บททั้งหมดของ Ex-wife Return: Love Me Again: บทที่ 881 - บทที่ 890

Habang walang kaalam-alam si Teacher sa mga nangyayari sa pagitan ng mga pamilya nila, malinaw naman kina Dale at Dane ang buong istorya. Siguradong pinalipat ni Daddy si Skylie dahil nag-away sila ni Mommy! Ayaw na niyang makipaglaro pa kami kay Skylie! Namumula ang mga mata nina Dale at Dane. Palagi silang masunurin at kalmado sa klase, kaya unang beses ni Teacher makita silang umiiyak. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero bigla siyang nakaramdam ng awa para sa kanila.Lumuhod si Teacher sa tabi nila at marahang sinabi, “Huwag kayong mag-alala. Malapit kayong tatlo sa isa’t isa, kaya sigurado akong madalas pa ring makikipaglaro sa inyo si Skylie. At saka, ayaw din sigurong makita ni Skylie na umiiyak kayong ganyan.”Bagama’t malungkot pa rin sina Dale at Dane, ayaw na nilang maging pabigat kay Teacher. Tumango si Dale at mahigpit na hinawakan ang kamay ni Dane. “Tara na po. Pumasok na tayo!”Napabuntong-hininga ng may ginhawa si Teacher nang makitang tumigil sila sa pag-iyak, pe

Maaga kinabukasan, nagtungo si Kaye sa kwarto nina Dane at Dale para gisingin sila. Pagtapat pa lang niya ng pinto, may kung anong lambing ang bumalot sa kanya nang makita silang magkatabi at mahimbing na natutulog sa iisang kama.Nagising na rin ang dalawa bago pa siya makapagsalita. Maputla ang mga mukha nila. “Ms, masakit ang ulo ko…”Gawa ng pag-iyak kagabi at huling natulog, paos pa ang mga boses nila at halatang maputla. Biglang bumigat ang dibdib ni Kaye sa narinig. Mabilis niyang kinapa ang noo ng mga bata pero wala namang lagnat.“Sandali, kukunin ko ang mommy n’yo.” Lumabas si Kaye para tawagin si Avigail. Abala ito sa research nitong mga nakaraang araw at handa nang umalis nang oras na iyon.Pagkarinig na hindi maganda ang pakiramdam ng mga bata, agad niyang ibinaba ang bag at umakyat sa kwarto. “Anong nangyari? masama raw pakiramdam n’yo.”Agad namang sumubsob si Dale sa dibdib ni Avigail. “Mommy, masakit ulo ko.” Napakunot ang noo ni Avigail at inabot siya para kapain, pe

Isang malakas at galit na sigaw ang bumulaga sa tenga niya. “Bwisit! Itong paslit na ‘to! Paano ka nakaganti sa ‘kin?!” Hawak-hawak ng siga ang mata niya sa sakit matapos salubungin ang ganti ni Dale, halatang gigil na gigil.Sa marahas na sigaw na ‘yon, biglang nag-ingat ang iba pang siga. Kahit sanay sila sa maliliit na pakana ng mga bata, naglakas-loob pa rin sina Dale at Dane na lumaban.Sunod-sunod na tumama ang maliliit na bato sa mga siga. Natatakot silang tamaan sa mata kaya kusa silang umiiwas.Doon nakakita ng pagkakataon ang magkapatid. Mabilis na tumayo si Dale at iniabot ang ilang bato kay Dane bago sila kumaripas palabas sa pagitan ng mga siga.Nagising ang mga siga at agad silang hinabol. Nauuna si Dale habang binabato niya pabalik ang grupo para hindi makalapit.Todo-todo ang takbo nina Dale at Dane papunta sa mas mataong lugar sa unahan.Hanggang sa makarating sila sa isang mataong plaza. Hindi na naglakas-loob ang mga siga na habulin pa sila sa publiko, kaya nakatayo

Bahagyang kumunot ang noo ni Dominic, dama niyang mahalaga ang susunod na sasabihin ni Avigail. Pero tumahimik si Avigail nang matagal. Sa huli, bigla na lang niya tinapos ang usapan. “Hihintayin ko na lang ang balita mo, Mr. Villafuerte.”Nanatili ang inis ni Avigail kahit matapos ang tawag. May bigat sa dibdib niya, alam niyang bawat salitaan nila ni Dominic ay parang laban. Pero agad bumalik sa isip niya sina Dale at Dane. Kailangan niyang unahin ang kaligtasan ng mga bata.Habang naglalakad siya sa sala, samu’t saring iniisip ang naglalaro sa isip niya. Naisip pa niyang tawagan ang pulis pero ipinagpaliban muna. Nangako si Dominic na siya ang kikilos at gusto niyang pagbigyan ito kahit ngayon lang.Samantala, nakasandal si Dominic sa upuan, mabigat ang isip sa natuklasan. Hindi maalis ang kaba na may gustong sumalakay sa mga bata. Kahit gaano pa ka-tensiyonado ang relasyon nila ni Avigail, hindi niya kayang balewalain na inosente sina Dale at Dane at hindi dapat nadadamay sa gulo.

Noong Lunes, personal na inihatid ni Luisa si Skylie sa bagong kindergarten. Hindi naman gano’n kalayo sa dati ang karangyaan ng bagong paaralan; ang pinagkaiba lang ay ang mga guro at kaklase.Gayunpaman, masaya si Luisa sa naging desisyon niya. “Sa wakas, malayo na ang apo ko sa mga anak ni Avigail. Makakahanap din naman siya ng mga bagong kaibigan dito.”Sa sobrang pagkaabala ni Luisa sa pag-iisip para sa kinabukasan ni Skylie, nakalimutan niyang isipin ang nararamdaman ng bata. Pagkakabigay niya kay Skylie sa guro, agad siyang tumalikod at umalis.Napakunot ang noo ng guro nang makita ang luhaang mukha ni Skylie. Karamihan sa mga batang pumapasok dito ay galing sa mayayaman o makapangyarihang pamilya kaya’t kailangan silang pakitunguhan nang maingat. Mas lalo na ang mga magulang—mas mahirap silang kausapin kaysa sa mga bata. Kapag nalaman nilang umiiyak ang anak nila sa kindergarten, baka kinabukasan tanggal na siya sa trabaho.Dahil doon, mabilis na lumuhod ang guro para kausapin