Tous les chapitres de : Chapitre 341 - Chapitre 350

Hawak ni Little Sky ang notebook at dahan-dahan itong sinusulat. Nang matapos, itinanghal niya ito kay Teacher."Teacher, gusto ko po pumunta doon."Tinitigan ng maliit na bata si Teacher nang seryoso.Inisip ni Teacher kung anong ibig sabihin ng batang ito, ngunit nagtanong pa rin siya, "Pupunta ka ba sa mga little brothers?"Tumango nang malakas si Little Sky.Nag-isip si Teacher saglit at nagsalita, "Pwede kitang i-excuse sa klase para sa iyo, pero kailangan mong sabihin sa tatay mo na ikaw ay ihatid doon."Nang marinig ito, muli na namang nanghina ang ekspresyon ng maliit na bata at umiling si Skylei, pagkatapos ay nagsulat ulit sa notebook, "Hindi, Daddy!"Nakita ni Teacher ang malaking tandang padamdam sa dulo ng isinulat ng bata at hindi maiwasang magka-headache.Ang sitwasyon ni Little Sky ay talagang espesyal. Noong huling parent-child activity, nawala siya, na labis niyang ikinabahala kaya't naging mas alaga niya ang batang ito.Sa ganitong sitwasyon, kinakailangan na ang mg

Pagkatapos ng tanghalian, gusto sanang maglaro ng dalawang bata kasama ang kanilang maliit na kapatid, pero pinigilan sila ni Avigail."Kayo na lang dalawa ang maglaro, ihahatid ko na si Skylei."Gusto sanang ipaliwanag ni Avigail sa mga bata, pero sa harap ng maliit na batang kakaiyak lang, hindi niya magawang magsalita ng masakit. Kaya't pinili niyang ihatid muna si bunso.Nang marinig ng dalawang bata ang sinabi ng kanilang Mommy, hindi pa rin nila kayang iwan si Skylei, pero tumango na lang sila nang maayos.Ngunit dahil hindi sumama si Skylei sa kanila, hindi rin nila gustong maglaro. Mananatili na lang sila sa tabi ni Mommy at bunso, tahimik.Nang marinig ni Sky ang sinabi ng kanyang tita, puno ng lungkot ang kanyang mukha. Napansin ni Avigail na tinitingnan siya ng bata, kaya't pinigilan niyang magsalita. Hindi siya tumingin kay Avigail, at hindi ito nakipag-usap.Ito ang unang pagkakataon na ganoon ang ginawa ng maliit na bata sa kanya.Nakaramdam ng sakit si Avigail sa nakita

“Tita, huwag mo pong kamuhian si Skylei."Mahigpit na hinawakan ni Little Skylei ang damit ni Avigail habang nakikiusap, pilit na sumisiksik sa kanyang mga bisig.Lumingon si Avigail, yumuko, at pinayagan ang bata na yakapin siya. Malalim siyang napabuntong-hininga at nagsabi, "Hindi ka kinamumuhian ni Tia."May bahagyang hikbi sa tinig ni Little Skylei, "Pero gusto ni Tita na paalisin si Skylei."Naramdaman ni Avigail ang lungkot sa boses ng bata. Hinila niya ito mula sa kanyang bisig, itinaas ang kamay at marahang hinaplos ang mga mata nito.Mahigpit na pinipigilan ni Little Skylei ang kanyang luha, mariing pinipigilan ang sarili habang nakatitig kay Avigail na para bang naghahanap ng kasagutan.Pagkaraan ng ilang saglit, malumanay na nagsalita si Avigail, "Gusto kang ibalik ni Tita hindi dahil ayaw niya sa'yo, kundi dahil sa tingin niya, hindi dapat ganito kalapit ang relasyon natin."Nang marinig iyon, kumunot ang noo ng bata, ikiniling ang ulo, at tumingin sa kanya na puno ng pag

Si Little Skylei ay hindi na nakinig pa sa sinabi ni Avigail. Ang alam lang niya ay aalis ang kanyang tita papuntang ibang bansa, at maaaring hindi na niya ito muling makita. Sa iniisip na ito, hindi napigilan ng bata ang mapaiyak.Mapait ang ngiti ni Avigail habang hinahaplos ang ulo ng bata. “Ito na siguro ang huling pagkakataon na magkikita tayo, Skylei. Huwag ka nang umiyak, ha? Ngumiti ka na lang palagi, okay?”Pero umiiling si Skylei habang umiiyak, “Tita, huwag kang umalis…”Hinayaan ni Avigail na umiyak muna ang bata. Nang mapansin niyang humihina na ang iyak nito, mahinahon niyang sinabi, “Skylei, magpagaling ka, ha? Kapag lumaki ka na, puwede mo nang puntahan si Tita sa ibang bansa.”Parang naintindihan ni Little Skylei na hindi niya mapipigilan ang tita niya. Nang marinig na may pag-asa silang magkita muli sa hinaharap, nagkaroon siya ng kaunting pag-asa. Mahina siyang nagtanong, “Talaga po?”Ngumiti si Avigail at tumango.Pero nag-aalangan pa rin ang bata. “Pero, kapag luma

Sa Villafuerte mansyon.Matapos makatanggap ng tawag mula kay Manang Susan, agad na ibinaba ni Dominic ang kanyang mga gawain at nagmadaling umuwi mula sa kumpanya. Habang nagmamaneho pauwi, tinawagan niya si Eurika.Mula nang mawala, ang kalagayan ni Skylei ay hindi na stable, kaya kailangan ng espesyal na pag-aalaga at atensyon.Pagdating nila sa mansyon, agad na sinalubong sila ni Manang Susan."Nasaan si Skylei?" tanong ni Dominic habang tinitingnan ang sala, ngunit hindi niya nakita ang bata.Itinuturo ni Manang Susan ang hagdan,"Pumunta siyang pataas sa kaniyang kwarto mag-isa pagkatapos umuwi. Mukhang malungkot siya. Anuman ang sabihin ko, hindi niya ako pinansin. Kaya't tinawagan ko na lang kayo.Nang marinig ito, tumango si Dominic at nagmadaling umakyat kasama si Eurika.Nakalock ang pinto ng kwarto ng bata, at wala ring ingay mula sa loob.Naramdaman ni Dominic ang kaunting kaba at kumatok ng mahinahon sa pinto."Skylei, Daddy is back. Buksan mo ang pinto at papasukin mo s