Semua Bab ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]: Bab 51 - Bab 60

บทที่43ยังคงเห็นแก่ตัวเหมือนเดิมคฤหาสน์มาเวลลินกอหญ้าไม่คิดว่าอัลฟ่าจะพาเธอมาที่คฤหาสน์มาเวลลิน ตระกูลของเขา เขาคิดจะทำอะไรอีก!“คุณคิดจะทำอะไร?” กอหญ้าเอ่ยถามเมื่อรถกำลังแล่นเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่“ต่อไปนี้ หญ้าจะต้องอยู่ที่นี่ ที่นี่จะมีคนดูแลหญ้าและแม่ของผมก็จะได้ดูแลหญ้าด้วย” การกลับมาอยู่ข้างกายของเขาในครั้งนี้ รู้สึกว่าหากจะหนี คงหนียากกว่าแต่ก่อน เมื่อเขากล้าที่จะให้แม่ของเขาเข้ามาเกี่ยวข้องในความสัมพันธ์ของพวกเรากล้าที่จะแนะนำตัวให้เธอได้รู้จักกับแม่ของเขาแบบนี้!“หญ้าไม่อยู่…” เธอปฏิเสธในทันที “…” แต่เขากลับเงียบ ไม่พูดอะไรอีก“คุณอัลฟ่า!”“ผมบอกไปแล้ว ไม่ว่าหญ้าจะปฏิเสธผมแค่ไหน คำว่า'ไม่'ของหญ้าจะไม่มีผลสำหรับผม เพราะหญ้าต้องอยู่ที่นี่เท่านั้น”“คุณมันก็แค่นี้ เก่งแต่บังคับหญ้า ที่บอกว่ารักก็แค่เห็นแก่ตัวเท่านั้น!”“ใช่! ผมมันเห็นแก่ตัว ก็บอกไปแล้ว ผมยอมเห็นแก่ตัวดีกว่าปล่อยคุณไป!” สุดท้ายก็วกกลับมาทะเลาะกันเหมือนเดิม!“หญ้าสัญญาเลยว่าจะเกลียดคุณไปตลอดชีวิต!” เธอไม่อยากทะเลาะกับเขา แต่นี่เขาพาเธอมาถึงคฤหาสน์ใหญ่ เขาชัดเจนว่าต้องการที่จะกักขังเธอไปตลอดชีวิต และตัดหนทางห

“ดีมาก แล้วฉันจะดูแลหนูกับหลานให้ดีที่สุด ส่วนเรื่องพ่อแม่หนูพร้อมเมื่อไหร่บอกฉันนะ ฉันจะพูดคุยกับท่านและพาอัลฟ่าไปขมาด้วย”“ค่ะ…” สุดท้ายเธอก็ต้องยอมจำนนสินะ…“ฉันให้แม่บ้านจัดห้องของอัลฟ่าไว้แล้ว ต่อจากนี้ก็อยู่ที่นั่น อัลฟ่าพาน้องไปดูห้องเถอะ” ฮาน่าช่วยพูดให้อัลฟ่าได้สำเร็จ จึงไล่ลูกชายพาเมียไปดูห้องและพักผ่อนกัน อัลฟ่ารับคำสั่งแม่ก็พากอหญ้าขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องของเขา ไม่อยากให้ขึ้นทางบันไดเพราะกอหญ้าท้องแก่แล้วแม้จะแอบดีใจที่กอหญ้ายอมอยู่ที่นี่ แต่เขาก็รู้ว่าลึกๆ เธอยังไม่ให้อภัยเขาอัลฟ่าเปิดประตูห้องให้กอหญ้าเข้าไป ห้องของเขาแอบมีกลิ่นฉุน ๆ อะไรสักอย่าง แต่กอหญ้าก็ยังคงก้าวเดินเข้าไป เห็นเครื่องให้น้ำเกลือก็เลิกคิ้ว ทำไมถึงมีเครื่องนี้อยู่ในห้องล่ะ…“ช่วงก่อนทานข้าวไม่ได้ ทานอะไรก็อาเจียนออกมาหมด บวกกับทำงานหนักก็เลยต้องนอนให้น้ำเกลืออยู่พักหนึ่ง” อัลฟ่ารู้ว่าเมียสงสัยอะไรจึงรีบบอก แต่เขาไม่ได้บอกว่าเขาเกือบตรอมใจตามเธอไป“หญ้าไม่ได้อยากรู้&rd

“ให้กูเข้าไปหากอหญ้า!” เสียงที่คุ้นเคยทำให้กอหญ้าหันไปมองที่หน้าบ้าน ลีโอนั่นเอง กอหญ้าจึงรีบเดินไปหาลีโอทันที“ปล่อยลีโอนะคะ” กอหญ้าสั่งนิค เเธอจำได้ว่าเขาคือมือซ้ายของอัลฟ่าตอนนี้เขากำลังจับตัวลีโอไม่ให้เข้าไปในคฤหาสน์ เมื่อได้ยินคำสั่งจากเธอ นิคจึงรีบปล่อยตัวลีโอทันที“เป็นยังไงบ้าง มันไม่ได้ทำไรเธอใช่มั้ย?” ลีโอมองสำรวจกอหญ้า พลางโล่งใจที่ไม่มีรอยช้ำเกิดขึ้นบนร่างกายของเธอ“ไม่ เขาไม่ได้ทำไรเรา” เธอบอกลีโอให้คลายความกังวล ลีโอแอบโล่งใจ ก่อนจะมองหาอัลฟ่าต่อ“เขาไม่อยู่” กอหญ้าบอก ลีโอจึงฉุดมือของกอหญ้าเพื่อจะพาหนีทันที “งันก็กลับบ้านกัน” ลีโอว่า ถ้าศิราภัทรไม่โทรบอกเขาว่ากอหญ้าหายไป เขาก็คงไม่มีทางรู้ว่าเขาปกป้องกอหญ้าไม่ได้แล้ว!“จะไม่มีใครออกไปจากบ้านหลังนี้ได้” เสียงนายหญิงใหญ่เอ่ยขึ้น ก่อนจะก้าวเข้ามาหาลีโอและกอหญ้า“…” ลีโอไม่ได้กลัวผู้หญิงตรงหน้า แต่เขาเกรงใจมากกว่า…“แต่กอหญ้าเธอไม่ต้องการที่จะอยู่ที่นี่”

บทที่45แผนซ่อนร้าย“เคร งันกูไปก่อน มาร์ตินมึงติดตามมันให้กู รายงานกูด้วย!” อัลฟ่าย้ำ เพราะเขาตั้งมั่นแล้วว่า เขาจะต้องได้กลับไปหาลูกหาเมียเขาต้องระวังทุกฝีก้าวเพื่อที่จะได้กลับไปหาพวกเขา!“ได้” มาร์ตินติดตำแหน่งรถของพวกมันได้แล้ว ไม่ว่าพวกมันจะไปที่ไหน มาร์ตินย่อมรู้ทุกย่างก้าว ซึ่งต้องยกความดีความชอบให้คนของเขา ที่ทำงานได้ดีเกินคาด ที่สามารถติดGPSที่รถของพวกมันได้ทุกคัน ร่วมถึงที่เกาะด้วย สิ้นปีเขาต้องให้โบนัสพวกมันเยอะๆหน่อยแล้ว!"กูไปก่อน เจอกัน" เดเนียลและอัลฟ่าขึ้นเจ็ทส่วนตัวของคิงค์ไปรอคุมที่เกาะ หากวันนี้พวกมันคิดจะฆ่าคิงค์ พวกมันจะต้องเดินตามเกมที่พวกเขาวางไว้แน่"ระวังตัวด้วยพวกมึง" มาร์ติน คิงค์ เฟริค รามิล เอ่ยพร้อมโบกมือลา คิงค์มองตามอัลฟ่าและเดเนียลพลางยกยิ้ม เขาไม่ห่วงอะไรแล้วพวกมันแล้วในตอนนี้เพราะภารกิจดันง่ายขึ้นมากะทันหัน เพราะสัตว์เลี้ยงของเขาช่วยเอาไว้ สัตว์เลี้ยงที่พยายามหนี และดันไปซ่อนตัวที่รังของพวกตระกูลเอเดนรินเดิมทีคิดจะไปทลายรังมันในอาทิตย์หน้า เพื่อจับลูกแมวน้อยกลับมาเองกับมือ แต่คิดไม่ถึงว่าตัวการที่อยู่เบื้องหลังจะอดทนรอฆ่าเขาไม่ไหว!คงคิดว่าได้เอก

บทที่46ลางไม่ดีเพล้งงง~ระหว่างที่กอหญ้านั่งอ่านจดหมายสารภาพรักของอัลฟ่าอยู่ที่โต๊ะทำงาน จู่ ๆ กรอบรูปของอัลฟ่าก็ตกลงมาแตกกระจาย น้ำตากอหญ้าที่ไหลเพราะความในใจของอัลฟ่าตอนนี้กลับยิ่งไหลเมื่อเธอเดินไปมองกรอบรูปที่แตกกระจายเต็มพื้นห้อง“มีอะไรหรือเปล่าคะ” นมอุ่นได้ยินสิ่งของแตก จึงรีบเข้ามาหาทันที สิ่งที่เห็นทำให้อึ้งไปตาม ๆ กันลางไม่ดีเลย…“ไม่เป็นไรนะคะ แค่ลมพัด คุณหญ้าไปนั่งก่อน ป้าจะจัดการให้” นมอุ่นรีบออกไปเอาไม้กวาดและที่ตักขยะมาทำความสะอาดกอหญ้ายังคงยืนนิ่ง อึ้ง ค่อย ๆ ก้มลงคุกเข่าเก็บกรอบรูปจนถูกเศษกระจกบาด…อุ้ย…เลือดไหลซึมที่แผล หัวใจบางเจ็บ รู้สึกหน่วงร้าว จนน้ำตาไหลรินลงมา…“อัลฟ่า…” เขาจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย? เขาจะไม่ตายใช่มั้ย?กอหญ้าร้องไห้ มองนิ้วมือตัวเองยิ่งร้องไห้ ป้าอุ่นเข้ามาเห็นก็รีบพากอหญ้าลุกขึ้น ด้วยความที่นั่งเร็วลุกเร็ว ทำให้กอหญ้าเริ่มปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหันอุ้ย อื้ออ~กอหญ้าขมวดคิ้ว กุมท้องจนนมอุ่นเป็นห่วง…“เป็นอะไรคะ ไม่สบายตรงไหน ไปค่ะนั่งพักก่อน”“มะ ไม่ค่ะ นมอุ่น หญ้าปวดท้อง หญ้าคิดว่าน่าจะใกล้คลอดแล้ว” จริงๆ เธอมีอาการเจ็บมาตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว