Semua Bab ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]: Bab 31 - Bab 40

บทที่24ของเล่น สัตว์เลี้ยงแอ๊ดด~เสียงเปิดประตูดังขึ้น ทำให้กอหญ้าหันกลับไปมองร่างสูงที่ก้าวเข้ามาในห้องอย่างเชื่องช้า ร่างสูงก้าวเดินมาพร้อมกับมองร่างเล็กที่ยังคงนั่งอยู่บนเตียงมีเพียงไหล่มนที่โผล่พ้นออกมาจากผ้าห่มหนา ร่างสูงจึงเดินไปหยุดยืนที่ตรงผ้าม่าน เขากระชากเปิดมันออก แสงแดดจ้าจึงสาดส่องเข้ามาในห้องกระทบกับร่างบอบบางที่มีแต่รอยช้ำจากฝีมือของเขาอัลฟ่าแสยะยิ้มอย่างพอใจ เขาเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ เธอที่ขอบเตียง แววตามองเธออย่างสงสัยใคร่รู้ คล้ายมีคำถามอยู่ในแววตามากมาย…นิ้งเรียวค่อย ๆ เกลี่ยผมของเธอบางเบา มองสำรวจแววตาที่สั่นระริกดังลูกนก จมูกแดงที่ดูก็รู้ว่าคงผ่านการร้องไห้มา ริมฝีปากอวบอิ่มที่ตอนนี้บวมเปล่งเพราะเขาจูบเธอแทบจะกลืนกิน ลำคอระหงที่มีกลิ่นหอมหวาน กลิ่นกายที่ไม่เหมือนใคร…ไหล่มน… ปลายนิ้วเรียวไล้วนสัมผัสมันจนกอหญ้าสั่นเทา ยิ่งเขาวางลงที่รอยช้ำแดงยิ่งทำให้กอหญ้านั่งนิ่งงันทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นของเขา…พึ่บมือหนาเลื่อนไล้ไปที่ท้ายทอย จากนั้นจึงล็อกให้เธอเงยหน้าสบตากับเขา แววตาคมกริบแสนร้ายกาจทำกอหญ้าหลุบสายตาต่ำลง ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเขา“ชดใช้ในสิ่งที่เธอก่อ ต่อ

บทที่26คำขอโทษของคนเห็นแก่ตัวตน กอหญ้าใช้เวลากับอัลฟ่าจนถึงเที่ยงวัน กว่าเขาจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระ กำปั้นน้อยทุบเขาแล้วทุบอีก กว่าที่อัลฟ่าจะยอมผละออกไปจากเธอ ตอนนี้เขาจึงนอนตะแคงตระกองกอดเธออยู่จากด้านหลัง…เคล้นคลึงเต้าสองเต้า ของเธอเล่นอย่างสนุกมือ ส่วนจมูกคมสันเริ่มเกาะเกี่ยว ขบเม้มลงที่ต้นคอของเธอเบาๆเซ็กส์ครั้งนี้ของอัลฟ่าไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อคืนเท่าไหร่นัก หากทว่าผสมผสานไปด้วยความอ่อนโยนเสียมากกว่า หากให้เลือกเธอเพียงอยากให้เขาปฏิบัติกับเธอเช่นนี้มากกว่าปฏิบัติต่อเธอเหมือนสัตว์เลี้ยง…มือหนาเชยดวงหน้าหวานให้หันมองสบตา นิ้วโป้งของเขาลูบลงที่ริมฝีปากบางอวบอิ่มเบาๆ“หญ้าหวังว่าคุณจะไม่โกหกหญ้าแบบครั้งก่อน…” สายตาคมวูบไหว เธอยังจำได้ดี ใช่! เธออาจจะคิดกลัวว่าเขาจะไม่ทำตามที่พูด ซึ่งมันก็ถูกอย่างที่เธอคิดกลัวเขาไม่คิดทำตามที่เธอขอร้อง!เหตุใดเขาต้องปฏิบ

บทที่28เล่นละครหลอกให้ตายใจเมื่อลีโอมาส่งเธอที่แถบป่าตรงที่เดิม กอหญ้าจึงเดินทอดน่องกลับไปที่บ้านไม้ หัวใจเธอแกว่งไหว เจ็บปวดจนหนึบหน่วง กอหญ้าเงยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ดวงตะวันเริ่มตกดิน…“ฮรึก คุณยังคงเห็นว่าหญ้าเป็นผู้หญิงที่โง่งมเสมอมาสินะ” ทั้งที่บอกตัวเองแล้วแท้ๆ ว่าอย่าร้องไห้…แต่พอคิดถึงเรื่องที่เขาหลอกเธอ หัวใจบางก็แทบจะแหลกสลายให้ได้เพราะเธอมันเป็นเด็กโง่ สู้เล่ห์เหลี่ยมเขาไม่ได้ใช่มั้ย เขาถึงคิดโกหกหลอกลวงเธอซ้ำๆ ทำตัวเป็นผู้ใหญ่รังแกเด็กแบบนี้อยู่ตลอดเวลา…“ไปไหนมา!” เสียงเข้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง แถบนี้ไม่อันตรายก็จริงแต่เธอหายไปแบบนี้เขาไม่ชอบใจเลยจริง ๆเขาไม่กลัวว่าเธอจะหนีไป แต่เขาเป็นห่วงเธอ“เดินเล่นค่ะ” กอหญ้าหันหน้าหนี รีบเช็ดน้ำตาออกอีกครั้ง ตอนนี้เธอไม่ควรทะเลาะกับเขา ควรทำตัวดี ๆเพื่อให้เขาตายใจเวลาที่เธอจะหนี เขาจะได้ไม่สงสัย!“ทำไมฉันถึงหาไม่เจอ” เขาขึ้นเสียง ทั้งที่รู้ว่ากอหญ้าตั้งใจหลบหน้าเขา“แอบตามพุ่มไม้” กอหญ้าว่า ก่อนจะเดินตรงเข้าไปในบ้าน แต่อัลฟ่าตามติดกระชากร่างบางให้เข้ามาใกล้ จ้องมองดวงหน้าหวานที่ตอนนี้สบตากับเขา น้ำตาซึมรอบกระบอกตา ตาแดง ๆจมูกแด

บทที่30คิดหนีก็ต้องตัดปีก กอหญ้าและน้ำอิงเดินมาจนถึงปากอุโมงค์ เด็กคนนั้นหยุดนิ่ง เขาไม่สามารถช่วยเหลือพวกเธอต่อได้อีกแล้ว ไม่งันอัลฟ่าอาจจะจับได้ว่าเขาและลีโอเป็นคนแอบช่วย“ขอให้หนีได้สำเร็จ และหากเจอเหตุฉุกเฉินจับได้กลางคัน ได้โปรดอย่าซัดทอดถึงผมกับเจ้านาย ให้เก็บเป็นความลับและอย่าปริปากมันออกมาเด็ดขาด”“ได้! พี่จะไม่บอกใคร” กอหญ้าให้คำสัญญาก่อนจะหันกลับไปหาพี่สาว จับจูงกันเดินลัดเลาะไปตามป่าที่ข้างหน้ามีท้องทะเล ท่าเรือรอพวกเธออยู่“เราจะรอดแล้วนะคะพี่” กอหญ้ากระชับมือน้ำอิงที่พยักหน้าดีใจ เธออยากออกไปจากที่นี่แล้ว และเธอจะหนีไปให้ไกล หนีไปในที่ที่อัลฟ่าตามหาไม่เจอ… ปังระหว่างทางที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง เสียงปืนดังขึ้นจนทั้งสองต้องหมอบลงพร้อมกัน เสียงปืนทำให้ร่างบางตกใจจนล้มตัวง้อเข่า มือทั้งสองข้างยกขึ้นปิดหูกอหญ้าได้สติก่อน จึงมองหาต้นต่อของเสียง ก็เจ

บทที่32ไม่เคยสำนึก พึ่บ“ฉันจะทำแผลให้” อัลฟ่าวางกอหญ้าไว้บนเตียง ก่อนที่เขาจะหมุนตัวออกไปเอากล่องปฐมพยาบาล คำถามของเธอไร้ซึ่งคำตอบมาหลายข้อแล้ว ซึ่งมันทำให้เธอไม่อยากพูดอะไรอีกมันเจ็บจนเหนื่อยที่ต้องพูดกับคนอย่างเขา…ร่างแกร่งคุกเข่านั่งลงตรงหน้าของเธอ พร้อมกับกล่องปฐมพยาบาล เขาจัดการทำแผลให้เธอเบาๆ แม้กอหญ้าจะกระตุกขาเพราะความแสบบริเวณแผล แต่เธอก็ไม่คิดร้องออกมาเลยสักครั้งเดียว“เจ็บมั้ย?” เขาถามคนที่เริ่มนั่งนิ่ง“เจ็บสิ เจ็บมาก สิ่งที่คุณทำมันทำให้หญ้าเจ็บ…" เธอแดกดันประชดเขา อัลฟ่าเม้มริมฝีปากลง ไม่คิดเถียงกลับ แต่ตั้งใจติดเทปลงที่ผ้าก๊อซที่ขาทั้งสองข้าง ก่อนจะเอายาแก้ปวดให้เธอทาน“พรุ่งนี้จะให้หมอมาดูให้อีกทีแล้วกัน” กอหญ้าไม่ตอบเธอเบือนหน้าหนีเขาไปอีกทาง อัลฟ่าส่ายหน้ายิ้มคิกที่เธอทำหน้าแบบนี้ใส่เขาพอได้ยินเสียงขำเธอจึงเงยมองจิกตาใส่เขาทันที ยังมีห