Alle Kapitel von Marriage of Convenience with the Billionaire.: Kapitel 41 – Kapitel 50

"Iyon ay, kung kailangan mo ako balang araw, sasabihin mo ba talaga sa akin?" Tinitigan ni Cormac ang umiwas na tingin ng maliit na babaeng nasa harapan niya. May bahagyang inis na dumaan sa kanyang mga mata bago niya hinawakan ang kanyang baba at iniangat ito upang mapaharap siya rito. "Amelia, gusto kong maging totoo ka sa akin. Ituring mo akong asawa mo."Napatingin si Amelia sa malalim na itim na mata ni Cormac at sandaling nawala sa sarili."Hmm." Maya-maya, ibinaba niya ang kanyang tingin. "Pangako, kung kailangan ko ng tulong balang araw, ikaw ang una kong sasabihan."Sa wakas, isang maliit na ngiti ang sumilay sa labi ni Cormac. "Good."Binitiwan niya ang kanyang baba at tumalikod para umalis. Ngunit bago siya tuluyang makalabas, biglang tinawag siya ni Amelia."Cormac!"Bahagyang tumigil ito at lumingon. Nakita niya ang mukha ni Amelia na may bahagyang pamumula, halatang hindi sanay sa sasabihin."Salamat... sa lahat ng ginawa mo."Isang simpleng pasasalamat, ngunit hindi niy

Naalala bigla ni Amelia na nagmamadali siyang umalis kahapon ng tanghali. Ang dalawang mangkok ng fried rice na niluto niya para sana sa lunch ay nakalimutan niyang kainin at naiwan lang sa bahay.Kung iisipin, pag-uwi ni Cormac kagabi, kinain nito ang isa at inilagay ang natira sa refrigerator.Lalo siyang nakaramdam ng hiya. Tumayo siya sa dulo ng mga paa niya, pilit inaabot ang fried rice sa kamay ni Cormac. "Wala namang tao sa bahay kahapon, pero ngayon nandito na ako. Hayaan mo na akong magluto ng bago."Nakita ni Cormac ang pagpupumilit ni Amelia habang pilit inaabot ang pagkain. Bahagyang pinatulis niya ang labi niya, pero hindi pa rin ibinaba ang kamay. Sa halip, yumuko siya nang bahagya, eksaktong tapat sa mukha ni Amelia na patuloy na nagpupumilit umabot.Dahil sa biglaang paglapit ni Cormac, nagulat si Amelia. Nawalan siya ng balanse at muntik nang matumba. Buti na lang, mabilis ang kilos ni Cormac. Agad nitong hinawakan ang manipis niyang baywang at itinayo siya nang maayo

Hindi inasahan ni Alena na magiging ganoon kalakas ang reaksyon ni Jerome, kaya't nagulat siya, ngunit sinabi pa rin niya, "Oo, ako rin nagulat nang marinig ko ito. Eh, Jerome, anong ginagawa mo?"Wala nang balak pang makinig si Jerome kay Alena, kaya't mabilis siyang umalis sa kwarto at nagmaneho pabalik sa kumpanya.Sa kabilang banda, sa magazine, bumili sina Amelia at Matet ng sandwich at nagkakain sa pantry. Habang kumakain si Amelia, binabasa niya ang recipe, at si Matet naman ay kumakain na may paminsan-minsan na sulyap kay Amelia."If there's anything you want to ask, just ask." Napansin ni Amelia ang mga mata ni Matet, pero hindi siya tumingin sa kanya, kaya sinabi niya ito ng tahimik.Biglang naging pula ang mukha ni Matet, at may kaunting kahihiyan niyang sinabi, "I... Actually, wala naman akong itatanong, pero may mga balita kasi sa kumpanya ngayon...""About me and Jerome?" Itinaas ni Amelia ang kanyang kilay."Mas marami pa." Kinagat ni Matet ang kanyang labi, at pagkatap

Kunot-noong itinuro ni Cormac ang pizzakay Amelia. "Ang tawag dito ay Italian Mood. Nag-order ako ng Italian flavor. Akala ko buong set ng Italian dishes ang darating."Nahihiya si Amelia bigla.Rich kid problems. Sino ba naman ang nag-o-overthink ng pangalan ng resto at pangalan ng pagkain?"Most ng mga Italian food na pwedeng i-takeout ay pizza talaga—Italian pizza," paliwanag niya habang inilalapag ang kahon sa mesa. "Nakakain ka na ba ng pizza?""Sa Europe dati, charcoal-grilled," sagot ni Cormac, ibinababa ang tingin sa cardboard box. "Pero ganitong nasa kahon? Hindi pa.""First time for everything," ani Amelia na may ngiti. Pinilas niya ang isang slice at iniabot sa lalaki.Tinanggap ni Cormac ang pizza at kumagat dito, bahagyang nakakunot ang noo. "Iba ang lasa nito kumpara sa nakasanayan ko."Natawa nang bahagya si Amelia. "Pero okay din paminsan-minsan, ‘di ba?"Hinila niya ang isa pang slice at kinain iyon nang walang arte.Sa totoo lang, mas nagugustuhan niya ang ganitong s

Nang maamoy ni Jerome ang matapang na pabango ni Aurora, hindi niya napigilang magkunot ng noo.Gusto ng mga lalaki si Aurora, walang duda doon. Kaya naman siya ang pinili ni Jerome sa napakaraming babae.Pero hindi niya maintindihan kung bakit, mula nang bumalik sila sa Pilipinas, lalo na lang siyang naiinis kay Aurora. Ang pagiging makulit nito ay nakakaubos ng pasensya, pati na rin ang matapang na amoy ng pabango nito na bigla niyang naramdaman na sobrang nakakasuya.Ibang-iba kay Amelia, na kahit noon pa man hanggang ngayon ay laging may banayad na amoy ng shower gel. Simple pero kaaya-aya."Putsa naman." Galit na bulong ni Jerome sa sarili. "Bakit naalala ko na naman si Amelia?"Lalo siyang nainis habang tinitingnan si Aurora, kaya bigla na lang niya itong itinulak palayo. "May meeting pa ako. Kung pagod ka, magpahinga ka muna rito. Pag alis mo, isara mo na lang ang pinto.Hindi na hinintay ni Jerome ang sagot ni Aurora at dire-diretsong lumabas ng opisina, iniwan itong nakatulal