Sa clinic, dinala ni Avigail si Dane para magpatingin, at pagkatapos ay inayos niyang mabuti ang pag-uusap tungkol sa kalagayan ng bata sa doktor.Medyo nagulat ang doktor, at pagkatapos ng ilang sandali, ngumiti siya at nagtanong, "Maaaring malaman ko kung saang ospital po nagtatrabaho ang Misis? Baka po kayo’y interesado na magtrabaho dito sa aming ospital?"Tahimik na ngumiti si Avigail, "Wala na pong masyadong interest, konti lang po ang alam ko."Pagkatapos, pinaalalahanan niya ang mga bata, "Magpasalamat kayo sa kaniya ng magalang."Sumunod naman ang mga bata, bumangon mula sa upuan, at seryosong yumuko sa doktor, "Salamat po, tito."Napalakas ang saya ng doktor sa sobrang kalikutan ng mga bata, at ngumiti siya ng maluwang, "Walang anuman, tandaan nyo lang na uminom ng gamot ng tama. Salamat sa mommy ninyo, kung hindi, baka kailangang ma-ospital pa ulit kayo. Kaya't magpasalamat kayo sa inyong mommy!"Nagngiti nang inosente ang mga bata at bumalik kay Avigail para magpasalamat.
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
