Bastarda Series-|||: Mr. President Secret Affair のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

Szarina. Isang-araw matapos ang pagligtas sa aming anak na si Junior sa kamay ng Sindikato na pinamumunuan ni Carlos at Angielina ay inanunsyo ni Jeran ang buong katotohanan na nangyayari sa kanyang buhay, sa likod ng camera. Nalungkot ang ibang taong bayan sa mga nangyari sa pamilya ng kanilang mahal na Presidente. Maraming humahanga dito, bukod sa paglulutas ng problema na dumarating dito sa ating bansa ay napapagsabay-sabay pa nito ang paglutas ng problema sa sarili nitong pamilya na hindi nalalaman ng taong bayan. Marami din naman humuhusga kay Jeran, dahil sa pagkakaroon nito ng ibang babae habang kasal pa sila ni Angielina. Pero sabi nga ng iba, tao lang tayo, na nakakagawa ng pagkakamali sa ating kapwa, pero handa tayong magpatawad kapag humingi ito ng kapatawaran sa atin. Kung ang Panginoon nga nating lahat ay nagagawa parin tayong patawarin kahit anong nagawa nating kasalanan sa ating kapwa, tayo pa kaya na tao lang din na nakakagawa ng kasalanan. Ika nga, hindi matatah

Jeran. Tuwang-tuwa ako ng muli kong makita ang babaeng mahal ko sa araw mismo ng kasal ng pareho naming kaibigan. Pinangako ko sa sarili ko, na gagawin ko ang lahat, mapatawad lang ako ni Szarina. Kahit na ipagtaboyan niya ako sa buhay niya ay hinding hindi ako mapapagod na intindihin siya at unawain, dahil kasalanan ko naman ang lahat kung bakit siya napupuot sa akin ngayon. Kung nong una pa lamang ay nakinig na ako kay Eutanes at kay Fucklers, sana ay hindi sa akin ganito ngayon ang babaeng mahal ko. Sa kalsada pa lamang ay pamilyar na sa akin ang pigura ng babaeng nagmamaneho ng Ducati. Lalo ng sinyasan ako nito ng Fuck you, iisa lang naman na babae ang gumagawa sa akin non, kundi si Szarina lang. Halos tumigil ang aking paghinga ng sabihin nito sa amin na may anak na siya at nangangailangan pa ito ng tulong. Sumama ako sa bahay nila, hindi para bantayan si Szarina upang hindi ako ulit matakasan. Sumama ako para alamin kung tama ang sinasabi sa akin ni Fucklers na ako ang am

Szarina. Kinaumagahan ay maaga ako nagising, upang magluto ng almusal ng mga anak ko. Hindi ko na inutusan pa sina Nurse Pia at Nurse Megan. Habang nagluluto ako ng hotdog ay naalala ko ang pagharana sa akin ni Jeran at ng mga kaibigan nito, hindi ko akalain na susundan ako ng siraulong ama ng mga anak ko. Naiiling na lang ako ng aking habang binabaligtad ko ang hotdog, kapag naalala ko ang mga dinala nila sa akin, rose na may bulaklak ng aswang sa gitna, at ginataang itik na hindi ko kinakain. Bumabaligtad ang sikmura ko kapag nakakaamoy ako nito na hindi ko alam kung bakit eh simpleng ulam lang naman ito. Hinango ko na ang hotdog at nilagay ko na ito sa maliit na pinggan. Ano ba ang dapat kong gawin? g Gusto ko naman ng kumpletong pamilya at masaya, dapat ko na bang tanggapin ang pag-ibig ni Jeran sa akin para sa mga anak namin. Pero natatakot ako, paano kung pakulo lang niya ulit ito, upang gantihan ako dahil sa pagtatago ko sa mga anak namin sa kanya?Mas gugustuhin ko pa

Szarina Point of view Iniwan ko ang mga bata kina tatay. Lumuwas ako pabalik ng Rizal kung nasaan ang unang pinatayo ng ama ni papa na private hospital. Nagkaroon ng pagpupulong kinabukasan ng pumasok ako sa hospital ni papa, pinag-usapan kung ano ang mga dapat naming gagawin pagpunta namin don. Iilan lang ang nakakakilala na anak ako ng may-ari ng hospital ni papa, ang may matataas na katungkulan lamang, dahil kailangan ko munang magsimula sa mababa, bago ako ilagay sa mataas na posisyon. "Doc. Szarina, naghihintay na po ang iba sa atin sa roof top tayo na lamang pong dalawa ang hinihintay nila." Tawag sa akin ni Doc. Jack Sawyer na may lahing americano. "Um, okay, susunod na ako, ligpitin ko lamg itong gamit ko." Sagot ko. Niligpit ko na nga ang lahat ng gamit ko, at sumunod kay Doc. Jack. Ngayon ay nandito na kami sa rooftop pasakay ng helecopter na magdadala sa amin sa Isla Rosana. *** Isang oras lang ang nilakbay namin. Nakarating kami sa Isla Rosana. Lumanding a

Szarina. Kinaumagahan na nga kami nakabalik dito sa camp namin. Simula ng makita kami ni Jeran sa gubat nila Eutanes at Red ay inaasar kami ng dalawa. Sa tuwing dadaanan nila ako ay pasipol sipol ang mga to sa akin. "Hindi nyo ba ako titigilan na dalawa." Sita ko kina Red at Eutanes, hindi na ako makatiis dahil pinagtitinginan narin kami ng aking mga kasamahan. "Uhm... May sinasabi kaba doc. sa amin?" Pagkakaila pa nito sa akin kahit alam naman niya kung bakit ko sila sinisita. "Ehem. Napalingon ako sa taong nasa likuran ko ng tumikhim ito. Si Jeran na may hawak na isang halamang gubat na kung tawagin ay yellow lollipop plant. "Para saiyo," nahihiya pa na sabi nito sa akin na iniaabitbsa akin ang bulaklak. Tumingin naman ako sa paligid ko, lahat sila ay may mapanuksong tingin sa akin. Namumula ang mukha ko na tinanggap ko ito, kaya ang mga siraulong kaibigan ni Jeran ay inaasar nanaman ako, lalo na ang dalawa. "Salamat pero saan mo ito pinitas?" Tanong ko kay Jer