Tous les chapitres de : Chapitre 221 - Chapitre 230

Pagdating sa bahay kinagabihan, ipinaliwanag ni Avigail kay Tita Kaye na aalis siya maghapon at hiniling na alagaan na lang ang dalawang bata. Pagpasok sa kwarto, bumili siya sa online ng kung ano ang kalaingan nila sa byahe, para sa umaga ng sumunod na araw.Sa umaga ng sumunod na araw, nagising si Avigail at nag-ayos, at planong pumunta sa paliparan.Paglabas niya, nakita niyang naghihintay si Daven sa lobby ng condo pagkababa niya."Naisip ko na baka hindi ka makapag-drive, kaya't pumunta na lang ako para sunduin ka."Naglakad sila ng sabay palabas ng condo. Sabay binuksan ang pinto ng kotse.Nagpasalamat si Avigail at sumakay nang hindi na nagpakipot pa.Habang nasa biyahe, nag-usap silang magaan.Biglang naisip ni Avigail ang isang bagay at tiningnan ang kasama."Senior, naaalala ko na hindi ka matagal nanatili sa bansa dati, palagi kang umaalis para magtrabaho sa ibang bansa. Bakit ngayon ay nagtagal ka na dito?"Ngumiti si Daven. "Plano ko sanang umalis, pero alam mo na, dahil

Sa mansyon VillafuerteNaalala ni Dominic ang hindi kanais-nais na pag-uusap nilang dalawa kahapon ng umaga. Nang magpunta siya upang ihatid si princess Skylei, sinadya niyang dumating ng mas maaga.Pagdating niya sa pintuan ng kindergarten, kakaunti lang ang mga magulang na nandoon.Pero wala ang maliit na babae.Malinaw na gusto ni Skylei makita ang maganda niyang tiyahin, kaya't hinawakan niya ang kamay ni Dominic at tumangging pumasok sa kindergarten.Nagkumurap si Dominic at nang makita niyang matigas ang ulo ng maliit na batang babae, napilitan siyang sumunod at naghintay na lang sila sa pintuan ng kindergarten.Matapos maghintay ng matagal, dumating din sina Dale at Dane, pero hindi si Avigail ang naghatid sa kanila.Nang makita ang dumating, medyo kumurap si Dominic at dinala si Skylei sa tapat. "Nasaan si Miss Suarez? Hindi ba siya lagi ang naghahatid kay Dane at Dale tuwing umaga?"Simula nang maghiwalay sila sa ospital noong nakaraan, hindi na nakita ni tita Kaye si Domini

Kinagabihan, dumalo sina Avigail at Daven sa hapunan na inorganisa ng tagapagtaguyod ayon sa nakatakda.Ang lugar ng hapunan ay sa isang high-end na restaurant na tinatawag na lugar ng baguio, malapit sa hotel kung saan ginanap ang exchange meeting kaninang hapon.Nakareserba na ang isang pribadong silid ng tagapagtaguyod. Pagkapasok ng dalawa, isang waiter ang nagdala sa kanila paakyat at papasok sa isang pribadong silid sa isang sulok.Ang bawat pribadong silid sa restaurant na ito ay may kanya-kanyang tema. Marahil, isinasaalang-alang na lahat sila’y mga akademiko, kaya’t isang antigong istilong silid na may malakas na akademikong aura ang inihanda ng tagapagtaguyod para sa kanila.Pagpasok pa lang nila sa silid, tumambad sa kanila ang isang bilog na mesa na gawa sa mahogany, na may pulang plum sa gitna, at mga silyang gawa rin sa parehong kahoy. Nakapalibot dito ang mga kaligrapya at pintura na nakasabit, na animo’y nasa isang silid-aklatan.Pagdating ng dalawa, may ilang mga bisi

"Sino'ng demonyo ang nangahas sirain ang plano ko!"Napahawak si Doctor Chen sa kanyang baywang na tinamaan ng malakas na sipa, nagmamadaling bumangon mula sa sahig. Ngunit bago pa man niya maaninag nang maayos ang lalaking nasa harapan niya, isa pang sipa sa tiyan ang kanyang natanggap. Napakalakas ng sipa kaya’t tumulo agad ang malamig na pawis sa noo ni Doctor Chen. Napayuko siya sa sakit at hindi makapagsalita ng matagal. Samantala, si Avigail Suarez ay nakatitig sa lalaking nasa harap niya—na punong-puno ng malamig na aura. Napapitlag siya sa gulat ngunit nakaramdam ng hindi maipaliwanag na kaluwagan. "Mag-ingat ka sa mga hinahawakan ng kamay mo. Kung ayaw mo na niyan, marami namang pwedeng tumulong para tanggalin 'yan para sa'yo." Naka-suot ng mamahaling custom-made suit si Dominic, ang kanyang buhok ay maayos na nakasuklay pabalik, na nagpalantad sa kanyang matatalas na facial features. Ang kanyang manipis na labi ay naka-kunot at ang kanyang kilay at mata ay naglalaman ng

Iniyuko ni Avigail ang kaniyang ulo at inayos ang ekspresyon, pinipigil ang galit. Itinaas niya ang tingin at malamig na sinabi."Hindi ko alam kung paano kita mababayaran. Pero naiisip ko bakit hindi na lang kita ayain na magkape? Kaninang hapon, habang naglalakad kami nang napansin namin ang isang magandang coffee shop. Paano kung ilibre na lang kita Mr. Villafuerte kahit isang tasang kape lang?" Walang nasabi si Dominic kundi ang pumayag sa alok ng dalaga. "Sige." Pagkatapos nito, dahan-dahan niyang binitiwan ang pulso ng babae. Habang binibitawan ito, hindi sinasadyang sumagi ang kanyang mga daliri sa malambot na laman sa loob ng pulso ng babae. Bahagyang nagdilim ang mga mata ni Dominic. Pagkatapos bitawan ang kamay nito, hindi niya maiwasang pigilin ang sarili sa paghigpit ng kanyang mga daliri. Ang coffee shop na tinukoy ni Avigail ay nasa ibaba lamang ng hotel. Napansin nila ito nang pabalik na sila matapos maligaw kaninang hapon. Inimbitahan niya si Dominic doon, hind