บททั้งหมดของ A Love Reclaimed: Fated To Love You: บทที่ 261 - บทที่ 270

Biglang tumunog ang isang cellphone. Nasa tabi ng kama ang cellphone ni Zack, at kumikislap ang screen. Mabilis na sumulyap si Rhian dito, at nang makita ang pangalan ng tumawag, ibinaba niya ang kanyang mata at umiwas ng tingin. Tumunog pa ang cellphone ng ilang sandali bago ito sinagot ni Zack. Pagtingin sa pangalan ng tumawag, nagmamadali niyang binigyan ng sulyap si Rhian, naglakad papunta sa bintana, at sinagot ang tawag, "May kailangan ka ba?" Sa kabilang linya, narinig ang boses ni Marga na may bahid ng reklamo, "Narinig ko na nagkaroon ng tree planting charity event ang kindergarten ni Rain. Dinala mo ba siya doon?" Sumagot si Zack nang malamig, "Oo." "Di ba't ayaw ni Rain ng maraming tao? Hindi naman siya sumasali sa mga ganitong aktibidad dati, bakit siya sumama ngayon?" Sa kabilang linya, tila hindi maipaliwanag ni Marga ang kanyang nararamdaman. Naiinis siya dahil pumunta sila Zack doon ng hindi niya nalalaman. Hindi na pinatagal ni Zack at sumagot agad nang maikli,

Nakakuha si Rhian ng tatlong punla, iniisip na magtatanim siya ng isa kasama ang mga bata. Seryosong-seryoso ang dalawang bata sa aktibidad na ito. Labis silang tuwang-tuwa nang magising ng maaga, parang sasali sila sa isang malaking kompetisyon. Pagkatapos matanggap ang mga punla, nagsimula silang maghukay ng mga butas sa ilalim ng gabay ng mga staff. Masigasig na nagtatrabaho ang dalawang bata. “Rio! Tingnan mo dali! Ang lalim nang nahukay ko!” Pagyayabang ni Zian. “Mas malalim ang sa akin… tingnan mo!” Pagmamalaki naman ni Rio. Nakanging napailing siya habang pinapakinggan ang masayang mga anak. Nagbihis si Rhian ng parehong sportswear na suot ng mga bata para sa araw na iyon, par madali niyang magawa ang trabaho at para kumportable sila na kumilos. Seryoso silang tatlo sa kanilang ginagawa, magkasama silang kumilos kaya mabilis silang nakahukay ng mga butas. Habang papunta na sila sa ibang parte ng lupa para maghukay, biglang may narinig silang malambing na boses n

Tumayo si Rhian at kinuha ang pangatlong punla at itinanim ito sa hukay. Hindi nagtagal, may narinig silang ingay mula sa hindi kalayuan. "Miss Suarez, bakit nandito ka rin?" Ang guro ay naglalakad sa gitna ng mga bata. Nang makarating siya sa may pintuan, medyo nagulat siya nang makita ang isang tao na papalapit mula sa malayo. Si Marga ay nakasuot ng pulang damit, may wavy na kulot na buhok na nakapusod sa kanyang dibdib, at may suot na sun glass sa mata, fashionista ang dating. Nang makarating siya sa harap ni Teacher Pajardo, inalis niya ang sunglasses, pinasingkit ang kanyang mata habang iniisa-isa na tingnan ang mga tao bago nagsalita, "Sinabi ni Zack na magkakaroon ng activity para sa magulang at anak sa kindergarten ngayon. Nababahala ako kay Rain, kaya't dumaan ako dito. Nasaan sila?" Tumango ang guro at nakakaunawa na tumango. Tinuro niya ang direksyon nila Rhian, “Naroon siya, kasama sina Rio at Zian. Kanina pa nila kasama si Rain, hindi kasi niya nais mawalay sa kan

"Ano ang ginagawa mo dito?" Nang makita na walang nakatingin, hinila ni Zack si Marga patungo sa gilid ng kagubatan at tinanong ito ng walang ekspresyon. Nang marinig iyon, tiningnan ni Marga ang maliit na bata sa kanyang mga bisig nang may pag-aalala, "Nag-aalala ako kay Rain, kaya pumunta ako dito para makita siya. Huwag kang mag-alala, hindi ko kayo istorbohin." Nang matapos siyang magsalita, narinig niya muli ang malamig at matigas na boses ni Zack, "Ngayon ay makikita ko na ayos na si Rain. Kung wala nang iba, maaari ka nang umuwi." Nanlumo si Marga, "Zack, galing pa ako sa malayo at pagod pa ako. Hindi ba pwede na pakainin mo muna ako? Saka… saka nandito na ako eh, bakit mo ako pinapaalis kaagad.” Kagat ang labi na yumuko siya, puno ng pagsisisi ang boses nang siya’y magsalita, "Alam kong galit ka pa sa akin dahil sa huling beses na sinaktan ko si Rain, pero hindi ko talaga sinasadya iyon. Sa loob ng maraming taon, tinuturing ko si Rain bilang aking sariling anak, w-wa

"Tita ..." Nawala sa paningin nila si Rhian. Tumingala si Rain at nag-umpisang umiyak, ang kanyang tinig puno ng lungkot, "Gusto ko si tita ganda..." Medyo nainis si Zack sa sinabi ni Rhian kanina. Nang marinig niyang patuloy na humahanap ang maliit na bata sa babae, kumunot ang kanyang noo, "May sarili ng mga anak ang babaeng iyon, hindi mo pwedeng laging guluhin sila." Tumingin si Rain kay Daddy nang may galit. Hindi gusto ng bata ang sinabi ng kanyang daddy. Samantalang si Zack, nais lang niyang paalalahanqn ang anak. Sa huli, hindi rin nanalo si Rain sa kanyang ama. Tumingin siya ng nakasimangot dito at sa bandang huli ay yumuko. Kung ayaw niyang pumunta, hindi na siya pupunta at hindi siya mapipilit. Pero nasa parehong kwarto lang sila, at si tita ay kailangan pa ring bumalik upang mag-ayos ng mga gamit. Nang maisip ito, tumigil na si Rain sa pag-iyak at sinabi kay Daddy, "Gusto ko nang bumalik sa kwarto ko." Wala namang alam si Zack sa iniisip ng maliit na bata. Akal