All Chapters of ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง: Chapter 101 - Chapter 110

อ้ายเฟยหรงต่อสู่กับหวังเป้า คนของพรรคเมฆาเล็งธนูไปทางอ้ายเฟยหรง เมื่อได้จังหวะก็ยิงออกไปทันที แต่หวงจื่อหานที่กำลังต่อสู้อยู่เห็นอ้ายเฟยหรงถูกลอบยิงเขาจึงมาขวางเอาไว้ ก่อนจะสะบัดฝ่ามือใส่พลธนู หวงจื่อหานถูกยิงที่ไหล่ขวาธนูอาบยาพิษทำให้เขาทรุดลงทันที อ้ายเฟยหรงไม่ยืดเยื้อตัดหัวหวังเป้าทันทีก่อนจะวิ่งมาดูหวงจื่อหาน"จื่อหานๆ เจ้าทำใจดีๆไว้ยาล่ะ นี่เป็นยาแก้พิษร้อยชนิดที่ไห่ถังให้มา จื่อหานเจ้าอดทนหน่อยยาแก้พิษอยู่นี่กลืนลงไป"หวงจื่อหานมองหน้าอ้ายเฟยหรงสะลึมสะลือ อ้ายเฟยหรงเห็นเขาไม่ไหวติงจึงเอ่ยประโยคที่ทำให้หวงจื่อหานพยายามลืมตา"จื่อหานอ้าปากกินยา ถ้าเจ้าตายข้าจะให้หลานสาวข้าแต่งงานใหม่ นางกำลังตั้งครรภ์อยู่ เจ้าอยากให้บุตรของเจ้าเรียกชายอื่นว่าพ่อก็ตามใจ"หวงจื่อหานเอ่ยกระท่อนกระแท่น เขารับลูกธนูแทนยังจะหาสามีใหม่ให้เมียเขาอีก ไอ้แก่ใจแคบนี่ จากนั้นก้ถามหายา"อะ เอามา ยะ ยา ยุ อยู่ หนะไหน ไหวอ๋องถ้า ท่าน กล้า อะ เอา เมียข้า ให้ คน อื่น ขะ ขะ ข้าจะไม่ปล่อย ท่าน ไป"อ้ายเฟยหรงส่งยาเข้าปากของหวงจื่อหาน ไอ้เด็กบ้านี่รักหลานสาวเขาเสียจริงๆ หวังเฮ่าที่ตอนนี้ถูกหนิงอ๋องที่มาสบทบตัดหัวขาดกร

หลี่เสี่ยวหรูเองก็ห่วงน้องหกเช่นกัน ดีที่นางสังเกตดูแล้วตรั้งนี้เสี่ยวเล่อตั้งครรภ์บุตรคนเดียว ส่วนตัวนางนี่สิลูกแฝดแน่นอน ดูแล้วน่าจะแฝดสามด้วย จะคลอดอย่างไรเล่าเนี่ย ก็ตอนขอมาอยู่ด้วยมีเพียงหลานชายกับเจ้าของร่างเดิมนี่นา คนที่สามมาจากไหนกันนะ หลี่เสี่ยวหรูกำลังใช้ความคิดอยู่กับตนเองนางมาอยู่ที่นี่นานจนลืมไปแล้วว่ายังมีอีกคนที่นางผูกพัน นั่นก็คือน้องชายของนางที่จากไปก่อนหน้าหลานชาย ยามซวีเสี่ยวเล่อคลอดบุตรชายออกมาปลอดภัยทุกคนต่างก็โล่งออก หลี่เสี่ยวหรูจึงกลับเรือนตนเองสามีนางรออยู่หวงจื่อหานที่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วหายเป็นปกติมาได้หลายวันแล้ว เหลือแค่พยายามขยับกล้ามเนื้อให้เข้าที่ เขาวาดรูปใกล้เสร็จแล้วรูปที่วาดคือรูปของสองคนที่เขาเห็นในห้องนั้น กับรูปของหลี่เสี่ยวหรูที่ใส่ชุดสีขาวยืนในทุ่งดอกไม้ครั้งก่อนนางช่างดูอ่อนหวานน่ารักยามเมื่ออยู่ในอาภรณ์สีขาว หวงจื่อหานม้วนภาพวาดเก็บตามเดิม เขามิได้ให้ผู้ใดเห็นมัน เมื่อกลับถึงเมืองหลวงเขาจะเอามันแขวนไว้ในห้องหนังสือของเขา หลี่เสี่ยวหรูนำรังนกมาให้ สามีจากนั้นนางก็เริ่มเก็บข้าวของที่เขาใช้วาดภาพ"ท่านอา..ท่านเป็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ แขนข้างขวาขยับไ

โจวจื่อหมิงที่ตอนนี้กำลังเคี่ยวกรำเมียรักอยู่กลางสายธาร ซุนเฟิงย่าแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว โจวจื่อหมิงซ้อนนางจากทางด้านหลัง มือบางเท้าโขดหินโน้มตัวไปด้านหน้า สะโพกกลมกลึงของนางถูกโจวจื่อหมิงจับเอาไว้และขยับบั้นเอวใส่นางถี่ๆ ซุนเฟิงย่าหวีดร้องสุขสมออกมา นางถึงสวรรค์ไม่รู้กี่รอบแล้ว"อื้อ พี่จื่อหมิงขาอ่อนหมดแล้วนะเจ้าคะ""อีกนิดนะคนดีพี่จะถึงแล้ว อ่าห์เฟิงย่าถึงแล้วๆคนงามของพี่""อ้อ ท่านพี่อ๊ายยย"สองร่างที่ประสานกันอยู่ต่างก็กระตุกเกร็งปล่อยสายธารออกมาจนล้น บางส่วนหยดลงลำธาร หยาดรักสีขาวขุนหยดสู่สายธารใสโจวจื่อหมิงเห็นเช่นนั้นก็รั้งซุนเฟิงย่ามาแนบชิด เขาซบซอกคอระหงเอ่ยคำหวาน"พี่รักเจ้า เฟิงย่าเจ้าช่างบริสุทธิ์สดใสดั่งน้ำในลำธารนี้เหลือเกิน""อื้อ ข้าก็รักท่าน พี่จื่อหมิงกลับกันเถอะเจ้าค่ะ ข้าห่วงลูกๆแล้ว""อืม ขออีกครั้งนะเมียจ๋าแล้วจะได้กลับ"โจวจื่อหมิงขยับอีกรอบ ครั้งนี้เขาจับนางอุ้มขึ้นมาให้นางกอดคอเขาเอาไว้ก่อนจะเริ่มบทรักอีกครั้ง กว่าทั้งสองคนจะบอกรักกันจนอิ่มก็เลยยามเซินไปแล้ว เขากลัวว่าเดินลงไปจะมืดเสียก่อนจึงอุ้มเมียรักพาดีดตัวร่อนมาตามยอดไม้ ไม่นานก็มาถึงเรือนเห็นเด็กๆเดินเต

หวงจื่อหานที่พาภรรยากลับมาถึงจวนก็สั่งบ่าวไพร่ให้จัดการทางเดินให้เรียบร้อย ห้ามมีเศษหินหรือตระไคร่ ไท่ฮูหยินที่ตอนนี้หาคนมาบีบนวดให้หลานสะใภ้อยู่ หลี่เสี่ยวหรูลุกไม่ขึ้นแล้ว ดูท่านางคงใกล้คลอดอีกไม่นาน นางมาถึงเมืองหลวงได้ครึ่งเดือนวันๆเอาแต่รับแขก คนมากมายนรักเมื่อก่อนนางไม่ได้รับความสนใจขเพียงนี้ พอนางเป็นท่านหญิงและเป็นภรรยาราชครูที่เขารักใครก็มีแต่คนมาประจบประแจงหวงป๋อเหวินมาหานางหาเหอซิวเหยียนมาด้วยก่อนจะแนะนำว่านางคือคนรักของเขา หลี่เสี่ยวหรูพยักหน้า หวงซานไห่พี่สามีของนางก็มาหาพร้อมกับขอโทษและขอบคุณนางที่สั่งสอนบุตรชายให้เขา วันนี้มีคนมาหานางอีกแล้ว หลี่หรูบอกสามีว่านางไม่ไหวแล้ว ไท่ฮูหยินให้หวงหมัวมัวไปจัดการเรื่องนี้แทน เพราะหวงจื่อหานเถรตรงอาจทำให้คนไม่พอใจได้"ทุกๆท่าน ฮูหยินน้อยรับแขกไม่ไหวจริงๆ นางเท้าบวมมากนักใกล้คลอดแล้ว เดินเหินไม่สะดวก ข้าน้อยจะไปแจ้งนาง ฮูหยินน้อยให้ลงรายชื่อเอาไว้ว่าใครมาบ้างเจ้าค่ะ แม่หนูอี้ถงมาจดรายชื่อคนที่มอบของขวัญให้สักหน่อยทำได้หรือไม่"ไป๋อี้ถงที่ตามมาเมืองหลวงพร้อมไป๋หยินบิดาพยักหน้าก่อนจะไปหยิบกระดาษมาจดรายชื่อคนที่มาเยี่ยม วันนี้บิดาไปสอ

หลี่เสี่ยวหรูที่ตอนนี้แม้ว่านางจะตั้งครรภ์ใกล้คลอดแต่ก็ยังทำงาน วันนี้นางไปยังสำนักศึกษาที่นางกับอีกพี่สาวอีกสี่คนเปิดร่วมกัน มีสตรีมาเรียนเย็บปักถักร้อยมากมาย รวมถึงการทำขนมอีกด้วย ขุนนางบางส่วนไม่พอใจนี่เป็นการทำให้สตรีกระด้างกระเดื่อง หากพวกนางสามารถเอาตัวรอดเองได้บุรุษก็จะไร้ความหมายมีขุนนางหัวเก่าบางคนมาหาเรื่องที่สำนักศึกษา ตอนนี้ไป๋อี้ถงยืนอยู่กลางลาน บิดากำลังเจรจากับพวกเขาอยู่"นี่อาจารย์ไป๋ ท่านกับหวงฮูหยินและบรรดาฮูหยินใต้เท้าทั้งสี่กระทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร""ใช่ๆๆๆ สตรีควรดูแลจวน ตั้งใจรอสามีกลับบ้านมาแล้วปรนนิบัติ แต่นี่อะไรพากันมาสุมหัวช่างน่าเกลียดยิ่งนัก""ข้าว่าพวกเราไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ชี้ถึงผลเสียที่ตามมาเถอะ"ขุนนางเกือบยี่สิบคนโวยวายอยู่ที่ลานด้านหน้าของสำนักศึกษา หลี่เสี่ยวหรูกับพี่สาวทั้งสี่คนยังมาไม่ถึงแต่มีคนไปแจ้งพวกนางแล้ว คนเหล่านี้อาศัยสามีพวกนางไม่อยู่ไปต่างเมืองสามวันมากดดันให้ปิดสำนักศึกษา อีกอย่างหนิงอ๋องบิดาของนางกับไหวอ๋องที่รักหลานสาวดั่งแก้วตาดวงใจก็มีเรื่องต้องไปทำ ตาเฒ่าเหล่านี้จึงเหิมเกริมมากนักเด็กน้อยเดินออกมาด้านหน้าก่อนจะเอ่ยเสียงใส"ใต้เ