“หลานปู่...?”พยัคฆ์ทำหน้างง ครั้นเมื่อเด็กชายหันหน้ามามองตน นาทีนั้นหัวใจของพยัคฆ์ก็กระตุกวูบลงมากองอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะว่าทั้งใบหน้าและแววตาของเด็กชายที่ชื่อ ‘ลีโอ’ คนนี้มีความละม้ายคล้ายตนเหลือเกิน โดยเฉพาะลักษณะของความเป็นลูกครึ่งฝรั่งที่ยืนยันชัด ทั้งสีผิว สีผม และสีของดวงตา “ปู่...เด็กคนนี้...ลูกใครครับ?” พยัคฆ์หันไปมองหน้าปู่พจน์ด้วยสายตาตั้งคำถามปู่พจน์อมยิ้ม ครั้นแล้วก็เอ่ยออกมาว่า “ลูกไม่มีพ่อน่ะ...แต่ช่างเถอะ...ลูกใครก็ช่าง...ปู่เลี้ยงเอง” ปู่พจน์ตอบสั้นๆ เพราะก็ยังไม่แน่ใจนัก...ว่าจะหาทางออกให้กับเรื่องนี้ยังไงดีแต่อีกใจก็คิดว่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปก่อนก็ดีเหมือนกัน...เหมือนอย่างที่พลอยขวัญเคยบอกว่าหล่อนจะเลี้ยงดูลูกเอง จะไม่บอกให้พยัคฆ์รู้เป็นอันขาด เพราะกลัวว่าจะเกิดปัญหากระทบถึงครอบครัวของพยัคฆ์ที่อยู่ฮ่องกง “ลีโอ...” พยัคฆ์เดินเข้าไปหาเด็กชาย โอบร่างจ้ำม่ำขึ้นมาอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน และด้วยสายใยของความเป็นพ่อลูก ดูเหมือนว่าลีโอก็ถูกชะตากับพยัคฆ์ตั้งแต่วินาทีแรกเห็น “รถ...รถ...” ลีโอชี้ไปที่รถเบนซ์สีด
Last Updated : 2026-01-08 Read more