิ้นนั้นเต็มไปด้วยปลายประสาทรับความรู้สึกมากมาย เช่นเดียวกับภายในร่องสวาทที่มีเส้นประสาทรับความรู้สึกเต็มไปหมดครั้นเมื่อรูเสียวของหล่อนโดนความยาวใหญ่ของเฮียเสือขยับเข้ามาเสียดสีเบาๆ เหมือนแกล้ง ก็ทำเอาหล่อนเคลิบเคลิ้ม ยอมให้เฮียเสือกอดก่ายนัวเนียราวจะไม่ยอมแยกจากตอนเช้าตรู่ ขณะพยัคฆ์กับพลอยขวัญกำลังร่วมรักกันอีกรอบ เพราะบัวผันอุ้มลีโอออกไปเลี้ยงตั้งแต่เช้า เปิดโอกาสให้พ่อกับแม่เล่นจ้ำจี้กันอีกครั้ง“เฮีย...ขวัญจะถึงแล้ว...อูย”ความแข็งแกร่งของพยัคฆ์ย

แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะยังไม่จบลงง่ายๆ อย่างที่ทุกคนวาดหวัง และดูเหมือนว่าโชคชะตายังอยากล้อเล่นกับชีวิตของคนเหล่านี้ต่อไป...พลอยขวัญพยายามหักห้ามใจ เมื่อฉุกคิดถึงความจริงขึ้นได้ว่า ‘เฮียเสือมีภรรยาอยู่ที่ฮ่องกง’ แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อของลูก แต่หล่อนก็ไม่อาจคาดหวัง...ไม่อาจตั้งความหวังได้เหมือนก่อน“ส่งตาหนูให้ขวัญนะคะ...ขวัญจะอุ้มลงเปลแล้วค่ะ”พลอยขวัญกล่าว“ทำไมล่ะ...ไม่อยากให้ตาหนูนอนอยู่บนอกพ่อหรือยังไง”พยัคฆ์ถาม“ค่ะ...ขวัญไม่อยากให้ตาหนูติดพ่อ”หญิงสาวตอบ“อ้าว...ทำไมล่ะขวัญ”“ขวัญกลัวตาหนูจะติดเฮีย...ถ้าตาหนูเกิดติดเฮียขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่ เพราะว่าเฮียคงมานอนให้ลูกหนุนอกทุกวันไม่ได้ จริงไหมคะ...ขวัญไม่อยากให้ตาหนูติดเฮีย ไม่อยากให้ตาหนูรักเฮีย ไม่อยากให้ตาหนูคิดถึงเฮีย ก็เพราะตลอดเวลาสองปีกว่าที่ไม่มีเฮีย...ขวัญรู้ดีว่าความคิดถึงมันทรมานแค่ไหน...แต่เฮียคงไม่เคยรู้”น้ำตาของพลอยขวัญเอ่อออกมาคลอเบ้าพยัคฆ์เจ็บจี๊ดอยู่ในอก“โธ่...ขวัญของเฮีย”คำพูดคล้ายประชดของหล่อนทำให้พยัคฆ์รู้สึกราวกับว่าเขาเป็นคนผิดที่ทิ้งหล่อนไปอยู่ฮ่องกง แขนข้างหนึ่งโอบร่างของหล่อนให้ลงมานอนหนุนอกอีกข้างที่ย

“ก็ขวัญมาอยู่ที่นี่ตั้งสองปีแล้วนี่คะ...เป็นเรื่องธรรมดาถ้าขวัญจะมีเพื่อนบ้าง”หล่อนให้เหตุผล“อยากมีเพื่อนหรือว่าอยากมีผัวกันแน่”พยัคฆ์โกรธจนระงับไม่อยู่“ถ้าเฮียไม่หยุดหยาบคาย ขวัญจะไม่คุยด้วยแล้วนะ”หล่อนทำท่าว่าจะลุกหนี แต่กลับโดนคนขี้หวงคว้าข้อมือเอาไว้“หยุดเลย...ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น!”“ปู่คะ...ช่วยขวัญด้วยค่ะ...คนบ้ากำลังอาละวาดค่ะ”พลอยขวัญร้องเรียกปู่พจน์ที่บังเอิญเดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี“เป็นอะไรของแกวะไอ้เสือ...เสียงดังลั่นออกมาถึงข้างนอกแน่ะ”ปู่พจน์เดินเข้ามาในห้องพลอยขวัญสะบัดมือหลุดจากการจับกุมของพยัคฆ์ ก็รีบมาหลบหลังปู่พจน์“เฮียเสือหึงคุณเมฆค่ะ...หาว่าขวัญกับคุณเมฆมีอะไรกัน”หญิงสาวรีบฟ้อง“ใจเย็นๆ ไอ้เสือ...ปู่ยืนยันว่าวันๆ ยัยขวัญเอาแต่เลี้ยงลูก ทุกวันนี้ก็แทบไม่คลาดไปจากสายตาของคนในบ้าน ปู่ยืนยันว่ายัยขวัญไม่เคยนอกใจแก”ปู่พจน์รู้และเห็นมาตลอด ทุกครั้งที่เมฆแวะมาก็ล้วนแต่อยู่ในสายตาของคนในบ้าน พลอยขวัญไม่เคยออกไปเจอเมฆเพียงลำพัง“ให้มันจริงเถอะครับปู่...ถ้ารู้ว่าไปทำอะไรลับหลังผมเอาตายแน่”พยัคฆ์ขู่เสียงเข้ม“เออน่ะ...ปู่รับรองว่าหนูขวัญไม่มีใคร”คำยืนยัน

สองมือของหล่อนขยุ้มอยู่กับศีรษะของเฮียเสือ“ขวัญเป็นของเฮีย...จำไว้ว่าอย่าให้ผู้ชายคนอื่นมาทำแบบนี้...ตรงนี้เป็นของเฮียคนเดียวเท่านั้น”“ค่ะ...ขวัญจะเป็นของเฮียคนเดียวเท่านั้น”พลอยขวัญอ่อนระทวย กล่าวพลางหลุบตาลงมองสองเต้ากำลังโดนบีบโดนเคล้น ดูดจนน้ำนมสีขาวทะลักไหลออกมาเต็มอุ้งปากของพยัคฆ์“อร่อย...น้ำนมขวัญอร่อยเหลือเกิน...เฮียชอบที่สุด”พยัคฆ์ดูดเสียงดังจ๊วบๆ ไม่หยุด “พอเถอะเฮีย...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า...อย่าลืมว่าตรงนี้ในครัวนะเฮีย” พลอยขวัญผลักศีรษะเขาออกเพราะอดเป็นกังวลขึ้นมาไม่ได้ เมื่อโดนห้ามไม่ให้ดูดนม จมูกโด่งเป็นสันของเฮียเสือก็จูบไซ้ต่ำลงมาที่ท้อง กดลิ้นเลียหลุมสะดืออยู่ครู่สั้นๆ ก่อนจะเลิกชายกระโปรงขึ้นไปกองอยู่ที่เอวของพลอยขวัญ “ขวัญจ๋า...เฮียอยากเลีย...จำไว้ว่าตรงนี้เป็นของเฮียคนเดียวเท่านั้น...เฮียหวง” เอาอีกแล้ว อาเฮียอยาก ‘หลีเฮีย’ (ห้ามผวนนะ...อิอิ)บอกพลางดันต้นขาด้านในให้อ้าออกกว้าง จากนั้นก็งุดใบหน้าลงมาปาดลิ้น ตวัดเลีย ดูดซดลงกลางร่องกลีบสีชมพูอูมแน่นอวบอิ่ม ทิ่มลิ้นเข้าใส่อั้กๆ ทำเอาน้ำเสียวเยิ้มทะลักออกมา“ซี้ด...อูย”พลอยขวัญเ

พยัคฆ์เดินทางมาถึงฮ่องกงในตอนใกล้ค่ำ ในทันทีที่เครื่องบินร่อนลงแตะพื้นรันเวย์ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาเหมยฮัวในทันที“เหมย...อยู่ไหนครับ” พยัคฆ์กรอกเสียงมาจากต้นสายที่สนามบิน“พยัคฆ์...คุณกลับมาแล้วหรือคะ”เหมยฮัวตกใจเล็กน้อย คิดว่าเขาจะอยู่เมืองไทยนานกว่านี้“คุณอยู่ไหน?”“เหมยติดถ่ายแบบอยู่ในสตูดิโอย่านเกาลูนค่ะ” นางแบบสาวรีบตอบ“เสร็จงานกี่โมงครับ”“คงจะค่ำค่ะ...นี่เพิ่งเริ่มถ่ายเซ็ตแรก...ราวๆ สามทุ่มน่าจะเสร็จ”“เดี๋ยวผมไปหา”“อุ๊ย...งานยังไม่เสร็จค่ะ งั้นสามทุ่มคุณค่อยแวะมาหาเหมยที่คอนโดดีกว่านะคะ”“โอเค...สามทุ่มเจอกัน”พยัคฆ์กดตัดสาย ท่าทางกระวนกระวายเล็กน้อย หลังจากงุ่นง่านอยู่พักใหญ่ๆ ก็ยกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็น กว่าจะถึงเวลาที่นัดเหมยฮัวเอาไว้ก็อีกตั้งสามชั่วโมงพยัคฆ์ยังไม่ได้เข้าไปที่บ้านซึ่งเป็นเรือนหอของเขากับเหมยฮัวที่ซื้อเอาไว้ย่านจิมซาจุ่ยใกล้ถนนนาธานของเกาะฮ่องกง แต่ตัดสินใจเข้ามารอหล่อนอยู่ที่ห้องพักในคอนโดส่วนตัวที่ซื้อเอาไว้ย่านเกาลูน เพราะรู้สึกปวดศีรษะนิดหน่อย หลังจากนั่งเครื่องบินมานาน คิดว่าเข้ามานอนรอหล่อนไปพลางๆครั้นเมื่อมาถึง