All Chapters of เจ้าสาวบำเรอใจ: Chapter 11 - Chapter 20

ร่างเล็กขยับตัวไปมาในตอนสาย เธอตื่นสาย ตื่นมาไม่เจอคนที่นอนด้วยทั้งคืนแล้ว พอจะลุกขึ้นจากเตียงก็เมื่อยล้าและปวดร้าวตรงกลางหว่างขา เขามันคนกินดุจริงๆ อย่างที่เขาบอก เขาปล่อยให้เธอได้นอนพักก็เกือบจะตีห้าแล้ว ร่างเล็กพาร่างบอบช้ำตัวเองที่แสนจะโทรมขยับเคลื่อนลงจากเตียงช้าๆ เพื่อไม่ให้เรียวขาทั้งสองเสียดสีกันมากและไม่ให้น้องสาวเธอเจ็บจากการก้าวเดินมากนัก       “อ่า...เจ็บ!” เธอพึมพำกับตัวเองเดินเข้าไปในห้องน้ำ พอเห็นสภาพตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยขบเม้มของเขาแล้วก็นึกอายหน้าแดงขึ้นมาทันที เขามันหื่นที่สุด       “แล้วจะออกไปจากห้องยังไงสภาพนี้ ตอนนี้จะเที่ยงแล้วด้วย” เธอพึมพำกับตัวเอง ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยร่องรอยที่พรรธน์ยศฝากไว้ตามตัว ไหนจะซอกคอ เนินอก หน้าท้อง ต้นแขน ต้นขา และที่เยอะสุดคือหน้าอกอวบอูมของเธอ        นิษฐาไม่ได้ขึ้นมาปลุกลูกสะใภ้ เพราะลูกชายบอกไว้ว่าให้จอมใจตื่นเอง เพราะนอนกันตอนเช้า นางยิ้มแก้มแ

ชุดนอนตัวบางถูกถอดโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี พร้อมกับกางเกงบ็อกเซอร์ตัวบางของพรรธน์ยศ ตอนนี้ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าไม่ต้องการ ไม่โหยหาความคับแน่นและกลิ่นตัวหอมๆ ของจอมใจ เขาเฝ้าคิดถึงแต่คืนที่ผ่านมา คืนที่ได้ครอบครองร่างเปลือยใต้ร่างของตนในตอนนี้       “เป็นมื้อดึกให้ฉันทั้งคืนทูนหัว” ใจสาวเต้นแรงราวแผ่นดินไหวเมื่อได้ยินเสียงกระซิบข้างหูที่แสนจะอ่อนโยน เธอไม่เคยได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ของเขามาก่อน ใช่...เขาไม่เคยพูดอ่อนโยนแบบนี้กับเธอมาก่อน       “ค่ะ จอมจะเป็นมื้อดึกให้พี่แทคจนกว่าพี่แทคจะอิ่มจอม” เธอตอบกลับเสียงแผ่วและแทบอยากกัดลิ้นตัวเองเมื่อพูดจบ ทั้งเขินทั้งอาย ดีที่เขาปิดไฟจึงไม่ได้อายหลบตาเขา       หึหึ       พรรธน์ยศยิ้มขำในความมืดกับคำตอบของคนใต้ร่าง แล้วเขาก็เริ่มซุกไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับซอกคอหอมกรุ่นของหล่อนทันที เริ่มถูไถตวัดลิ้นสากไล้เลียขบเม้มตามซอกคอหอมกรุ่นและเคลื่อนมาขบเม้มติ่งหูน

พั่บ! พั่บ! พั่บ!       เสียงกระแทกเอวยกเร่าขึ้นหาปากน้อย สอดเร่าเคลื่อนไหวท่อนเนื้ออวบใหญ่คับในปากน้อยเงอะงะของจอมใจ มือน้อยของเธอแม้จะไร้ประสบการณ์ แต่ยามนี้มันให้ความรู้สึกดีเหลือเกิน เอวหนาเร่งสาวเอวกระแทกตัวเองเข้าออกในปากน้อยเพื่อให้ถึงความสุข และในที่สุดก็กระตุกเกร็งแตกซ่านปล่อยน้ำสวาทอาบล้นออกมานอกปากน้อย       “โอว์...ดีเหลือเกินเมียพี่ อืม...”       “อ่า...มีความสุขไหมคะพี่แทค” เธอคายปากออกจากท่อนเนื้อใหญ่ของเขามาถามเขา       “ก็พอได้” เขาตอบตรงข้ามความรู้สึก ทั้งๆ ที่ตอนนี้เขาสุขจนล้นอกเลยแหละ และก็เอ่ยต่อ “จัดการน้ำเสียวพี่สิ เลียให้หมด กลืนกินพี่ทูนหัว”       “ค่ะ จอมจะทำ” แล้วเธอก็จัดการเลียน้ำเสียวของเขาตามโคนขาและท่อนเนื้ออวบใหญ่จนหมดเกลี้ยงตามเขาสั่ง       “ชู

ภูธิปนั่งกัดกรามแน่นมองลูกสาวที่นั่งก้มกราบเท้าตัวเองที่พื้น และมือของเขาก็มีมือของภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากอย่างทิพย์มณีที่นั่งข้างๆ จับกุมไว้แน่น แม้จะโกรธลูกสาวมากแค่ไหน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อลูกสาวหมดทางจะไปแล้ว ภูธิปหันมามองหน้าภรรยาที่แหงนเงยมองตัวเองพอดีแล้วเอ่ยขึ้น       “ทิพย์คุยเองเถอะลูกสาวทิพย์ เพราะตั้งแต่ที่มันหนีตามผู้ชายไปทิ้งผู้ชายดีๆ อย่างพ่อแทคไป มันก็ไม่ใช่ลูกสาวพี่อีกแล้ว” เขาเอ่ยบอกภรรยาพร้อมดึงมือออกจากอุ้งมือเหี่ยวย่นของทิพย์มณีแล้วลุกขึ้นยืนและปรายตามองคนที่ก้มลงกราบเท้าตัวเองที่เงยหน้าขึ้นสบตาตัวเองทันที       “อย่าคิดว่ากลับมาอยู่ที่บ้านแล้วฉันจะให้อภัยแก นังลูกไม่รักดี สมน้ำหน้าโดนมันทิ้ง โดนมันหลอก” แม้จะพูดแบบนั้น แต่ในใจนั้นห่วงลูกสาวคนโตเหลือเกินเมื่อมองเห็นรอยฟกช้ำตามแขนตามหน้า       “พี่ภูไม่เอาไม่พูดแบบนี้กับลูกนะคะ ยังไงขวัญก็กลับมาแล้ว ยังไงขวัญก็เป็นลูกเรา ลูกเราพลาดไปใช่ว่าจะแก้ไขไม่ได้ เราคุ

จอมใจมาร้านอาหารตามปกติ วันนี้พี่สาวเธอก็มาที่ร้านเหมือนกัน และคนที่เดินเข้ามาในร้านพร้อมพี่สาวก็คือสามีของเธอนั่นเอง เธอเม้มปากแน่นฝืนยิ้มให้ทั้งสองเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปหลังร้าน ส่วนพรรธน์ยศก็รีบสาวเท้าเดินตามจอมใจไปทางหลังร้านทันที ส่วนขวัญใจก็เดินตามไปติดๆ       “เมื่อคืนไปนอนที่ไหน?” พรรธน์ยศถามเรื่องที่รบกวนตัวเองตลอดคืนจนนอนไม่หลับทันที       “ทำไมคะ? จอมจะนอนที่ไหนมันก็เรื่องของจอม” เธอตอบกลับอย่างมีอารมณ์ขุ่นไม่แพ้กัน       หึ!       “คงไปนอนกับไอ้ชู้นั่นสินะ ถึงได้ปากดีแบบนี้วันนี้ บอกมาว่าไปนอนให้มันเอามาใช่ไหม เผียะ!” เสียงมือเล็กกระแทกใส่หน้าเต็มแรงทันทีที่เขาพูดจบ       “ต่ำ! ในหัวพี่คิดแต่เรื่องต่ำๆ ถ้าคิดว่าจอมมีชู้ก็หย่ากันสิคะ หย่ากันเลย ไหนๆ พี่ขวัญคนที่พี่รักก็กลับมาแล้วนี่ ใช่ไหมคะพี่ขวัญ พี่ขวัญเองก็